Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης: Η αντινεοταξίτικη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Ο όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης θεωρείται ένας από τους περισσότερο προβεβλημένους Αγίους της σύγχρονης Ορθοδοξίας, και όχι άδικα, αφού ο ασκητικός του βίος, η βαθιά του πίστη, η άκρα ταπείνωσή του και η ανυπόκριτη, θυσιαστική του αγάπη για τον πάσχοντα άνθρωπο συντονίστηκαν με την γρηγορούσα συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, που τον κατέταξε στην χορεία των λαοφιλέστερων και επιδραστικότερων αγίων, ακόμα και πριν από την επίσημη αγιοκατάταξή του.

Η οικουμενική του πνευματική ακτινοβολία δεν οφείλεται μόνο στην εκλαϊκευμένη μετάδοση των Ευαγγελικών επιταγών και στην «πνευματική σπατάλη» του εμπειρικού του βιώματος, που άγγιζε τις πιο ευαίσθητες χορδές του θρησκευτικού συναισθήματος των ανθρώπων και τους οδηγούσε βαθμιαία στην «καλή ανησυχία» της εν Χριστώ Σωτηρίας, αλλά και στην ομολογιακή και θαρραλέα εναντίωσή του στα ψυχοκτόνα κελεύσματα της εωσφορικής νέας τάξης πραγμάτων.

Ο Αγιορείτης Γέροντας είχε πλήρως συνειδητοποιήσει ότι η διεφθαρμένη πολιτική εξουσία υποσκάπτει ύπουλα και μεθοδικά τα θεμέλια της πίστης, πολτοποιώντας ανηλεώς την εθνική ιδιοπροσωπία και την ορθόδοξη ταυτότητα του ελληνικού λαού.

Στο πλαίσιο του παρόντος κειμένου δεν είναι δυνατόν να αναπτυχθεί σε πλήρη έκταση ολόκληρη η αντινεοταξίτικη διδασκαλία του οσίου Παϊσίου1, αλλά θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε τα κομβικότερα σημεία της, που συνδέονται με την έκδοση και την κυκλοφορία των νέων ψηφιακών ταυτοτήτων, την υποχρεωτική επαλήθευση της ταυτότητας των φυσικών προσώπων μέσω του προσωπικού αριθμού, και τέλος, με την παγκόσμια δικτατορία.

Επιφυλασσόμαστε να επανέλθουμε σε κάποιο επόμενο άρθρο μας, δοκιμάζοντας να συσχετίσουμε την διδασκαλία του Αγίου με την επερχόμενη κατάργηση των μετρητών, καθώς πλέον έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την έκδοση του ψηφιακού ευρώ με χρονικό ορίζοντα κυκλοφορίας το 2029.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

Έχουμε πολλές φορές αναφέρει ότι η νέα ψηφιακή ταυτότητα βιομετρικών δεδομένων δεν θα αξιοποιείται αποκλειστικά ως έγγραφο ταυτοποίησης του κατόχου, αλλά μέσω της αποθήκευσης του προσωπικού αριθμού στο ενσωματωμένο ηλεκτρονικό μέσο (chip τεχνολογίας RFID) του δελτίου ταυτότητας, θα μεταβάλλεται σε κάρτα άσκησης δικαιωμάτων.

Την ίδια στιγμή, ο μοναδικός δωδεκαψήφιος προσωπικός αριθμός θα αποτελεί τον «αριθμό-κλειδί» που θα επιτρέπει την ανεμπόδιστη πρόσβαση του πολίτη στις υπηρεσίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και θα «ξεκλειδώνει» τις συναλλαγές του με την ψηφιακή γραφειοκρατία του ελληνικού Δημοσίου.

Η υποχρεωτική ψηφιοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης δραστηριότητας φαινομενικά και μόνο αποσκοπεί στην ταχύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και στην απλούστευση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, ενώ στην πραγματικότητα το κράτος, μέσω των πολυάριθμων ηλεκτρονικών πλατφορμών, παρακολουθεί, επιτηρεί και ελέγχει την ζωή των πολιτών, εισβάλλοντας κατά τρόπο αθέμιτο και απαράδεκτο στο πεδίο της ιδιωτικής τους ζωής.

Ο ασυμβίβαστος λόγος του Πνευματοφόρου οσίου Παϊσιου, πλήρης Θείας Σοφίας και Χάριτος (την απαξίωση και διαστρέβλωση της διδασκαλίας του οποίου απεργάζονται ήδη ορισμένοι «χριστιανικοί κύκλοι» που εκνευρίζονται σφόδρα από την Ορθόδοξη παρρησία και συνέπειά του), εκφράζει την διαχρονική εμπειρία της Εκκλησίας και ελέγχει όχι μόνο τα σαθρά επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας «περί εκσυγχρονιστικής τομής», αλλά και την ποιμαντική αστοχία, ολιγωρία και αδιαφορία των εκκοσμικευμένων και εμβολιασμένων δεσποτάδων, παπάδων και καλογέρων, καθώς τους θέτει προ των μεγάλων πνευματικών τους ευθυνών:

«Πίσω λοιπόν και από το τέλειο σύστημα «κάρτας εξυπηρετήσεως» ασφαλείας κομπιούτερ, κρύβεται η παγκόσμια δικτατορία, η σκλαβιά του αντιχρίστου. Το παράξενο όμως, και πολλοί πνευματικοί άνθρωποι εκτός που δίνουν δικές τους ερμηνείες, φοβούνται και αυτοί τον κοσμικό φόβο του φακελώματος, ενώ έπρεπε να ανησυχούν πνευματικά, και να βοηθήσουν τους Χριστιανούς με την καλή ανησυχία, και να τους τονώνουν στην πίστη, να νιώθουν θεϊκή παρηγοριά. Απορώ! Δεν τους προβληματίζουν όλα αυτά τα γεγονότα; Γιατί δεν βάζουν έστω ένα ερωτηματικό για τις ερμηνείες του μυαλού τους; Κι αν επιβοηθούν τον αντίχριστο για το σφράγισμα, πώς παρασύρουν και άλλες ψυχές στην απώλεια; Θα πλανεθούν αυτοί, που τα ερμηνεύουν με το μυαλό. Κι ενώ τα σημεία φαίνονται ξεκάθαρα. Το «Θηρίο» στις Βρυξέλλες με το 666 έχει σχεδόν ρουφήξει όλα τα κράτη στο κομπιούτερ. Η κάρτα, η ταυτότητα, η εισαγωγή του σφραγίσματος, τι φανερώνουν;»2.

Ο Όσιος Παϊσιος επισημαίνει τα ακόλουθα, εν σχέσει προς την οφειλόμενη στάση της Εκκλησίας για το ζήτημα των νέων ταυτοτήτων:

«Η Εκκλησία πρέπει να πάρει μια θέση σωστή. Να μιλήσει, να εξηγήσει στους πιστούς, για να καταλάβουν ότι αν πάρουν την ταυτότητα, αυτό θα είναι πτώση. Συγχρόνως να ζητήσει από το κράτος τουλάχιστον να μην είναι υποχρεωτική η νέα ταυτότητα. Αν η Εκκλησία λάβει μια θέση σοβαρή και σεβαστούν την ελευθερία των πιστών και όποιος θέλει θα βγάλει την νέα ταυτότητα, όποιος θέλει θα έχει την παλιά, τότε θα την πληρώσουν μόνο μερικά γερά καρύδια, γιατί οι άλλοι θα τους πηγαίνουν κόντρα. Ο πολύς κόσμος θα κάνει την δουλειά του. Όσοι θα θέλουν να εξυπηρετηθούν θα έχουν την νέα και οι άλλοι οι καημένοι, οι ευλαβείς, θα έχουν την παλιά ταυτότητα και θα τους ταλαιπωρούν. Μέχρι που να κυκλοφορήσουν οι νέες ταυτότητες, μπορεί να έρθει και η οργή του Θεού»3.

Μια άλλη μοναχή ρώτησε τον σεβάσμιο και αγιασμένο αγιορείτη γέροντα:

«Γέροντα, τι σχέση έχει αυτή η ταυτότητα με το σφράγισμα;».

Και ο Γέροντας (ο όσιος Παϊσιος) απαντά:

«Η ταυτότητα δεν είναι το σφράγισμα, είναι η εισαγωγή του σφραγίσματος».

Και συνεχίζει λέγοντας:

«Αφού ξεκάθαρα τα γράφω στο φυλλάδιο [Σημεία των καιρών], ας ενεργήσει ο καθένας ανάλογα με την συνείδησή του»4.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

Δυστυχώς, για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, μέσω των εκπληκτικών εφαρμογών της ψηφιακής τεχνολογίας έχει καταστεί εφικτή η εγκαθίδρυση ενός παγκόσμιου συστήματος παν-οπτικού ελέγχου, που επιτρέπει την αδιάλειπτη ηλεκτρονική επιτήρηση των ανθρώπων σε 24ωρη καθημερινή βάση.

Μέσα σε αυτό το φρικτό δυστοπικό περιβάλλον του αφόρητου ψηφιακού ελέγχου, ο αφυπνισμένος πολίτης κατανοεί ευχερώς ότι η καθιέρωση του προσωπικού αριθμού δεν θα συμβάλει στην επίλυση των γραφειοκρατικών προβλημάτων και στην διόρθωση των μητρώων των δημοσίων υπηρεσιών (όπως ψευδώς διατείνονται ο κ. Παπαστεργίου και τα πρόθυμα εξαπτέρυγά του), αλλά αποτελεί στην πραγματικότητα ένα ακόμη εργαλείο στα χέρια του ψηφιακού ολοκληρωτικού κράτους, με το οποίο επιχειρεί να εξαερώσει το απόρρητο της ιδιωτικής ζωής και να καταλύσει κάθε έννοια προστασίας και ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων των πολιτών.

Συνεπώς, η χρήση και η εν γένει αξιοποίηση του προσωπικού αριθμού, πρόκειται να ενισχύσουν τις δομές της ψηφιακής διακυβέρνησης, δηλ. του βασικού πυλώνα μιας μελλοντικής Παγκοσμιοποιημένης Εξουσίας. Ο μεγάλος Άγιος της σύγχρονης εποχής μας είχε συνδέσει την παγκόσμια κυβέρνηση, την ψηφιακή επιτήρηση και τον έλεγχο του ανθρώπου με τα Έσχατα της Ιστορίας και την ανελέητη κυριαρχία του αντιχρίστου.

Ο Όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης προειδοποιούσε τους πιστούς με τα ακόλουθα λόγια:

«Θα σας δίνουν κάρτες για να σας συνηθίσουν με αυτές. Όταν όμως κάποτε τα συγκεντρώσουν όλα (εννοώντας ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης), σε μία κάρτα, αυτή να μην την πάρετε, γιατί αυτή θα έχει σχέση με το σφράγισμα».

Οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι ο προσωπικός αριθμός, από την στιγμή που εκμηδενίζει την αξία, την σημασία και την χρηστικότητα κάθε άλλου αναγνωριστικού αριθμού ταυτοποίησης του πολίτη, συνιστά αναμφίβολα την «κάρτα», στην οποία αναφερόταν ο Όσιος Παϊσιος στην θεοφώτιστη επιστολή του «Σημεία των Καιρών».

Μάλιστα, ο Όσιος με το διορατικό του χάρισμα διαχώριζε την κάρτα, τουτέστιν τον προσωπικό αριθμό του πολίτη από την ταυτότητα, γι’ αυτό ανέφερε παραπάνω:

«Η κάρτα, η ταυτότητα, η εισαγωγή του σφραγίσματος, τι φανερώνουν;».

Επομένως, ο διακριτικός γέροντας, προτάσσοντας την «κάρτα», δηλαδή τον προσωπικό αριθμό, θεωρούσε ασφαλώς την χρήση, λήψη και αποδοχή του σοβαρή πνευματική πτώση και προάγγελο του εωσφορικού σφραγίσματος.

O όσιος Παϊσιος, έχοντας κατανοήσει την προοδευτική παγίδευση της ανθρωπότητας σε μια κυρίαρχη δομή παγκόσμιας ψηφιακής διακυβέρνησης, προσπαθούσε να προετοιμάσει τους πιστούς για τα πονηρά σχέδια των σκοτεινών δυνάμεων, τονίζοντας εμφατικά τα ακόλουθα:

«Σιγά-σιγά, μετά την κάρτα και την ταυτότητα, δηλαδή το φακέλωμα, θα προχωρήσουν πονηρά στο σφράγισμα»5.

Ο διορατικός Άγιος είχε αντιληφθεί τα προδρομικά στοιχεία της εμφάνισης του «υιού της απωλείας», αλλά και τον τεράστιο κίνδυνο επιβολής μιας παγκόσμιας (ψηφιακής) δικτατορίας, και ως εκ τούτου επεσήμαινε πολύ χαρακτηριστικά τα ακόλουθα:

«Θα ελέγχουν οι άλλοι με το κομπιούτερ όλη την ζωή τους, τι λένε, τι κάνουν, όλα. Βλέπεις τι δικτατορία σκέφθηκε ο διάβολος! Στις Βρυξέλλες έχουν ολόκληρο μέγαρο με το 666, όπου στεγάζουν το κομπιούτερ. Αυτό το κομπιούτερ μπορεί να ελέγξει δισεκατομμύρια ανθρώπους – έξι δισεκατομμύρια είναι σχεδόν όλος ο κόσμος. Εξομολόγηση όλοι με ένα κουμπί! Μερικοί Ευρωπαίοι αντέδρασαν, γιατί φοβούνται παγκόσμια δικτατορία. Εμείς οι Ορθόδοξοι αντιδρούμε, γιατί δεν θέλουμε τον Αντίχριστο, αλλά φυσικά ούτε την δικτατορία. Μας περιμένουν γεγονότα, αλλά δεν θα σταθούν αυτά πολύ. Όσο εξαλείφθηκε η Ορθοδοξία με τον κομμουνισμό, τόσο θα εξαλειφθεί και τώρα»6.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η φρικτή κάστα των νεοταξιτών θεωρεί ότι θα δεσπόζει για χιλιάδες χρόνια πάνω στην Γη, υποδουλώνοντας την ανθρωπότητα στο ολοκληρωτικό μοντέλο της παγκόσμιας ψηφιακής διακυβέρνησης, ενώ εκείνοι από θέση ισχύος θα απολαμβάνουν την αίσθηση της κυριαρχίας πάνω στην ζωή των πολιτών, ασκώντας εξουθενωτικό έλεγχο και γνωρίζοντας τα πάντα που αφορούν τον ιδιωτικό τους βίο.

Υπό τις συνθήκες αυτές, θα γεύονται την χαρά της νίκης και της (προσωρινής) επικράτησής τους, αφού θα πιστεύουν δικαιολογημένα ότι βρέθηκαν όχι στην «σωστή», αλλά στην σατανική πλευρά της Ιστορίας.

Όμως, πολύ γρήγορα η μοχθηρή και κακόβουλη χαρά τους θα μεταβληθεί σε γοερό θρήνο, μόλις ακούσουν τον θεοφώτιστο λόγο του Οσίου Παϊσίου, που προσγειώνει τους άφρονες Νεοταξίτες και όσους τυφλά τους ακολουθούν στην σκληρή (γι’ αυτούς) πραγματικότητα, καθώς τους υπενθυμίζει μια ξεχασμένη αλήθεια που λέγει:

«Ο Καλός Θεός στις μεγάλες δοκιμασίες δεν αφήνει να περάσουν περισσότερες από τρεις γενιές, για να υπάρχει προζύμι. Σε κάθε δύσκολη περίοδο δεν παρασύρονται όλοι. Ο Θεός διατηρεί μια ζύμη για τις επόμενες γενιές. Οι Κομμουνιστές δούλεψαν εβδομήντα πέντε χρόνια και κράτησαν εβδομήντα πέντε χρόνια, πάλι τρεις γενιές. Οι Σιωνιστές πόσα χρόνια έχουν που δουλεύουν, αλλά ούτε επτά χρόνια δεν θα κρατήσουν»7.

Προσωπικά, εμπιστεύομαι απόλυτα τις Αγιοπνευματικές προρρήσεις του Οσίου πατρός Παϊσίου, υπογραμμίζοντας ότι η άφατη Αγάπη του Φιλάνθρωπου Θεού θα λυτρώσει τελικά την ανθρωπότητα από τον δαιμονικό κατήφορο που οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα στην ψυχόλεθρη άβυσσο του μετανθρωπισμού και στην ολοκληρωτική κυριαρχία των νοήμονων μηχανών, χαρίζοντας στον άνθρωπο μια τελευταία ευκαιρία για την πνευματική του ανάνηψη.

Όμως, οι πολίτες οφείλουν να μη τρέφουν αυταπάτες, πιστεύοντας ότι η πνευματική ανόρθωση του Έθνους και της Εκκλησίας θα συντελεστεί εύκολα ή ανώδυνα, αλλά καλούνται να προετοιμασθούν προσευχητικά, συνειδητοποιώντας την σκληρή αλήθεια, ότι δηλ. το τίμημα της πνευματικής, εθνικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης θα είναι οπωσδήποτε υψηλό, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

https://kvathiotis.substack.com/p/cd0

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε σε συμπτυγμένη μορφή στις 11-10-2026 στο φύλλο της «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ», σελ. 58.

1