Όπως ήταν αναμενόμενο η πρόταση δυσπιστίας κατά της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν πέρασε, δεν έγινε αποδεκτή από την Ελληνική Βουλή. Απορρίφθηκε με 157 ψήφους. Ήταν φυσιολογικό να μην περάσει, πώς να περάσει; αφού η Ν.Δ. έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Παρόλο που ο Ελληνισμός έζησε ακόμα μια τραγωδία στα Τέμπη με το θάνατο 57 ατόμων η Κυβέρνηση δεν ήθελε, δεν τόλμησε να αναλάβει τις πολιτικές της ευθύνες, να αποδεχτεί τα λάθη της, τις παραλήψεις της. Αντίθετα με τις πράξεις της, με τις δηλώσεις της προκαλεί και ζητά και τα “ρέστα” από τον Ελληνικό λαό. Βλέπουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Βουλή να μιλά με αλαζονεία, με υπερηφάνεια, αφήνοντας να νοηθεί ότι ο ίδιος είναι ο πιο κατάλληλος Πρωθυπουργός για να κυβερνήσει την Ελλάδα και να την οδηγήσει με σταθερότητα ώστε να έρθουν καλύτερες μέρες για τον Ελληνικό λαό. Επίσης δηλώνει ότι εάν φύγει αυτός από την εξουσία και πάρει άλλο κόμμα την εξουσία θα επικρατήσει χάος στην Ελλάδα. Άραγε δεν έχει αντιληφθεί ακόμα το χάος που επικρατεί ήδη με την ακυβερνησία και τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα;
Βλέπουμε μετά από τόσες και τόσες φορές ταπείνωσης που νιώσαμε ως Έλληνες, αφού μας κυβερνούν ανίκανοι πολιτικοί που εξυπηρετούν τα ξένα συμφέροντα και που δεν αγαπούν την Ελλάδα, ότι ο Ελληνικός λαός κουράστηκε να ανέχεται αυτές τις θλιβερές καταστάσεις που επικρατούν και επιτέλους ξυπνά από το λαβύρινθο που ζούσε και δυναμικά αντιστέκεται στο κατεστημένο. Ένιωσα ότι έγινε ένα “θαύμα” που επιτέλους ο Ελληνισμός ενώθηκε και με μια γροθιά δυνατή έδειξε τη δύναμη του. Άφησε την ηττοπάθεια, άφησε τα λόγια, άφησε τον “καναπέ του” και πήγε πρόθυμος, με θάρρος με πίστη να διαμαρτυρηθεί για το έγκλημα των Τεμπών. Η τραγωδία που έγινε στα Τέμπη ένωσε τους Έλληνες ανεξάρτητα κομματικής παράταξης, ανεξάρτητα βιοτικού επιπέδου. Βγήκαν περισσότεροι από 1.5 εκατομμύρια άνθρωποι στους δρόμους με βασικά συνθήματα όπως: Δεν έχω οξυγόνο, Δικαιοσύνη! να σταματήσει η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, Είδαμε στη διαμαρτυρία σκηνές πολύ συγκινητικές, ακούσαμε λόγια από απλούς πολίτες που μίλησαν από την ψυχή τους. Παρόλο που έγιναν διαμαρτυρίες σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, στην Κύπρο και σε άλλες χώρες· δεν “ίδρωσε το αφτί” της Κυβέρνησης. Αντίθετα διαμηνύει ότι δεν ευθύνεται για τα εγκλήματα που της καταλογίζονται και δεν ντρέπεται να ισχυριστεί ότι οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών προκαλούν τις διαμαρτυρίες για να πάρουν περισσότερες χρηματικές αποζημιώσεις.
Κάθε μάνα, κάθε πατέρας, κάθε άτομο που έχασε δικό του άτομο στα Τέμπη ζει μια αληθινή τραγωδία. Ζει ένα έγκλημα χωρίς ακόμα να αποδοθεί η δικαιοσύνη να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Συγκλονίζει και αυτή η μητέρα, η μητέρα της Ιφιγένειας Μήτσκα που είπε: «Η ζυγαριά της δικαιοσύνης έχει 57 φέρετρα». Μια ακόμα τραγική μορφή η νεαρή Εριέττα για εκείνη δεν βρέθηκε το παραμικρό ίχνος… ίσως είναι η πιο πικρή ιστορία των Τεμπών. Τι να πούμε για τα άτομα που έζησαν τον εφιάλτη… που έχουν τραύματα ψυχολογικά και σωματικά τραύματα που θα υποφέρουν μια ζωή.
Η Μαλβίνα Κάρολη είπε με απλά λόγια: «Κυβέρνηση που λυσσά να κρατηθεί στην εξουσία σε χώρα πτωχυμένη, είτε έχει ακόμα περιθώρια να φάει, είτε φοβάται τη φυλακή…» άραγε έχει δίκιο; Κύριε Μητσοτάκη λόγια ξέρεις και εσύ πολλά, όμως ο Ελληνικός λαός θέλει έργα και πράξεις και προπαντός δικαιοσύνη. Αφού πιστεύεις εσύ και το επιτελείο σου ότι εσένα θέλει ο Ελληνικός λαός για Πρωθυπουργό γιατί δεν προκηρύσσεις πρόωρες εκλογές; Σίγουρα εάν προκηρύξεις πρόωρες εκλογές δεν θα έχεις αυτονομία στη Βουλή με ότι αυτό συνεπάγεται. Κύριε Μητσοτάκη είναι απλά τα πράγματα. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα… Δεν θεωρείται πολιτικός αυτός που δεν αναλαμβάνει τις πολιτικές του ευθύνες έκτος και αν είναι πολιτικός “νάνος”, εκτός και αν είναι πολιτικός που τον ενδιαφέρει μόνο η εξουσία και η “καρέκλα”. Εκτός και αν είναι χωρίς αρχές, χωρίς ιδανικά, χωρίς αγάπη προς το λαό που πίστεψε προς το πρόσωπό του.
Κάποτε ο μεγάλος ηγέτης Μαχάτμα Γκάντι είχε πει: «Σε όλη την Ιστορία υπήρξαν κατά καιρούς τύραννοι και δολοφόνοι που για λίγο έμοιαζαν ανίκητοι, άλλα στο τέλος πάντα έπεφταν Πάντα»
Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει…
Ο αγώνας συνεχίζεται!
Λευκωσία / Κύπρος
