The American Conservative / ΚΟ
Μια έγκυος γυναίκα που συνελλήφθη πρόσφατα στην Μελβούρνη μέσα στο σπίτι της μπροστά στα παιδιά της (γιατί καλούσε τους ανθρώπους να αντιδράσουν στο lockdown) και αντιμετωπίζει 15 χρόνια φυλάκισης, δείχνει πόσο βαριά έχει πέσει η σκιά της τυραννίας «για λόγους υγείας» στην Αυστραλία.
Ήταν μια εικόνα που συγκλόνισε την Αυστραλία και σύντομα όλο τον κόσμο. Μια έγκυος γυναίκα, δεμένη με χειροπέδες στην κουζίνα της, μπροστά στα παιδιά της, καθώς οι αστυνομικοί κατάσχουν κάθε υπολογιστή, tablet και κινητό τηλέφωνο στο σπίτι της, πριν την σύρουν στο τμήμα.
Αυτή είναι μια μεταχείριση που οι Αυστραλοί συνηθίζουν να βλέπουν για τους εμπόρους ναρκωτικών, τους ύποπτους για τρομοκρατία και τους εμπλεκόμενους σε δίκτυα παιδικής πορνογραφίας. Όμως, στην περίπτωση της Zoe Lee Buhler, το «έγκλημά» της ήταν μια ανάρτηση στο Facebook.
Η Zoe είχε προσπαθήσει να οργανώσει μια διαμαρτυρία ενάντια στους περιορισμούς λόγω κορονοϊού που ισχύουν στην πολιτεία της Βικτώριας. Γι’ αυτό, κατηγορήθηκε για “υποκίνηση” και τώρα αντιμετωπίζει ποινή έως 15 ετών. Έμεινε ελεύθερη με χρηματική εγγύηση και θα προσαχθεί στο δικαστήριο τον Ιανουάριο.
Η Μελβούρνη – η πρωτεύουσα της Βικτώριας – βρίσκεται σε μια μορφή lockdown από τον Μάρτιο. Όταν ο coronavirus χτύπησε για πρώτη φορά, οι κυβερνήτες οκτώ πολιτειών της Αυστραλίας άρχισαν να συναγωνίζονται στο ποιος θα μπορούσε να πάρει τα «σκληρότερα μέτρα» κατά του ιού – δηλαδή, ποιος ηγέτης θα μπορούσε να κλείσει τις περισσότερες επιχειρήσεις, να καταστρέψει τις περισσότερες θέσεις εργασίας , και καταπνίξει τις περισσότερες ατομικές ελευθερίες στο όνομα του να φανεί ότι «κάνει κάτι» για τον ιό.
Στον «διαγωνισμό» αυτό κέρδισε με διαφορά ο σκληρός αριστερός κυβερνήτης της πολιτείας της Βικτόρια Daniel Andrews. Σχεδόν έξι μήνες αργότερα, η Μελβούρνη εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από το αυστηρότερο lockdown στην Αυστραλία και πιθανώς στον κόσμο. Όταν γράφονταν αυτά, ισχύει απαγόρευση κυκλοφορίας σε όλη την πόλη μεταξύ 8μμ και 5πμ. Οι κάτοικοι της Μελβούρνης επιτρέπεται να βγουν από το σπίτι για άσκηση για μία ώρα την ημέρα και σε ομάδες που δεν υπερβαίνουν τα δύο άτομα. Επιτρέπεται επίσης να βγουν για να πάρουν φαγητό, αλλά μόνο για τον αυτό τους και μόνο μία φορά την ημέρα. Τα ολοένα και λιγότερα άτομα που εργάζονται πρέπει να φέρουν άδεια που εκδίδεται από την τοπική κυβέρνηση και να δηλώνουν ότι τους επιτρέπεται να πάνε στη δουλειά — και ακόμη και τότε μόνο εάν η δουλειά τους θεωρείται «απαραίτητη».
Πολλοί σοκάρονται για το πως έγινε έτσι η «φιλελεύθερη» Αυστραλία. Αλλά αυτή η Αυστραλία έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Η Μελβούρνη είναι μια πόλη σαν το Σαν Φρανσίσκο ή το Σιάτλ – μια όμορφη, ζωντανή, δυναμική μητρόπολη που μέχρι τώρα ήταν φημισμένη για τα καλύτερα φαγητά, τον πολιτισμό της και την νυχτερινή ζωή. Αλλά, όπως έγινε στις παράκτιες πόλεις της Αμερικής, οι αριστερές πολιτικές διαμόρφωσαν αλλιώς την πόλη. Τώρα όλα τα επισκιάζει το οργουελιανό μωβ σλόγκαν που βρίσκεται σε πινακίδες σε όλη την πόλη: Staying Apart Keeps Us Together.
Και ενώ το lockdown έχει επιφέρει αρκετή ανεργία, κλείσιμο επιχειρήσεων και απελπισία, ο Άντριους ζήτησε παράταση για τις εξουσίες έκτακτης ανάγκης που του έδωσε ανεξήγητα το τοπικό κοινοβούλιο, ανακοινώνοντας έναν περίπλοκο «χάρτη πορείας για άνοιγμα ξανά», πράγμα που ουσιαστικά σημαίνει ότι οι κάτοικοι της Μελβούρνης θα μπουν στο καυτό καλοκαίρι της Αυστραλίας υπό κατ’ οίκον περιορισμό και θα πραγματοποιήσουν τα χριστουγεννιάτικα δείπνα τους μέσω του Zoom.
Χάριν ενός πονηρού στελέχους ιογενούς πνευμονίας, οι πολίτες της Βικτώρια εξαργύρωσαν τις ελευθερίες τους για την υπόσχεση της ασφάλειας. Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε μετατρέψει μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου σε μια δυστοπική κόλαση χωρίς τέλος.
ΚΟ / από εδώ
