Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εκστρατείας για την επέκταση της παγκόσμιας επιρροής της στην ψηφιακή εποχή, η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήγαγε μια ριζοσπαστική διεθνή ψηφιακή στρατηγική που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε κεντρικές υποδομές, συστήματα ψηφιακής ταυτότητας και ρυθμιστικά πλαίσια που εγείρουν σημαντικά ζητήματα σχετικά με τις διαδικτυακές ελευθερίες και την ιδιωτικότητα, αναφέρει το Reclaim The Net.
Ανακοινώνοντας την πρωτοβουλία αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τόνισε την πρόθεσή της να συνεργαστεί με ξένες κυβερνήσεις σε διάφορους τομείς, ιδίως στα συστήματα ψηφιακής ταυτότητας και σε αυτό που αποκαλεί «δημόσια ψηφιακή υποδομή».
Τα πλαίσια αυτά, τα οποία έχουν κερδίσει ευρεία υποστήριξη από διεθνείς διακρατικούς οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF), προωθούνται ως εργαλεία για την απλούστευση του διασυνοριακού εμπορίου και τη βελτίωση της κινητικότητας. Ωστόσο, για τους υποστηρικτές της ιδιωτικής ζωής, η στρατηγική αυτή εγείρει ερωτήματα, αμφιβολίες & ανησυχίες, καθώς προωθεί διαλειτουργικά προγράμματα ψηφιακής ταυτοποίησης και ένα μοντέλο διακυβέρνησης προσανατολισμένο στην ψηφιακή επιτήρηση κάτω από το πρόσχημα της αποτελεσματικότητας.
Σύμφωνα με τα έγγραφα αυτής της στρατηγικής, ένας από τους στόχους της ΕΕ είναι η προώθηση της αμοιβαίας αναγνώρισης των ηλεκτρονικών υπηρεσιών εμπιστοσύνης, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών ταυτοτήτων, μεταξύ χωρών εταίρων, όπως είναι η Ουκρανία, η Μολδαβία και αρκετές χώρες των Βαλκανίων και της Λατινικής Αμερικής. Αυτό συνάδει με τη φιλοδοξία της ΕΕ να διαδώσει το μοντέλο του Πορτοφολιού της Ψηφιακής Ταυτότητας, μια πρωτοβουλία που, σύμφωνα με τους ακτιβιστές που αγωνιούν για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να εδραιώσει τον κυβερνητικό έλεγχο επί των προσωπικών δεδομένων.
Η στρατηγική περιγράφει επίσης μέτρα για την εμβάθυνση της συνεργασίας σε θέματα παγκόσμιας ψηφιακής ρύθμισης, συμπεριλαμβανομένων και των νόμων που θα διέπουν την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο.
Αν και οι πρωτοβουλίες αυτές της ΕΕ έχουν μετονομαστεί σε πρωτοβουλίες για την προώθηση της «ελευθερίας της έκφρασης, της δημοκρατίας και της ιδιωτικής ζωής των πολιτών», οι προσπάθειες αυτές συνδέονται στενά με την εφαρμογή του Νόμου για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA), ο οποίος επιβάλλει εκτεταμένη συμμόρφωση των πλατφορμών και παρακολούθηση του συστημικού κινδύνου.
Η απαίτηση του DSA περιλαμβάνει υποχρεώσεις για την προστασία των ανηλίκων, μια συχνά χρησιμοποιούμενη αιτιολογία για αυξημένη εποπτεία του περιεχομένου και απαιτήσεις ηλεκτρονικής ταυτοποίησης στο διαδίκτυο.
Στη σελίδα 11 της στρατηγικής αυτής, η ΕΕ δεσμεύεται να εντείνει την καταπολέμηση αυτού που αποκαλεί χειραγώγηση και παρέμβαση σε ξένες πληροφορίες (FIMI), υποσχόμενη μεγαλύτερη λογοδοσία για τέτοιες δραστηριότητες.
Αυτό ενισχύει την τάση θεσμοθέτησης του ελέγχου της πληροφόρησης και της απονομιμοποίησης των ξένων αφηγήσεων μέσω ενός ευρέως ορισμού της παρέμβασης.
Η ΕΕ επιδιώκει επίσης να εδραιώσει αυτό το μοντέλο ψηφιακής διακυβέρνησης μέσω προγραμμάτων ευθυγράμμισης με χώρες όπως η Ινδία, η Βραζιλία, η Αίγυπτος και η Ουρουγουάη, ιδίως στους τομείς της διαλειτουργικότητας των ψηφιακών ταυτοτήτων και της ανάπτυξης των δημόσιων υποδομών.
Χαιρετίζει το “Παγκόσμιο Ψηφιακό Σύμφωνο” του ΟΗΕ, μια συμφωνία για τον καθορισμό των παγκόσμιων κανόνων του Διαδικτύου, συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης της ψηφιακής ταυτότητας και του περιεχομένου, ως κοινό θεμέλιο για τη μελλοντική ψηφιακή τάξη.
Οι απαιτήσεις επαλήθευσης ηλικίας αποτελούν επίσης μέρος των προσπαθειών της ΕΕ, ιδίως μέσω της προώθησης της ψηφιακής ασφάλειας δεδομένων (DSA). Η στρατηγική ορίζει την «προστασία και την ενδυνάμωση των παιδιών στο διαδίκτυο» ως παγκόσμια προτεραιότητα, μια φράση που, αν και φαινομενικά προστατευτική, συχνά χρησιμεύει ως πρόσχημα για την απαίτηση αυστηρότερων μηχανισμών επιτήρησης και εργαλείων μετριασμού των πλατφορμών.
«Θεωρώντας τον ψηφιακό μετασχηματισμό τόσο ως οικονομική επιταγή όσο και ως ζήτημα ασφάλειας, η στρατηγική της ΕΕ ενισχύει τη σύγκλιση των συμφερόντων μεταξύ της κρατικής εξουσίας και των εταιρικών υποδομών», γράφει το Reclaim The Net.
«Είναι ένα όραμα για το ψηφιακό μέλλον στο οποίο η επαλήθευση της ταυτότητας, η κανονιστική εναρμόνιση και οι παγκόσμιες συνεργασίες συγχωνεύονται σε ένα αυστηρά διαχειριζόμενο οικοσύστημα που μπορεί να αφήσει ελάχιστο χώρο για ουσιαστική ιδιωτικότητα και ανώνυμη συμμετοχή στο διαδίκτυο».
Η επέκταση του πλέγματος λογοκρισίας από την Ευρώπη χρονολογείται από τα χρόνια της πανδημίας, κατά τα οποία προωθήθηκαν οι συμβάσεις για την ηλεκτρονική εφαρμογή του συστήματος.
Όπως είναι γνωστό, οι Βρυξέλλες προχώρησαν στην επισημοποίηση του «κώδικα παραπληροφόρησης» στο πλαίσιο του Νόμου περί Ψηφιακής Ασφάλειας (DSA).
Η Ευρώπη επιτέθηκε στους κολοσσούς της διαδικτυακής πορνογραφίας με πρόσχημα την προστασία των ανηλίκων, αλλά ο πραγματικός όχι και τόσο συγκαλυμμένος στόχος της είναι η εγκαθίδρυση συστημάτων ψηφιακής ταυτοποίησης ακριβείας για όλους τους πολίτες, το περίφημο ψηφιακό πορτοφόλι της ΕΕ.
Στο παρασκήνιο, η κυκλοφορία του ψηφιακού ευρώ, της πλατφόρμας ελέγχου που θα καταπιεί μισό δισεκατομμύριο Ευρωπαίους και θα κυβερνά για πάντα τις ζωές τους υπό διαρκεί επιτήρηση. Η κοινωνική πίστωση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι ένα πολύ πιο ήπιο φιλελεύθερο μέτρο αν κάνει κάποιος την σύγκριση.
ΠΗΓΗ: https://www.renovatio21.com/lue-lavora-con-i-governi-per-identita-digitale-e-censura-online/
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
