Δεν είμαι ο Μπαμπινιώτης ,ούτε ο Νατσιός.
Με γνωρίζουν οι αναγνώστες ,να μην επαναλαμβάνομαι.
Η αφορμή για το κείμενο ,ήταν τα σχόλια και οι επισημάνσεις του Κου Κώστα Δούκα που επιτέλους έβγαλε γλώσσα στους μπερδεμένους.
Σύμφωνα με τις γραμματικές μου γνώσεις και την ιδιότητά μου δεν διεκδικώ το αλάθητο, αλλά την κατανόηση στα λάθη μου, γιατί
δοκιμάζομαι και εφαρμόζω ότι διδάχθηκα στο τότε εξατάξιο γυμνάσιό μου.
Ας με συγχωρέσει που λησμονώ ή αγνοώ την ιδιότητά του, αυτή την στιγμή που γράφω αυτά τα χοντρά λάθη που και εγώ παρατηρώ.
Μας έχουν εσκεμμένα και με πρόγραμμα αποκόψει από την γλώσσα μας και πλέον μιλάμε την ελληνική μετάφραση του αγγλικού πρωτοτύπου.
Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου και τους έχω πρήξει το κεφάλι τα παιδιά και τα εγγόνια μου ,λέγοντάς τους χρόνια τώρα να προσέχουν και να προσπαθούν να μιλάνε σωστά έστω και διαφορετικά από τους γύρω τους.
Απ΄ ότι φαίνεται χαλάλι ο κόπος μου, αρχίζει και αποδίδει καρπούς τουλάχιστον στα τρία παιδιά μου<22,28 και 35 ετών αντίστοιχα> τώρα που μεγάλωσαν και προσπαθούν να το κάνουν στην πράξη έστω και με λάθη.
Απλά καθημερινά λόγια ,όπως τηλεφώνησε μου ,αντί πάρε με τηλέφωνο, κάλεσε με, αντί κάνε κλίση, κατεύθυνε με προς την διεύθυνση που ψάχνω ,αντί προς τα που θα πάω.
Ακόμη και για τεχνικά θέματα του αντικειμένου της εργασίας είναι πιο σωστοί και σύντομοι οι μονολεκτικοί όροι, μελέτησε, πρόσφερε, έλεγξε, τιμολόγησε ,περίγραψε ,ανάλυσε ,συσκεύασε κλπ αντί κάνε μία μελέτη,κάνε μια προσφορά, κάνε έναν έλεγχο, κόψε ένα τιμολόγιο, κάνε μια περιγραφή ,μια ανάλυση, ένα πακέτο, κλπ.
Αυτά τα απλά καθημερινά πράγματα ,συνηθίζουν το μυαλό να μην επαναπαύεται ,να αντιδρά , να ψάχνει ,να συνθέτει, να παράγει και να εξασκείται για να δυναμώσει για να αντιμετωπίσει μεγαλύτερα και δυσκολότερα γλωσσικά θέματα, ορθογραφίας, συντακτικού ,γραμματικής και λοιπά που δεν πρόσεξε ή αδιαφόρησε ή δεν διδάχθηκε σε κάθε προηγούμενη ηλικία και εποχή.
Σωστά αναρωτιέται ο αρθρογράφος <αυτή την γλώσσα γιορτάζουμε;>
Κλείνω με μία παρατήρηση και ένα ερώτημα.
Κανείς δεν μπορεί να σου πάρει κάτι αν δεν αδιαφορήσεις ,αν δεν το εγκαταλήψεις ,ή αν δεν σε ξεγελάσει ή αν δεν σε νικήσει.
Αφορά τα πάντα στην ζωή μας σαν άτομα και σαν σύνολο.
Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να δούμε πλέον ,τι από όλα συμβαίνει και βρισκόμαστε εδώ που είμαστε.
Σίγουρα δεν φταίει πάντα κάποιος άλλος.
Αμαρτίες γονέων παιδεύουν τα τέκνα.
Μακάρι να πούμε όλοι κάποτε τον τίτλο στον πληθυντικό αριθμό
συγχωρέστε μας
αμαρτήσαμε παιδιά
