Η αποστολή φιάσκο που εξελίχθηκε σε αποστολή θανάτου στη Λιβύη, με τα μάτια ενός ανθρώπου πλέον τη «ζει» κάθε μέρα και θα εξακολουθήσει να τη βιώνει μέχρι το τέλος της ζωής του. Η κυρία Χρυσούλα Ανδρεαδάκη έχασε στην Λιβύη την κόρη της. Η Εύη Ανδρεαδάκη στέλεχος της Πολεμικής Αεροπορίας με πολλές εκπαιδεύσεις και εμπειρία, σκοτώθηκε…Από εκείνη την ημέρα η μητέρα της αναμένει την εκπλήρωση των υποσχέσεων που τις έδωσαν οι «επίσημοι» στην κηδεία του παιδιού της: ότι οι υπεύθυνοι θα τιμωρηθούν…Οι υποσχέσεις έμειναν στα λόγια. Κι όχι μόνο αυτό…
Η κυρία Χρυσούλα Ανδρεαδάκη μιλά στο militaire channel και με αξιοπρέπεια που συγκλονίζει περιγράφει όσα έγιναν από τη στιγμή που η κόρη της την ενημέρωσε ότι θα πήγαινε στη Λιβύη. Όχι εθελοντικά όπως έσπευσαν κάποιοι να πουν. Αυτό όμως είναι το μικρότερο ψέμα από πολλά άλλα που έχουν ειπωθεί.
Γιατί η Εύη Ανδρεαδάκη που είχε συμμετάσχει και σε άλλες αποστολές σε «δύσκολες περιοχές» ήταν αρνητική στην αποστολή της Λιβύης; Δήλωσε στους ανωτέρους της ότι δεν ήθελε να πάει. Αγνόησαν τις ανησυχίες της.
Πως έμαθε ότι «κάτι δεν πήγε καλά στην αποστολή»; Τι έλεγαν στη μητέρα Χρυσούλα Ανδρεαδάκη από το ΓΕΕΘΑ; «Δεν ήξεραν τι τους γίνεται…Από τη Λιβύη μας έλεγαν συλλυπητήρια κι αυτοί εδώ μου έλεγαν ότι η Εύη είναι αγνοούμενη», λέει.
Τι ακολούθησε; Στην κηδεία του παιδιού της πολλοί «αξιωματούχοι» έσπευσαν να την διαβεβαιώσουν ότι «οι υπεύθυνοι θα πληρώσουν». Όλα αυτά έμειναν στα λόγια. Η προσπάθεια να κουκουλωθεί η υπόθεση είναι εμφανής… «Όταν η παράσταση τελειώνει ,τα φώτα σβήνουν και μένεις μόνος», λέει η Χρυσούλα Ανδρεαδάκη. Κανείς δεν ασχολήθηκε, κανείς δεν την ενημέρωσε για οτιδήποτε έχει σχέση με την αποστολή στη Λιβύη και το θάνατο της κόρης της. Κανένας από το ΓΕΕΘΑ δεν επικοινώνησε μαζί της ποτέ…
Το θέμα της Λιβύης επανήλθε στη δημοσιότητα μέσω των δημοσιογραφικών αποκαλύψεων που έγιναν από τους datajournalists και το militaire.gr . Το περιεχόμενο μιας αγωγής που κατέθεσε στρατιωτικός και των καταθέσεων στρατιωτικών που συμμετείχαν στην «αποστολή» κυριολεκτικά τρομάζουν το μέσο πολίτη που έχει σε εκτίμηση τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Τι λέει η μητέρα της Εύης Ανδρεαδάκη για όσα έχουν κατατεθεί στην ΕΔΕ του ΓΕΕΘΑ και αποκαλύφθηκαν από τη δημοσιογραφική έρευνα;
«Μιλάμε για εγκληματική ανικανότητα, προχειρότητα, επιπολαιότητα, ανευθυνότητα που δεν αρμόζει στο κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων. Οργάνωσαν την αποστολή σαν να πήγαιναν τα παιδιά εκδρομή και όχι σε εμπόλεμη ζώνη…Διαχειρίστηκαν την αποστολή με πολύ ελαφρότητα ,χωρίς να αξιολογήσουν τον κίνδυνο που υπήρχε στη Λιβύη…Είχαν προειδοποιηθεί. Αν αυτοί δεν αξιολόγησαν σωστά όλα αυτά ,τότε δεν θα έπρεπε να είναι στη θέση που είναι… Ακόμη και σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο να έμπαιναν θα τους έλεγαν για τη Λιβύη και τους κινδύνους που υπάρχουν. Δεν έλαβαν τίποτα υπ΄ όψιν τους.
Είχαν στα χέρια τους ανθρώπινες ζωές. Είχαν υποχρέωση να φροντίσουν για την ασφάλεια των παιδιών που έστειλαν στη Λιβύη. Δεν το έκαναν. Έβαλαν τα παιδιά σε ένα κινούμενο φέρετρο… Έστειλαν τα παιδιά 300 χιλιόμετρα μακριά από εκεί που θα πήγαιναν τη βοήθεια. Γιατί άλλαξαν το αεροδρόμιο προσγείωσης τελευταία στιγμή; Γιατί; Η Εύη έστειλε μήνυμα στο σύζυγο της ,μόλις προσγειώθηκαν και του έγραφε «αυτοί εδώ είναι τσίρκο». Γιατί ο επικεφαλής της αποστολής μόλις είδε όλη αυτή την κατάσταση δεν ματαίωσε την αποστολή; Έστειλαν τα παιδιά στην Λιβύη λέγοντας τους ότι δεν ξέρουμε που πάμε και γιατί πάμε».
Η κυρία Ανδρεαδάκη θέτει σειρά αμείλικτων ερωτημάτων στα οποία υπάρχουν απαντήσεις τεκμηριωμένες απ΄ όσα έχουν κατατεθεί από τους επιζώντες. Δικαιοσύνη όμως θα υπάρξει για να ανακουφιστούν κάπως οι ζωντανοί-νεκροί συγγενείς των 5 αδικοχαμένων στη Λιβύη; Η υπόθεση σε ότι αφορά το ΥΠΕΞ μπήκε ήδη στο αρχείο! Ίδια δείχνει να είναι η πορεία και για τις ευθύνες του ΥΠΕΘΑ!
«Οι αρχές δεν είναι καθόλου συνεργάσιμες με τους δικηγόρους μας», λέει η Χρυσούλα Ανδρεαδάκη προσθέτοντας : «Ελπίζω στη στρατιωτική δικαιοσύνη να σεβαστούν τα γαλόνια τους».
Κανένας μέχρι στιγμής, όχι απλά δεν έχει τιμωρηθεί αλλά κάποιοι προήχθησαν ! Τι ένιωσε γι΄ αυτό η μητέρα της Εύης Ανδρεαδάκη; «Πίκρα και αηδία…Αηδία γιατί δεν τίμησαν αυτό που εκπροσωπούσαν».
Πιστεύει ότι ο κόσμος ακόμη δεν έχει καταλάβει το μέγεθος της τραγωδίας, γιατί προσπαθούν από τη πρώτη στιγμή να βάλουν το θέμα «στην άκρη».
Η κυρία Ανδρεαδάκη ένα πράγμα αναμένει πλέον από τη ζωή: τη δικαίωση. Ποια θα είναι αυτή η δικαίωση; Στο τέλος της συνέντευξης την περιγράφει και είναι συγκλονιστική.
