Η μέχρι σήμερα πολιτεία του Trump 2.0

Αγαπητή Τρικλοποδιά,

Η μέχρι σήμερα πολιτεία του Trump 2.0 μπορεί να αξιολογηθεί ως εξής:

1. Η επιστροφή Trump στην Προεδρία των ΗΠΑ.

Το βαθύ Κράτος των ΗΠΑ ανέχθηκε την επιστροφή του Trump στην Προεδρία, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενο, προς εκτόνωση της οργής για την επί προεδρίας Biden πρωτοφανή αναξιοκρατία και διαφθορά. Τυχαίον ότι ουδέν έκτροπο σημειώθηκε ως διαμαρτυρία κατά της εκλογής και ακολούθως και ορκωμοσίας του Τrump;

2. Ο ανορθόδοξος πόλεμος του Trump κατά του βαθέος Κράτους.

Το βαθύ Κράτος νόμιζε ότι εν τη πράξει θα «βραχυκύκλωνε» τον Trump, όπως κατά την πρώτη θητεία του. Έσφαλε. Ο Trump 2.0 τη αρωγή του Elon Musk εφήρμοσε τακτικές ανορθοδόξου πολέμου. Τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες της 20ής προς 21η Ιανουαρίου προγραμματιστές του Musk ενεργούντες κατ΄εντολή του Trump μετέβησαν στα υπόγεια του Υπουργείου Οικονομικών. Μέχρι την πρωινή προσέλευση για εργασία των υπαλλήλων του Υπουργείου είχαν με τους υπολογιστές τους και ειδικά προγράμματα και αλγορίθμους χαρτογραφήσει όλες τις εκροές χρημάτων των τελευταίων ετών. (Follow the money!)

3. Η κατεδάφιση του βαθέος Κράτους και η ανασυγκρότηση των ΗΠΑ.

Ευθύς αμέσως άρχισε -και συνεχίζεται- χείμαρρος αποκαλύψεων με ονόματα και στοιχεία, ώστε και ο τελευταίος Αμερικανός φορολογούμενος πολίτης να έχει προ οφθαλμών που, από ποίον σε ποίον και για ποιο λόγο διασπαθίζονταν τα χρήματά του. Παράλληλα, άρχισε το ξήλωμα διαβόητων πλέον οργανισμών (λέγε με USAID κλπ.) και η απόλυση ή θέση σε διαδικασία αφυπηρετήσεως ικανού αριθμού στελεχών του Αμερικανικού Δημοσίου, ακόμη και της διαβόητης CIA. Ουδείς προ του Trump Πρόεδρος των ΗΠΑ επιχείρησε κάτι ανάλογο, όπως ουδείς Πρόεδρος των ΗΠΑ υπέγραψε τον χείμαρρο εκτελεστικών διαταγμάτων κατεδαφιστικών του προηγούμενου διεφθαρμένου οικοδομήματος που υπέγραψε και συνεχίζει να υπογράφει ο Trump. Το προσκείμενο στους Δημοκρατικούς βαθύ Κράτος στερήθηκε πόρους καθώς και ερείσματα, καθώς ο Trump, έχοντας διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος, τοποθέτησε σε καίριες θέσεις ανθρώπους ικανούς και έμπιστους που δεν θα τον προδώσουν. Ο Trump γνωρίζει ότι η αποκατάσταση των καταρρεουσών υποδομών, η επανεκβιομηχάνιση των ΗΠΑ και η προστασία της δεινώς πάσχουσας υγείας των Αμερικανών, βασικοί του στόχοι, προϋποθέτουν την εξουδετέρωση των αγκυλώσεων του βαθέος Κράτους των ΗΠΑ, της woke ψευδοϊδεολογίας και της μισάνθρωπης «πράσινης ανάπτυξης».

4. H εξωτερική πολιτική του Trump.

Εις ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική του Trump, εν μέσω τιτάνιου εσωτερικού αγώνα κατά αγκυλώσεων πολλών ετών, δεν του ήταν εφικτό πολιτικά να αποκηρύξει αμέσως τον πόλεμο στην Ουκρανία ως πόλεμο του Biden. Κινείται όμως προς την ορθή κατεύθυνση. Αν δε, όπως λέγεται, ο Πούτιν παίζει “τετραδιάστατο” σκάκι, ο Trump παίζει μπιλιάρδο. Εκτοξεύει αποπροσανατολιστικές μεγαλοστομίες προς μία κατεύθυνση και κατόπιν στρέφεται προς τον αληθινό στόχο. (Στην «τρέλλα» του Trump όπως και στου Άμλετ, κρύβεται μέθοδος!) Μνημονεύει εξωπραγματικά νούμερα για τις απώλειες της Ρωσσίας στον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά στη συνέχεια συνομιλεί με τον Putin, αναφέρει ότι μπορεί η Ουκρανία στο μέλλον να γίνει Ρωσσία και υιοθετεί Ρωσσικές θέσεις για την Ουκρανία. Στα λόγια κάνει λόγο για νέες κυρώσεις κατά της Ρωσσίας αλλά στο παρασκήνιο ενεργεί προς την κατεύθυνση επαναλειτουργίας του Nordstream 2! (Ο τρώσας και ιάσεται!) Προσποιείται τον φίλο της Ουκρανίας αλλά αποκαθηλώνει από τηλοψίας στα όμματα όλου του κόσμου τον Ζελένσκυ. Επίσης αφήνει να διαφανεί ότι επιθυμεί μία αναδιανομή του κόσμου (Yalta 2;) μεταξύ των 3 υπερδυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσσίας και Κίνας) με διασφάλιση ειρήνης και εξοβέλιση των αγγλόπνευστων ανά τον κόσμο πρακτικών «διαίρει και βασίλευε» και πολεμικών εστιών που εκπορεύονται από το City του Λονδίνου και το άντρο που λέγεται Chatham House, πρακτικών που πηγάζουν από την ξεπερασμένη κοσμοαντίληψη του Sir Halford John Mackinder. Ο Trump γνωρίζει ότι το δίδυμο Ρωσσία-Κίνα είναι αδιάσπαστο. Δεν είναι απομονωτιστής αλλά αναγνωρίζει (δια στόματος του Υπουργού του Εξωτερικών) ότι ο κόσμος είναι πολυπολικός. Αρκείται κατά βάσιν στο να έχει τον πρώτο λόγο εις ό,τι αφορά την Αμερικανική ήπειρο και τις πέριξ αυτής περιοχές. Χαρακτηριστικά, επιθυμεί την Γροιλανδία καθώς και να προσαρτήσει το Δυτικό τουλάχιστον τμήμα του Καναδά, ώστε να υπάρξει εδαφική συνέχεια με την Αλάσκα.

5. Ο Trump και η Ευρώπη.

Ο Trump αισθάνεται αποστροφή για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όχι τόσο λόγω δηλώσεων ή και ενεργειών που τον είχαν στόχο, όσο διότι αδιαφορούν για τα συμφέροντα των Λαών της Ευρώπης. Κοινό σημείο επαφής αυτό με τον Putin. (Ο Trump συμμερίζεται την άποψη του Putin ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι προδότες των Λαών τους). Και συμπεριφέρεται ανάλογα. Χαρακτηριστικά, στους Βρεταννούς, οι οποίοι μηχανεύθηκαν την σε βάρος του γνωστή ως Russiahoax σκευωρία και οι οποίοι στη συνέχεια εξασφάλισαν (ή νομίζουν ότι εξασφάλισαν), με μυστικές πρόσθετες συμφωνίες, τον πλούτο της Ουκρανίας, έκαμε δώρο ένα δηλητηριασμένο μήλο: Επωμιστείτε εσείς και οι άλλες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ τα οικονομικά βάρη του εν Ουκρανία πολέμου και αν θέλετε πόλεμο με την Ρωσσία, μην περιμένετε από τις ΗΠΑ να βγάλουν για εσάς τα κάστανα από την φωτιά! Ανοίγει ταυτόχρονα ένα παράθυρο, για την περίπτωση μη επιτεύξεως συμφωνίας και συνεχίσεως του πολέμου στην Ουκρανία μέχρι την κατάλυση της κρατικής της υποστάσεως, επιρρίψεως της ευθύνης στους Ευρωπαίους που δεν έπραξαν ό,τι ώφειλαν. Ο Trump γνωρίζει ότι εκεί που έφθασαν σήμερα τα πράγματα, είτε θα υπάρξει στο μέλλον μία ακρωτηριασμένη Ουκρανία που θα είναι φιλορωσσική σε βαθμό σχεδόν αντίστοιχο με την Λευκορωσσία (θάττον ή βράδιον οι Ουκρανοί θα εκμανούν κατ΄εκείνων που με απίστευτο κυνισμό τους χρησιμοποίησαν ως αναλώσιμα πιόνια κατά της Ρωσσίας και θα ταχθούν με το μέρος της Ρωσσίας, όπως συνέβη με τους Τσετσένους) είτε δεν θα υπάρξει καθόλου. Η Ρωσσία, έχοντας πικρή πείρα από το παρελθόν (από συμφωνίες που δεν τηρήθηκαν και από μονομερείς αποκηρύξεις συμφωνιών, κάποιες και επί Trump 1.0), είναι απίθανο ότι θα ανεχθεί μία ουδέτερη Ουκρανία που θα δύναται ανά πάσα στιγμή να μεταβληθεί ξανά σε εγχειρίδιο κατά της καρδιάς της. Ήδη έχει δρομολογηθεί από ΗΠΑ και Ρωσσία η απομάκρυνση Ζελένσκυ, κατά προτίμηση μέσω εκλογών -μη λησμονούμε ότι η θητεία του έχει λήξει από τον Μάιο 2024 (εξ ου και ο χαρακτηρισμός του Ζελένσκυ ως δικτάτορα από τον Trump). Ασφαλώς η Ρωσσία θα απαιτήσει το αδιάβλητο διεξαγωγής των εκλογών αυτών, με ελεύθερη συμμετοχή όλων των αντιπολιτευόμενων τον Ζελένσκυ κομμάτων και με επαναλειτουργία όλων των αντιπολιτευόμενων τον Ζελένσκυ ουκρανικών μέσων ενημερώσεως που όλα, κόμματα και μέσα ενημερώσεως, έχουν τεθεί εκτός νόμου από το καθεστώς Ζελένσκυ.

6. Η πολιτική του Trump στην Μέση Ανατολή.

Όσον αφορά την Μέση Ανατολή, ο Trump ακροβατεί μεταξύ της επιθυμίας του για ειρήνευση σε αυτήν την περιοχή -όπου επίσης η πολιτική Biden απέτυχε- και της ανάγκης να μην παροργίσει το εβραϊκό λόμπυ και τους φανατικούς Christian Zionists. Πρώτο δείγμα της κατά βάθος φιλειρηνικής πολιτικής του είναι ο πειθαναγκασμός του Νετανιάχου σε εκεχειρία με την Hamas και η διακήρυξή του που άφησε άφωνους τους πάντες να καταστεί η Γάζα αμερικανικό έδαφος με μετοίκηση αλλαχού των Παλαιστινίων, στην οποία προέβη φροντίζοντας να διευκρινίσει ότι δεν θα εμπλακεί αμερικανικός στρατός. Ο Trump δεν είναι ανόητος ούτε τρελλός. Γνωρίζει ότι η ιδέα του είναι ανεδαφική και δεν έλαβε -και ούτε πρόκειται να λάβει- κανένα μέτρο για την πραγματοποίησή της. Αλλά με την διακήρυξή του αυτή ουσιαστικά είπε στο Ισραήλ: Βγάλτε τα εσείς πέρα με την Hamas και αν και όταν την κατανικήσετε, τότε δεν θα κρατήσετε εσείς την λωρίδα της Γάζας αλλά θα την δώσετε σε εμάς! Μετά από αυτό, πού όρεξη στο Ισραήλ για διακοπή της εκεχειρίας και νέο γύρο αιματηρών συγκρούσεων από τον οποίο θα υποφέρουν πάλι οι άμαχοι Παλαιστίνιοι χωρίς σοβαρή πιθανότητα καταστροφής της Hamas. Εφόσον τα προηγούμενα σχεδόν 2 έτη το Ισραήλ δεν το επέτυχε, θα το επιτύχει τώρα, ενώ έχει υποστεί μεγάλη οικονομική αιμορραγία, ενώ είχε μεγάλες απώλειες από τις συγκρούσεις με Hamas και Hezbollah και ενώ ήδη εγκατέλειψαν ανεπιστρεπτί το Ισραήλ εκατοντάδες χιλιάδες Ισραηλινοί; Και όλ΄αυτά ενώ η Hezbollah παραμένει ακατάβλητη και ενώ η Συρία έχει καταστεί σε μεγάλο βαθμό no man’s land; Το δε Ιράν παραμένει ισχυρό, έχει αποδείξει ότι έχει την κυριαρχία κλιμακώσεως (escalation dominance), η αντιπυραυλική δε ασπίδα του οποίου Ισραήλ δεν υπήρξε ικανή ούτε τους πυραύλους της Υεμένης να αναχαιτίσει. Ο Trump με την διακήρυξή του να καταστεί η λωρίδα της Γάζας αμερικανικό έδαφος πέτυχε αυτό που πραγματικά ήθελε, δηλαδή την διατήρηση, τουλάχιστον επί του παρόντος, της εκεχειρίας μεταξύ Hamas και Ισραήλ. Ας σημειωθεί ότι ο Trump υποστηρίζεται από το σώφρον τμήμα του εβραϊκού λόμπυ (στο οποίο ανήκει η, γαλαντόμος χρηματοδότις της προεκλογικής εκστρατείας του, χήρα του Αμερικανοεβραίου επιχειρηματία Adelson), το οποίο αντιλαμβάνεται ότι το Ισραήλ θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την επιβίωσή του αν συνεχίσει να ενεργεί ως rogue state με βομβαρδισμούς αμάχων, χώρων προστατευόμενων από διπλωματικό άσυλο (που ακόμη και ο Χίτλερ στο παρελθόν σεβάστηκε) και με δολοφονίες αντίπαλων ηγετών που αντικαθίστανται αμέσως από άλλους περισσότερο αποφασισμένους. Αντιλαμβάνεται επίσης ότι θα είναι θανάσιμη για το Ισραήλ η εμπλοκή του στρατού του, βασιζόμενου σε κληρωτούς που δεν μπορούν να λείψουν επ΄άπειρον από τις ειρηνικές εργασίες τους, σε ατελεύτητες ατελέσφορες πολεμικές επιχειρήσεις. Οι επί του εδάφους πενιχρότατες τακτικές επιτυχίες του ισραηλινού στρατού κατά της Hamas και της Hezbollah, μη μετουσιωθείσες σε επιχειρησιακή επικράτηση ή στρατηγικό κέρδος, δεν δικαίωσαν την πρότερη φήμη του.

7. Τι πραγματικά θέλει ο Trump;

O Trump ποθεί διακαώς να εξασφαλίσει την υστεροφημία του ως ο Πρόεδρος που νίκησε το βαθύ Κράτος των ΗΠΑ, ανόρθωσε τις ΗΠΑ στο εσωτερικό με αποκήρυξη της απάτης της πράσινης ατζέντας, των woke πομφολυγοπλασμάτων, επανεκβιομηχάνισε τις ΗΠΑ, διαφύλαξε τα σύνορα των ΗΠΑ από την λαθρομετανάστευση και διασφάλισε την παγκόσμια ειρήνη μέσω μιας νέας επηυξημένης συνθήκης στα πρότυπα της συνθήκης του Συνεδρίου 1814-1815 της Βιέννης που χάρισε ειρήνη στην Ευρώπη για πολλά έτη, όχι πλέον όπως ήταν εκείνη η συνθήκη μόνο για την Ευρώπη, αλλά για όλο τον κόσμο. Ο Trump ανατρέπει την πάγια αγγλόθεν πηγάσασα αντιρωσσική εξωτερική πολιτική 80 ετών των ΗΠΑ (πολιτική που συνεχίστηκε ακόμη και όταν η Ρωσσία το 1991 εγκατέλειψε οριστικά τα μεσσιανικά κομμουνιστικά οράματα και φιλικά έκρουσε, πλην εις μάτην, την θύρα της άφρονος Δύσεως). Δύσκολο εγχείρημα αλλά όχι ακατόρθωτο, ιδίως όταν απέναντί του έχει α) τον σώφρονα Putin που δεν υπέκυψε στον πειρασμό να υπεραντιδράσει στις προκλήσεις της κυβερνήσεως Biden και β) τον επίσης συνετό Ξι Σι Πινγκ. Αρκεί να μην επιτρέψει οποιαδήποτε ανάμειξη των εκ της απίστου Αλβιώνος (perfidious Albion) ορμωμένων«καλοθελητών».

Φιλαναγνώστης