Η πραγματικότητα: Το φθονερό μίσος των ηγετών και των ισχυρών οικογενειών της Φραγκίας/ Δύσης προς την Βασιλεύουσα Πόλη, όσο ομοίως και γενικότερα προς την Ελλάδα και την Ορθόδοξη Ανατολή, ήταν και είναι ακόμη ένα γεγονός υπαρκτό. Ένα άκρως λυπηρό γεγονός, που εντούτοις είναι πλήρως επιβεβαιωμένο ιστορικά ανά τους αιώνες. Και, δυστυχώς, αυτό το υπεραιώνιο φράγκικο μίσος είναι και παραμένει ισχυρό μέχρι και αυτή την στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Μίσος που παραμένει, δυστυχώς, άσβεστο. Ακέραιο όσο επίσης και ακλόνητο. Και μάλιστα δε, διαχρονικώς, αυτός ο φανερός και κρυφός φθόνος βαίνει συνεχώς προσαυξάνων.
Το ιστορικό αυτό μίσος το ζούμε ολοζώντανο και σήμερα, στους άσπονδους, παγανιστές και ανίερους απογόνους των Φραγκο-Γερμανών, όπως είναι, λ.χ., η κα Μέρκελ, κλπ. Το βιώνουμε όλοι μας σκληρά στο πετσί μας με τα προσχεδιασμένα, ανθελληνικά, φρικτά και προγραμματισμένα μνημόνια των «φίλων» μας Φράγκων-Ευρωπαίων. Εισέτι δε και επιπροσθέτως, όποιος μελετήσει προσεκτικά τα ιστορικά γεγονότα, τις φρικτές πράξεις και τα απερίγραπτα αίσχη των δήθεν καλών και Χριστιανών Σταυροφόρων του έτους 1204, κατά την Άλωση της Πόλης από τους Φράγκους, μένει κυριολεκτικά άναυδος και άλαλος σε σχέση με τα της δήθεν δια-φωτισμένης και πολιτισμένης Φραγκίας. Τα χάνει. Μένει πράγματι αποσβολωμένος.
Δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή Δύση, μετά τον Καρλομάγνο , που εστέφθη αυτοκράτορας το 800 μ.Χ., μετετράπη διαχρονικώς σε απάνθρωπη, καμπαλιστική, στυγνή μηχανή δημιουργίας πλούτου, ηδονής και δόξας με κάθε αθέμιτο τρόπο και μέσο. Η κλεμμένη «μαγιά», τα αμύθητα πλούτη και η περιουσία των Ορθόδοξων Ελληνο-Ρωμηών προπατόρων μας, κατά την 4η Σταυροφορία: πράγματι αποτέλεσαν το «αρχικό κεφάλαιο» που έχτισε, μόχλευσε και δημιούργησε μετέπειτα τους πασίγνωστους μεγιστάνες και μεγαλο-τραπεζίτες της σημερινής Φραγκο-Δύσης. Με πρώτους και καλύτερους τους σημερινούς κοσμοκράτορες Ρόθστσιλντ.
Κατά την 4η τότε παπικο-Φράγκικη Σταυροφορία, οι διάσημοι κλέφτες Δυτικοί γέμισαν τα μουσεία, της βιβλιοθήκες, τους ναούς, τις ειδικές εκθέσεις και τα σεντούκια των σπιτιών τους, με τους ανεκτίμητους θησαυρούς, τα αμέτρητα κειμήλια και τον αμύθητο πλούτο που οι ίδιοι έκλεψαν από τους κατοίκους της Ρωμαίικης πρωτεύουσας και προγόνους μας. Οι «πολιτισμένοι» Φράγκοι έδειξαν το ιδιαίτερο μεγαλείο τους, τα θαυμαστά προσόντα τους και τον καλύτερο εαυτό τους τόσο στο «θέρισμα» ανθρώπινων ζωών όσο επίσης και στο αγαπημένο τους «άθλημα»: την κλεψιά.
Οι τότε πρωτόγνωρες και απερίγραπτες λεηλασίες τους, καθώς και η μνημειώδης αγριότητά τους, έχουν και φέρουν μέχρι και σήμερα τα τραυματικά αποτυπώματά τους. Αυτά τα παγκόσμια σημάδια της παπο-Φραγκικής αγριότητας φαίνονται, μαρτυρούν και «συμβιώνουν» ολοζώντανα έως και αυτή τη στιγμή. Για παράδειγμα, ο περίφημος Ναός του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, με τους 4 αυτοκρατορικούς και κλεμμένους ίππους της Κωνσταντινούπολης στην κορυφή της εισόδου του, καταμαρτυρά από μόνος του το ήθος, τον πολιτισμό και την κοινωνική ποιότητα των Δυτικών. Και αυτό, χωρίς καν να χρειάζεται να αναφερθούμε έτι περαιτέρω, στα κλεμμένα μάρμαρα, τους κίονες, το Ρωμανικό διάκοσμο, κλπ, που βρίσκονται έως και σήμερα εντός του εν λόγω Ναού. Κοκ.
Μήπως προσέτι και η σημερινή «άρχουσα τραπεζική τάξη» της Δύσης ή, δηλαδή, οι σημερινοί μεγαλο-τραπεζίτες της Νέας Τάξης Πραγμάτων των αδίστακτων και ανθρωποκτόνων τοκογλύφων, δεν έχει και αυτή τη δική της αφετηρία στη χρηματο-οικονομική «μαγιά» που απέκτησαν οι αθεόφοβοι Φράγκοι από τους κλεμμένους, αμύθητους θησαυρούς της τότε Βασιλεύουσας; Τους, κατά τα άλλα, καθ’ όλα έντιμους, γελαστούς και μεγαλο-νοικοκυραίους πλέον της σημερινής Φραγκίας; Εισέτι δε, ήταν η ίδια κλεμμένη Ρωμανική-Βυζαντινή «μαγιά», που χρησιμοποιήθηκε και για τη μετέπειτα ίδρυση και του επίγονου καπιταλιστικού συστήματος των παπο-Δυτικών όσο, ομοίως, και των δεξιών ιδεολογιών και της φιλοσοφίας του άκρατου φιλελευθερισμού.
Δυστυχώς, η ίδια κλεμμένη «περιουσία-μαγιά» των Ελληνο-Ρωμηών της Ορθόδοξης Νέας Ρώμης είναι, επίσης, η λογιστική βάση, το θεμέλιο και το αρχικό κεφάλαιο της δημιουργίας των πανίσχυρων σήμερα Σιωνιστικών κεφαλαίων. Ή, δηλαδή, των σημερινών αφεντικών της ΝΤΠ. Η ανταλλαγή, η μεταπράτηση και γενικότερα η εμπορία των ιερών κειμηλίων και των λοιπών θησαυρών των Ρωμηών προγόνων μας έγινε καθημερινό αντικείμενο, εργασία και πρακτική της τότε υλιστικής Δύσης. Ως καθημερινό γεγονός, για εκείνη την εποχή, διαμόρφωσε στη συνέχεια και τη χρυσή πολιτική «ευκαιρία-πλατφόρμα» επάνω στην οποία στήθηκε η ιδεολογία και η θεωρία περί της σπουδαιότητας της ύπαρξης της ελεύθερης αγοράς.
Ναι, πράγματι, η αρχικώς άγρια, ακαλλιέργητη και βαρβαρική παπικο-Δύση έγινε μετέπειτα η «άκρως πολιτισμένη» και προς μίμηση γεωγραφική ενότητα, αφού η ίδια πρώτα φρόντισε να σκοτώσει, να καταστρέψει, να κατατροπώσει, να καταληστέψει και να καταβροχθίσει την Ορθόδοξη Ρωμανία-Βυζάντιο των Ελληνο-Ρωμηών προγόνων μας. Κάτι ή γεγονός που δεν έπαψε να πράττει η ίδια, ανά τους αιώνες, μέχρι και αυτή τη στιγμή. Οι σημερινοί Φράγκοι-απόγονοι είναι ίδιοι ακριβώς με τους προπάτορές τους ή και χειρότεροι από αυτούς.
Γράφει, προσέτι, χαρακτηριστικά ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Ποιά εἶναι ἡ Εὐρώπη; Εὐρώπη εἶναι ἡ ἀπληστία καὶ ἡ εὐφυΐα. Καὶ τὰ δύο εἶναι ἀνθρώπινα χαρακτηριστικά. Καὶ ἡ ἀπληστία καὶ ἡ ἐξυπνάδα. Καὶ τὰ δύο εἶναι προσωποποιημένα στὰ πρόσωπα τοῦ Πάπα καὶ τοῦ Λουθήρου. Ποιά λοιπὸν εἶναι ἡ Εὐρώπη; Εὐρώπη εἶναι ὁ Πάπας καὶ ὁ Λούθηρος, ἡ κορεσμένη δηλαδὴ ἀνθρώπινη ἀπληστία καὶ ὁ ἱκανοποιημένος μέχρι ἐσχάτου βαθμοῦ ἀνθρώπινος νοῦς. Ὁ Πάπας εἶναι τὸ συνώνυμο τῆς ἀνθρώπινης ἀπληστίας γιὰ ἐξουσία. Ὁ Λούθηρος εἶναι τὸ συνώνυμο τῆς ἀνθρώπινης θέλησης νὰ ἑρμηνεύσει, νὰ ἐξηγήσει τὰ πάντα μὲ τὴ λογική. Ὁ Πάπας παρουσιάζεται σὰν κυβερνήτης αὐτοῦ τοῦ κόσμου καὶ ὁ Λούθηρος παρουσιάζεται σὰν ὁ ἐπιστήμονας αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Αὐτοὶ οἱ δύο εἶναι ἡ Εὐρώπη μὲ δύο λόγια, καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ἱστορία ἕως τώρα».
Και, που είμαστε ή που βρισκόμαστε σήμερα σε σχέση με την Ενωμένη πλέον Ευρώπη (ΕΕ); Διαβάστε τα λόγια του Αγίου Παϊσίου (1992): «Στην Αμερική πήγαν άνθρωποι από διάφορα μέρη. Κουβάλησε ο καθένας το κουρέλι του και έτσι έγινε εκεί μία κουρελού. Η Αμερική έγινε σαν τον αργαλειό που αφομοίωσε όλα τα κουρέλια. Στην ΕΟΚ, όμως, οι χώρες που μπαίνουν είναι έτοιμα χαλιά. Τα χαλιά, όσο και να τα ενώσεις, το ένα πάει από δω και το άλλο απ’ εκεί». Και το πνευματικό καταστάλαγμα του Παϊσίου του αγιορείτη : «Η ΕΟΚ είναι το κράτος του Ισραήλ… Λίγα είναι τα ψωμιά της…».
Κλείνοντας, τέλος, σε πολλούς που ανησυχούσαν για το μέλλον της Ελλάδος ο Άγιος Παίσιος είχε πει με βεβαιότητα: «Μη στεναχωριέστε η Ελλάδα δεν πρόκειται να χαθεί… Και τώρα θα υπάρχει αναμπουμπούλα, γιατί ο διάβολος οργώνει. Αλλά μην ανησυχείτε· τελικά θα σπείρει και θα θερίσει ο Χριστός. Ο Καλός Θεός δεν επιτρέπει να γίνει κάτι κακό, αν μετά από αυτό δεν πρόκειται να βγει κάτι καλύτερο. Θα περάσουμε γερό τράνταγμα, αλλά θα επακολουθήσει η δόξα της Ελλάδος και η λάμψη της Ορθοδοξίας».
