Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία, και αυτό έπραξαν οι απλοί αγωνιστές, οι απλοί Ήρωες του 1955-1959 όταν άρχισαν τον απελευθερωτικό αγώνα. Δεν έμειναν στα λόγια, στα φτωχά λόγια, στις ψεύτικες υποσχέσεις, στα κούφια λόγια. Τίμησαν με τις πράξεις και τα ηρωικά κατορθώματα την Πατρίδα και ολόκληρο το Έθνος στο ακέραιο. Δεν τους τρόμαξε ο πανίσχυρος εχθρός, δεν τους τρόμαξε η δύναμη των Άγγλων κατακτητών. Δεν σκέφτηκαν τα νιάτα τους, την ίδια την οικογένεια τους, ακόμα και την ίδια την ζωή τους. Η πλειοψηφία από αυτούς ήταν νέοι. Πέθαναν Υπέρ Πίστεως και Πατρίδας! Πέθαναν για να ενωθεί η Κύπρος με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Έζησαν τη σκλαβιά για χρόνια, έζησαν χωρίς τον αέρα της Ελευθερίας, έζησαν το πολύ σκληρό πρόσωπο των Άγγλων κατακτητών. Έδωσαν ένα Ιερό όρκο, μια Ιερή υπόσχεση για τη λευτεριά της μικρής Πατρίδας τους. Σχεδόν ένας ολόκληρος λαός με πίστη, με ιδανικά και αρχές πολέμησαν εναντίον του Άγγλου κατακτητή. Μας έκαναν περήφανους, μας χάραξαν πορεία. Πόσα ψυχικά αποθέματα είχαν όταν πήγαιναν με το χαμόγελο στα χείλη μπροστά στην κρεμάλα. Δεν δείλιασαν μπροστά στο θάνατο. Δεν υπόκυψαν, δεν λύγισαν μπροστά στα φρικτά βασανιστήρια. Αντίθετα πολέμησαν με πάθος για να έρθουν καλύτερες μέρες για την πατρίδα τους.
Δεν είπε ο Κυριάκος Μάτσης ότι ο σκοπός του αγώνα είναι περί χρημάτων, άλλα «ου περί χρημάτων το αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής». Ένα μνημείο του Ήρωα Κυριάκου Μάτση βρίσκεται απέναντι από το Προεδρικό Μέγαρο για να θυμίζει την προσφορά του αγωνιστή για τη λευτεριά της Πατρίδας άλλα προπαντός να θυμίζει στους εκάστοτε Κυβερνώντες ότι ο αγώνας είναι περί Αρετής και όχι κάτι άλλο… Οι περισσότεροι που πρόσφεραν στον άνισο αγώνα του 55-59 δεν ζήτησαν προσωπικά ανταλλάγματα, ούτε εξουσία, ούτε φυσικά “καρέκλες”.
Ερχόμαστε στο σήμερα που η Κύπρος, η ημικατεχόμενη Κύπρος “γιορτάζει” τα 61 χρόνια από την ανεξαρτησία της. Μα αλήθεια ποια ανεξαρτησία; αφού υπάρχει κατοχή και εισβολή ακόμα. Υπάρχει σοβαρή απειλή για μια ακόμα στρατιωτική επίθεση από την Τουρκία ανά πάσα στιγμή. Ποια ανεξαρτησία γιορτάζει; αφού η Δημοκρατία απειλείται από τους κακούς χειρισμούς των ίδιων των πολιτικών του τόπου… Δεν είδαμε μεταξύ άλλων μετά από τόσα χρόνια να μεριμνήσουν να υπάρχει ισχυρή άμυνα. Κάθε λίγο ακούμε για πολιτικούς που εμπλέκονται σε οικονομικά σκάνδαλα, σε κατάχρηση εξουσίας. Ποια ανεξαρτησία γιορτάζει η Κύπρος; αφού το σύστημα πολεμά τη Δημοκρατία, την παιδεία, τη Θρησκεία, την Ιστορία και όχι μόνον …
Έχουν αρκετοί πολιτικοί το θράσος να μιλούν στα μνημόσυνα των αγωνιστών και αντί να μιλούν για τους ήρωες να μιλούν για την πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Να μιλούν για τα ιδανικά των ηρώων και αυτοί να εμπλέκονται σε σκάνδαλα, σε μίζες. Να λένε μεγάλα λόγια και πριν το τέλος της μέρας να αποδεικνύεται ότι είπαν ψέματα στο λαό.
Το χρέος προς την Πατρίδα το έχουν κάνει οι αγνοί Ήρωες του 1955-1959. Έστω και αργά πρέπει να ξεφύγουμε από τα αδιέξοδα που βρισκόμαστε· το οφείλουμε στους Ήρωες μας, στα παιδιά μας, στην Ιστορία στην Πατρίδα μας. Εάν θέλουμε να έχουμε ακόμα “ανεξάρτητο” Κράτος πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και κουλτούρα. Δεν έχουμε την ευχέρεια να κάνουμε άλλα λάθη στην πολιτική· άλλωστε τα λάθη και τη διχόνοια την πλήρωσε με πολύ αίμα ο Ελληνισμός. Θα ήταν παράλειψη μου να μην αναφέρω ότι για αυτές τις καταστάσεις που επικρατούν στην ημικατεχόμενη Κύπρο μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και η πλειοψηφία του λαού με την ανέχεια του και την αδιαφορία του στα προβλήματα που αντιμετωπίζει.
Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο μεγάλος συνθέτης, ο αγωνιστής, είπε μεταξύ άλλων: “Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε, όπως αρμόζει, τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας”.
Η Ανεξαρτησία της Κύπρου γιορτάζεται την 1η Οκτωβρίου.
Λευκωσία / Κύπρος
