Ο φιλελευθερισμός πράγματι ευημερούσε και εξαπλώθηκε στον πλανήτη για εκατοντάδες χρόνια – ισχυριζόμενος ότι προωθεί την ανεκτικότητα, σέβεται την ποικιλομορφία και αγαπάει την αλήθεια. Εν τούτοις σήμερα στη Δύση, οι υποστηρικτές του τάσσονται υπέρ των κολοσσιαίων πολυεθνικών ομίλων, των μονοπωλιακών μέσων μαζικής ενημέρωσης και των τεράστιων γραφειοκρατικών δυνάμεων του βαθέως κράτους – τα οποία δολοφονούν την αλήθεια, το σκεπτικισμό, τις εναλλακτικές απόψεις και τα επιχειρήματα που είναι άβολα και απειλητικά για τους ίδιους. Ως εκ τούτου δεν πρόκειται να επιβιώσει, όπως δεν θα επιβιώσει ούτε η διεθνιστική αριστερά – αφού ότι προκαλεί πόνο, δυστυχία, αβεβαιότητα ή ακόμη και τρομοκρατία στους υποκείμενους πληθυσμούς, είναι καταδικασμένο να πεθάνει.
.
Άποψη
Σύμφωνα με τον πρόεδρο Putin, σε συνέντευξη του στους FT του Λονδίνου που θεωρούνται ως προπύργιο του δυτικού νεοφιλελευθερισμού, «ο φιλελεύθερος διεθνισμός είναι πλέον τοξικός και νεκρός» – μία δήλωση που προκάλεσε μεγάλα κύματα αγανάκτησης στη Δύση, παρά το ότι είναι αντικειμενική και έχει απόλυτο δίκιο.
Είναι υποστηρικτής άλλωστε της αντίληψης του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Ντοστογιέφσκι, σύμφωνα με τον οποίο «ο κομμουνιστικός εφιάλτης ήταν απόρροια του άμετρου δυτικού φιλελευθερισμού» – ενώ μετά την κατάρρευση του υπαρκτού κομμουνισμού και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989-91 ο διεθνής νεοφιλελευθερισμός, με τις αδιάκοπες απαιτήσεις του για ένα εντελώς ελεύθερο παγκόσμιο εμπόριο, για ανοιχτά σύνορα και για ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, αποκορύφωμα των οποίων είναι η συμφωνία του Μαρόκου, απειλεί με μία νέα σκοτεινή εποχή χάους την ανθρωπότητα.
Ο Ρώσος πρόεδρος, ο οποίος αναζητούσε συνεχώς μία ειρηνική συνεργασία με τη Δύση ως ίσος όμως απέναντι ίσων, απορριπτόταν ανέκαθεν – εκτός εάν η Δύση χρειαζόταν απεγνωσμένα τη βοήθεια της Ρωσίας. Εν τούτοις, κατάφερε να διατηρήσει και να αναβιώσει τις παραδοσιακές ρωσικές αξίες, να δημιουργήσει μία σταθερή, ευημερούσα και αναπτυσσόμενη κοινωνία, καθώς επίσης να ανατρέψει τις τρομακτικές ηθικές δημογραφικές, περιβαλλοντικές και ψυχικές ζημίες που προκάλεσαν στη χώρα του τα 75 χρόνια περίπου του κομμουνισμού – επί πλέον η ληστεία της από τη Δύση στα πλαίσια της στρατηγικής σοκ και δέους που της επιβλήθηκε.
Το μέλλον, κατά τον Putin, έγκειται σε ισχυρά, συνεκτικά και ανθεκτικά εθνικά κράτη, όπως η Ρωσία και η Κίνα – καθώς επίσης όλες οι άλλες χώρες που έχουν τον έλεγχο στα χέρια τους και επιδιώκουν να συνεργασθούν εποικοδομητικά μεταξύ τους. Προφανώς μέσα σε αυτές τις χώρες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα, όσο κυβερνάται από διεθνιστικά αριστερά ή επίσης διεθνιστικά νεοφιλελεύθερα κόμματα, υποχείρια των ξένων, με πεπαλαιωμένες αντιλήψεις.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προδοσία της Μακεδονίας, την οποία στήριξαν και οι δύο διεθνιστικές κυβερνητικές παρατάξεις είτε με τη συμμετοχή, είτε με την ανοχή τους – είτε υπογράφοντας τη συμφωνία της ντροπής, είτε επικαλούμενες τη συνέχεια του κράτους για να μην αντιμετωπίσουν την οργή των Πολιτών που θεωρούν ανόητους και ανίκανους να σκεφθούν λογικά οπότε πατριωτικά.
Πάντοτε κατά το Ρώσο ηγέτη, οι δυτικές αυταπάτες του απεριόριστου ελευθέρου εμπορίου, των ανοιχτών συνόρων και της ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης, έχουν ως αποτέλεσμα το χάος, τη φτώχεια, τους περιττούς πολέμους, τη ληστεία των αδύναμων από τους ισχυρούς, καθώς επίσης την καταστροφή της ασφάλειας και της σταθερότητας των προηγμένων κοινωνιών – μεταξύ άλλων μέσω των επιδρομών του χρηματοπιστωτικού κτήνους που δεν εμποδίζονται από κανέναν, καθώς επίσης των ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών που προκαλούν ζημίες τόσο στις χώρες εξόδου, όσο και στις χώρες εισόδου, υποδοχής. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον αυτοί που μπορούν να ευδοκιμήσουν είναι μόνο οι έμποροι ναρκωτικών, οι δουλέμποροι και οι τρομοκράτες πάσης φύσεως – όπως πράγματι συμβαίνει.
Περαιτέρω ο πρόεδρος Putin είναι ίσως ένας από τους λίγους ηγέτες που συνειδητοποιεί με σαφήνεια πόσο δίκιο είχε ο Ντοστογιέφσκι – όσον αφορά τη βαθύτερη, σκοτεινότερη προφητική του ενόραση.
Ειδικότερα, ο φιλελευθερισμός πράγματι ευημερούσε και εξαπλώθηκε στον πλανήτη για εκατοντάδες χρόνια – ισχυριζόμενος ότι προωθεί την ανεκτικότητα, σέβεται την ποικιλομορφία και αγαπάει την αλήθεια. Εν τούτοις σήμερα στη Δύση, οι υποστηρικτές του τάσσονται υπέρ των κολοσσιαίων, πανίσχυρων πολυεθνικών ομίλων, των μονοπωλιακών μέσων μαζικής ενημέρωσης και των τεράστιων γραφειοκρατικών δυνάμεων του βαθέως κράτους – τα οποία δολοφονούν την αλήθεια, το σκεπτικισμό, τις εναλλακτικές απόψεις και τα επιχειρήματα που είναι άβολα και απειλητικά για τους ίδιους.
Ως εκ τούτου δεν πρόκειται να επιβιώσει, όπως δεν θα επιβιώσει ούτε η διεθνιστική αριστερά – αφού ότι προκαλεί πόνο, δυστυχία, αβεβαιότητα ή ακόμη και τρομοκρατία στους υποκείμενους πληθυσμούς, είναι καταδικασμένο να πεθάνει. Σωστά προφήτευσε λοιπόν ο πρόεδρος Putin πως «ο φιλελεύθερος διεθνισμός είναι πλέον τοξικός και νεκρός» – παραμένοντας όμως εξαιρετικά επικίνδυνος, όσον αφορά το ψυχορράγημα του.
Επίλογος
Κλείνοντας, σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, συμπεριλαμβανομένης παραδόξως της Ιαπωνίας και της Ινδίας, έχουν εμφανισθεί ήδη «λαϊκιστές» εθνικοί ηγέτες που επιδιώκουν να αψηφήσουν τις αυτοκτονικές αρχές των ανοιχτών συνόρων – των απεριόριστων εμπορικών, κεφαλαιακών και μεταναστευτικών ρευμάτων που προσπαθούν οι υπερεθνικοί θεσμοί των τελευταίων 75 ετών να επιβάλουν.
Αυτοί οι ηγέτες δεν έχουν στόχο να οδηγήσουν τον πλανήτη σε μία νέα σκοτεινή εποχή χάους και πολέμων – αντίθετα, κάνουν το παν για να το αποτρέψουν. Επομένως ο Ρώσος πρόεδρος δεν είναι μόνος του, όταν αναφέρεται στην ανάγκη μίας εποικοδομητικής συναίνεσης των εθνικών κρατών μεταξύ τους – αλλά οι αντίπαλοι του είναι πολύ ισχυροί, για να προβλέψει κανείς βιαστικά την ήττα τους.
