Η προσαρμογή τών αξιών
Είδηση :
Τό κομμουνιστικό κόμμα Κίνας υπό τήν ηγεσία τού Σι Τζινπίνγκ εφαρμόζει από τό 2018, τήν επίσημη πολιτική τής «Σινικοποίησης» τών θρησκειών.
Απάντηση :
Γιατί απορείτε?
Στή συγκεκριμένη αναφορά δύο είναι τά βασικά μέρη:
1) Η πραγματικότητα τού κράτους καί
2) Ο ασιατικός χαρακτήρας στή θρησκευτική αποδοχή τού κράτους.
Τό δεύτερο είναι πρωτεύον.
Επιβεβαιώνει τήν ανθρωπολογική βάση τής Ιστορίας (όχι τής ερμηνείας, αλλά, τής πραγματικότητας).
Τό κράτος δέν μπορεί νά αποδέχεται τά αντίθετά του. Η αποδοχή τών αντιθέτων είναι αντίθετη στόν ορισμό καί τή λειτουργία τού κράτους.
Ένας πλουραλισμός πού αναπτύσσεται κατά περιόδους, είναι προσωρινό φαινόμενο. Εργαλειακά, ενισχύει τό αστυνομικό κράτος τής εποχής.
Τό κράτος ώς πραγματικότητα είναι ανώτερο τών αντιθέτων, αλλά καί τών συνθετικών του. Αυτό είναι τό κύρος τής εξουσίας έναντι κάθε στοιχείου εντός ή εκτός τής κρατικής επικράτειας. Μία συγκεκριμένη ιδεολογία απαιτεί πρακτικά, νά αναγνωρίζεται τό κράτος ώς ισόθεο!
Τά πάντα δικαιολογούνται χάριν ενότητας. Ώς ανώτατη πολιτική αρχή τό κράτος εξουσιάζει ο,τιδήποτε υπάρχει εντός καί ο,τιδήποτε έρχεται από τό εξωτερικό καί επιβιώνει εντός κρατικής επικράτειας.
Μέ τή σταθερή οικονομική αρωγή τής Δύσης, η σημερινή Κίνα διαμορφώνει τόν επιθετικό αυτοκρατορικό χαρακτήρα μέ τόν οποίο πορεύεται ψυχολογικά από πολλά χρόνια. Ένας κινεζικός ελιτισμός εντός ορίων ρατσισμού, ισχυρίζεται ότι η κινεζική σοφία καί μεθοδολογία θά διορθώσουν τά τραύματα τής ανθρωπότητας από τόν λευκό άνθρωπο καί τόν πολιτισμό του. Ξέρετε ποιοί είναι οι σύμμαχοι τών Κινέζων εκτός Ασίας? Η Αφρική, τό Ισλάμ καί η Ρωσσία τού Ντούγκιν. Όταν ξεπεράσουν τά εσωτερικά προβλήματα κόκας καί γενικής διαφθοράς, ίσως, προστεθούν κάποιες χώρες τής Λατινικής Αμερικής..
Δέν είναι τυχαία η χρονική στιγμή ενός κοινού αντι-δυτικού μετώπου ισλαμιστών καί αριστεριστών πού μόνο στή Δύση βιώνουν κοινωνική αδικία καί διακρίσεις τήν ώρα πού στήν Μέση Ανατολή καί τήν Αφρική οι χριστιανοί εξοντώνονται σάν τά σπουργίτια στήν Κίνα τού Μάο..
Η δικτατορία τού κινεζικού κομμουνιστικού κόμματος εγγυάται τήν επιτυχία τού ολοκληρωτισμού.
Ο κινεζικός ολοκληρωτισμός είναι τό ανώτερο πολιτικό στάδιο τού κινεζικού κοινοτισμού. Αυτός ο πολιτισμός ειρωνεύεται όσα προέρχονται εκτός Κίνας: άν ο σκοπός τής θρησκείας είναι η ενότητα τών ανθρώπων, τότε, αποστολή τού κράτους είναι η εφαρμογή αυτής τής ενότητας στήν πράξη. Ποιά οργανωμένη θρησκεία θά αγνοούσε αυτή τήν προειδοποίηση?
Η Ρωσσία ιστορικά, συνεχίζει ένα ρόλο κυριαρχίας:
Ώς Ορθοδοξία στό μέγεθος τής αχανούς Ρωσσίας, διεκδικεί τόν τίτλο τής τρίτης Ρώμης, όχι τυχαία.
Η κρατική ιστορία τής Ορθοδοξίας ξεκινά μέ τόν Μέγα Κωνσταντίνο.
Μέ τόν Χριστιανισμό προσθέτει μία εφαρμογή ενότητας τής Αυτοκρατορίας.
Κάθε θρησκευτική έκφραση ή ερμηνεία εντός/εκτός Εκκλησίας αξιολογείται από τήν Εκκλησία καί πολλές φορές, ελέγχεται απ’ τήν Εκκλησία καί αυτή είναι μία κατεύθυνση θρησκευτικο-κεντρική.
Η τσαρική Ρωσσία μετασχηματίζεται σέ Σοβιετική Ρωσσία καί Σοβιετική Ένωση.
Τό κομμουνιστικό κόμμα αντικαθιστά τήν Εκκλησία.
Αυτό τό κόμμα διαμορφώνει τά πάντα.
Καί τήν Εκκλησία..
Ο Πατριάρχης Μόσχας διορίζεται απ’ τό κόμμα.
Στή σοβιετική περίοδο η Εκκλησία δέν βγάζει άχνα γιά όσα διαπράττονται από τό καθεστώς.
Η Εκκλησία διέκοψε τή σχέση μέ τόν Χριστό.
Δέν είναι η πρώτη φορά πού οι πολιτικές συνθήκες είναι τό πείραμα αντοχής χαρακτήρων καί τό είδαμε πρόσφατα καί στήν Ελλάδα όπου ο Αρχιεπίσκοπος έδειξε τούς τάφους γιά νά προτείνει τή σωτηρία τών εμβολίων.
Μετά τή λήξη τού υπαρκτού σοσιαλισμού, η Εκκλησία τής Ρωσσίας δέν ζήτησε συγγνώμη από τόν λαό.
Όταν οι ιστορικοί δέν θά μισθοδοτούνται από τό κράτος, ίσως, αναγνωρίσουν τήν πτώση τής Εκκλησίας πρίν από τή λήξη τού υπαρκτού.
Μία ισχυρή δικαιολογία είναι η επιβίωση τής κοινωνίας μέσα στήν πολιτική ενότητα.
Αυτό τό σχήμα αναζητά δικαιολόγηση στή σχέση κράτους καί Εκκλησίας πού ξεκινά μέ τόν Μ.Κωνσταντίνο καί από τότε (καί από θέση αναγνωρισμένου κύρους), δίνει ερμηνεία καί αξιολόγηση στό φαινόμενο τής ζωής καί τίς αξίες.
Η εκλογίκευση μέ φόντο τό κράτος, επιβεβαιώνει τή σχέση κράτους καί Εκκλησίας.
Κομμουνιστικό κόμμα, κράτος καί Εκκλησία, στήν καριέρα τής παγκόσμιας εξουσίας δέν σταμάτησαν νά τροχίζουν καί νά λειαίνουν τήν αλήθεια.
Τί διαφορετικό κάνει τώρα ο ηγέτης τού κομμουνιστικού κόμματος Κίνας?
Τό LINK, η γέφυρα στήν κατανόηση τής κρατικής διαχείρισης μεταφέρεται μέσω Ρωσσίας: στήν ανάγκη τής ενότητας καί τής ευημερίας η θρησκεία οφείλει νά προσαρμόζεται βυζαντινά, σοβιετικά, κινεζικά.
Χάντζος Φίλιππος
