Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη.
Λάθος!
Το φάντασμα δεν πλανιέται. Έχει ήδη εγκατασταθεί σε όλα τα κέντρα εξουσίας του αισχρού μορφώματος που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση,
..και είναι το φάντασμα της δικτατορίας και του φασισμού.
Οι λαοί απασχολημένοι στην αέναη βελτίωση του
βιοτικού τους επιπέδου, και την αύξηση της καταναλωτικής τους δύναμης,
..παρέδωσαν αδιαμαρτύρητα τα κλειδιά των κέντρων λήψης αποφάσεων,
..στις πολυεθνικές εταιρείες, τις τράπεζες, και το μεγάλο κεφάλαιο.
Αυτοί, τους υποσχέθηκαν διαρκή “ανάπτυξη”, αρκεί να έκαναν κουμάντο οι ίδιοι.
Δεν υποψιάστηκαν όμως οι λαοί, και οι πολιτικοί εκπρόσωποι των εταιρειών των τραπεζών και του κεφαλαίου δεν τους είπαν ποτέ πως,
..αν οι εταιρείες, οι τράπεζες και το κεφάλαιο δουν ποτέ τον ρυθμό της αύξησης των κερδώντους να μειώνεται,
..θα αρχίσουν να αφαιρούν από το βιοτικό επίπεδο των λαών, να μειώνουν την διανεμόμενη “πίτα” να παίρνουν πίσω κεκτημένα δικαιώματα κι ελευθερίες,
..προκειμένου να διασφαλιστούν όχι τα κέρδη τους, αλλά η αύξηση του ρυθμού των κερδών.
Δεν υπάρχει σήμερα παγκοσμίως χειρότερη εγκατεστημένη δικτατορία κάθε τύπου, από αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Βορείου Κορέας συμπεριλαμβανομένης (αθάνατε Κίμ!).
Από τότε που η “γηραιά ήπειρος” διαμορφώθηκε σε εθνικά (τα πλείστα) ή ομόσπονδα (ελάχιστα) κράτη,
..έχει γνωρίσει δικτατορίες αριστερού και δεξιού τύπου πολλές. Μεμονωμένες όμως, ή εστω σε έξαρση τον καιρό των μεγάλων κρίσεων. Και ως επί το πλείστον γεννήματα των κρίσεων,γεωπολιτικών, οικονομικών και άλλων.
Αντίθετα σήμερα, πρώτα εγκαταστάθηκε η γενικευμένη δικτατορία των εταιρειών και των τραπεζών που κατέλαβε τα κέντρα εξουσίας μιάς ήδη δομημένης προσπάθειας προσέγγισης των λαών μέσω του εμπορίου, που λέγοταν ΕΟΚ,
..και κατόπιν, σαν συνέπεια της δικτατορικής άσκησης της εξουσίας υπέρ της υπερδιόγκωσης των κερδών των εταιρειών, των τραπεζών, του κεφαλαίου,
..ήρθε η κρίση.
Όμως ήταν ήδη αργά.
Ήδη είχαν αφαιρεθεί απ’ τους λαούς οι δυνατότητες και του παραμικρού ελέγχου των ασκούντων την εξουσία στην “Ένωση”.
Με τα διάφορα “ευρωσυντάγματα” -έστω και κουτσά-, με συνθήκες σαν της Λισαβόνας, του Μάαστριχτ, και άλλες, αφαιρέθηκε κάθε δυνατότητα δημοκρατικής παρέμβασης των λαών.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ “ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ” ΚΑΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ και των διαφόρων “διευθυντηρίων”.
Ακόμη και τα εθνικά δημοψηφίσματα για ζητήματα της Ε.Ε. έχουν σιωπηρά, ατύπως απαγορευτεί, μετά το φιάσκο του δημοψηφίσματος για το “ευρωσύνταγμα” στην Γαλλία και την Ολλανδία.
Ζούμε την πιό μαύρη περίοδο της ιστορίας της Ευρώπης από τότε που υπάρχει σαν έννοια και σαν γεωγραφικός προσδιορισμός.
Αν οι λαοί θελήσουν να αντιδράσουν “θεσμικά” μέσω δημοκρατικών διαδιακασιών, δεν υπάρχει κανένας τρόπος.
Η δικτατορία των εταιρειών, των τραπεζών, του κεφαλαίου, σαν όλες τις δικτατορίες, έχει σπρώξει τους λαούς στο αδιέξοδο είτε της πλήρους υποταγής, είτε της επανάστασης.
Εδώ όμως δεν μιλάμε για έναν λαό, ένα κράτος.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με πολλούς λαούς, μιάν ήπειρο ολόκληρη.
Αν γίνει η επανάσταση -που ΠΡΕΠΕΙ να γίνει- θα αποτελέσει κλονισμό του παγκόσμιου οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
Και το σύστημα αντιδρά.
Και οι λαοί όμως αντιδρούν.
Χύτρα ταχύτητας. Θα σκάσει;
Ένας ηγέτης χρειάζεται.
Ή ένας τρελός!..
