Πάντα, οι επαναστάσεις και οι απελευθερωτικοί αγώνες ξεκινούν, είτε όταν υπάρχει εσωτερική σύγκρουση στην ελίτ, είτε όταν θίγονται από τους επικυρίαρχους τα συμφέροντα μιας ελίτ.
Οι μάζες, παρότι διαμαρτύρονται και είναι εν δυνάμει σχεδόν πάντα έτοιμες για
επανάσταση, δεν μπορούν να κάνουν το παραμικρό χωρίς ηγεσία και η οποία ηγεσία θα τροφοδοτείται με άφθονη χρηματοδότηση.
Όμως το χρήμα το έχουν μόνο οι ελίτ, γι’ αυτό και τίποτα δεν ξεκινάει, παρά μόνο από τις ελίτ.
Για παράδειγμα, στην χρεοκοπημένη Ελλάδα του σήμερα, τίποτα δεν πρόκειται να γίνει (και όπως βλέπετε δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής), αν και διαμαρτύρονται έντονα οι λαϊκές μάζες, όσο η εγχώρια ελίτ βολεύεται και κερδίζει με αυτή την κατάσταση.
Θα υπάρξει είτε εξέγερση είτε απελευθερωτικός αγώνας, μόνο από τη στιγμή που θα υπάρξει πραγματική εσωτερική σύγκρουση στην εγχώρια ελίτ, ή όταν οι δανειστές βάλουν χέρι στα συμφέροντά της.
Μέχρι τότε καληνύχτα Ελλάδα.
