Αυτό που διακινείται ευρέως είναι ότι η Τουρκία είναι πολύ σημαντική για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και τους Ευρωπαίους και ως εκ τούτου, η Άγκυρα επιβάλλει τις πολιτικές της .
Και αυτή είναι η μισή αλήθεια, η Τουρκία είναι μια πολύ σημαντική χώρα για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ (ας μείνουμε εδώ), όπως σημαντική χώρα είναι και η Νορβηγία, το Ισραήλ, η Αυστραλία και πολλές πολλές άλλες. Η κάθε μια έχει τον δικό της ξεχωριστό ρόλο. Ο ρόλος αυτός αναβαθμίζεται από διάφορους παράγοντες που δίνουν πλεονεκτήματα στην κάθε χώρα. Η Τουρκία σήμερα, γιατί ο προηγούμενος ρόλος της έχει σχεδόν εκμηδενιστεί, έχει έναν σημαντικό γεωστρατηγικό ρόλο. Είναι διατεθειμένη να γίνεται για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της (όποιος της έχει απομείνει) ο χρήσιμος «Υποτακτικός», έτοιμος να δώσει νεκρούς και να συμμετέχει σε πολέμους ώστε να διατηρηθεί η σχέση αυτή.
Η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι η Τουρκία είναι ότι δεν έχει επιβάλλει καμία δική της πολιτική. Μπορεί στην καθημερινότητα να φαίνονται εντυπωσιακά, οι εικόνες με drone να χτυπάνε ομάδες χωρίς αντιαεροπορική υποστήριξη, δηλώσεις με χάρτες, εντυπωσιακές εικόνες από εισβολές σε λωρίδες γης που οικειοθελώς άφησαν οι Κούρδοι, αλλά στην μεγάλη εικόνα, η Άγκυρα μάχεται για την επιβίωση της με την ιστορία. Κατάφερε να φέρει τους Ρώσους στα νότια σύνορα της, να συμμετέχει σε δύο πολέμους στους οποίους ως «Αντιπρόσωπος« του ΝΑΤΟ χωρίς να έχει ουσιαστική παρέμβαση στην εξέλιξη τους, και να δημιουργήσει μια βαθιά διχασμένη κοινωνία. Αν το μέλλον αποδείξει ότι η Άγκυρα με τις υποχρεώσεις που έχει δημιουργήσει, τις ανάγκες επαναπροσέγγισης με Ευρώπη, Ισραήλ και ΗΠΑ, «προσληφθεί» και για την αντιπαράθεση με το Ιράν, τότε η ρήξη και με το ακραίο Ισλάμ θα είναι καταλυτική για εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας.
Από την άλλη μεριά της μεγάλης αυτής εικόνας είναι η Ελλάδα. Μια χώρα σημαντική για την Ευρώπη, για το ΝΑΤΟ αλλά κυρίως για την ΗΠΑ. Αν βάζαμε τίτλο στις παρακάτω γραμμές, ναι η Ελλάδα είναι πιο σημαντική χώρα από την Τουρκία. Για την Ευρώπη ως εταίρος η επιβίωση και ο ρόλος της Ελλάδας είναι καίριος για τις πολιτικές της κάθε χώρας ξεχωριστά, για το ΝΑΤΟ αν και έπαψε να είναι το «Μαξιλάρι» της Συμμαχίας μετά και την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας, αποτελεί σημαντική δύναμη στην αντιβαλλιστική προστασίας της Ανατολικής πτέρυγας αλλά και σημείο εκκίνησης για την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια . Για τις ΗΠΑ όμως, αποτελεί ο Στρατηγικό Βάθος για την Ανατολική Ευρώπη, την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική.
Διαβάστε επίσης: Η Ελλάδα είναι πιο σημαντική χώρα από την Τουρκία για τα σχέδια των ΗΠΑ
Όποιος αποκωδικοποιήσει τις συμφωνίες στην Αμυντική Συνεργασία ανάμεσα σε Ελλάδα – ΗΠΑ και τις Αμερικανικές επενδύσεις, θα κατανοήσει ότι οι ΗΠΑ (όπως και για όλα τα Βαλκάνια) θέλουν μια οικονομική και κοινωνική σταθερότητα σε αυτό το Στρατηγικό Βάθος που λέγεται Ελλάδα.
Ο ρόλος της Σούδας είναι καταλυτικός σε αυτή την πολιτική των Αμερικανών. Η αξία της μεγεθύνεται όσο οι εντάσεις αυξάνονται στην Ανατολική Μεσόγειο , την Λιβύη και την Ανατολική Ευρώπη. Αυτός ο ρόλος θα γίνει ακόμα πιο σημαντικός, και για την Ελλάδα, όταν η Σούδα «περιστοιχιστεί» και από δύο ναυπηγεία αμερικανικών συμφερόντων, αυτά της Σύρου και της Ελευσίνας. Αυτό το «τρίγωνο υποστήριξης» θα επιτρέψει στον 6ο Στόλο να παραμείνει μόνιμα στην περιοχή και να μην επιστρέφει στις ΗΠΑ για τα μεγάλα κλιμάκια υποστήριξης.
Η Ελλάδα όμως γίνεται ακόμα πιο σημαντική για τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της Θράκης. Ο ρόλος της περιοχής ήταν στα σχέδια των Αμερικανών, αλλά την ανέδειξε και την εφεύρε ουσιαστικά ο Αμερικανός Πρέσβης στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ. Μέχρι την έλευση του Τζέφρι Πάιατ, η Θράκη και ειδικά η Αλεξανδρούπολη ήταν στα χέρια κάθε λογής γραφικού. Από την μια Ρώσοι «αντιπρόσωποι» που αναλώθηκαν σε life style και υποσχέσεις, και από την άλλη ακραίοι του Τουρκικού Προξενείου και Έλληνες πατριδικάπηλους που έχτιζαν καριέρες στην περιοχή.
Ο Αμερικανός Πρέσβης γνώριζε πολύ καλά ότι η Θράκη ήταν η συνέχεια της πολιτικής των ΗΠΑ στην Ουκρανία και την Ανατολική Ευρώπη και την κρίσιμη στιγμή έδωσε στο Στέιτ Ντιπαρτμεντ την άλλη εικόνα, αυτή ότι η Θράκη αποτελεί την αρχή της πολιτικής για τις παραπάνω περιοχές. Εκεί κάπου ήταν που κάποιες φωνές από την Αλεξανδρούπολη έπαιξαν τον ρόλο τους και έδωσαν την πραγματική διάσταση της περιοχής, και την υποστήριξη τους.
Το λιμάνι, η σύνδεση του με την Εγνατία Οδό και την Σιδηροδρομική Εγνατία, ξεδιπλώνουν ένα σύνολο στρατηγικών πλεονεκτημάτων που φτάνουν μέχρι την Πολωνία και την Ουκρανία. Άλλωστε οι αναφορές της Αλεξανδρούπολης στην συνάντηση Τραμπ – Μπορίσοφ, και του Μάικ Πομπέο στην διάσκεψη του Μονάχου, αποτελούν από μόνες τους απόδειξη της σημασίας που έχει η περιοχή στην Στρατηγική των ΗΠΑ
Όμως και πάλι στην μεγάλη εικόνα υπάρχει ακόμα μια διαπίστωση. Η Θράκη είναι πλέον και ο «Αντικαταστάτης» της Τουρκίας σε ότι αφορά την απειλεί από Βορρά, και για αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σε όλους τους διπλωματικούς κύκλους. Το γνωρίζουν πολύ καλά οι Τούρκοι διπλωμάτες, αλλά το γνωρίζουν πολύ περισσότερο οι Βούλγαροι. Μια Αντικατάσταση που ξεκινά από την περιοχή, διασχίζει τα Βαλκάνια, από εκεί στις Βαλτικές Χώρες και την Πολωνία, καταλήγοντας στην Νορβηγία
