Το σύνθημα των ναυτών μας είναι κραυγή οργής των Ελλήνων, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, για την ολέθρια κατευναστική πολιτική των ηγεσιών μας έναντι της επιτιθέμενης Τουρκίας. Πενήντα ένα χρόνια η Λευκωσία υποχωρεί, παραχωρεί και εκχωρεί στον Τούρκο και εισπράττει κι άλλες θρασείες απαιτήσεις. Και η Αθήνα, έμφοβη και τουρκοφοβική, συνεχίζει τον κατευνασμό επειδή νομίζει ότι θα επιτύχει την ειρήνη με τον Αττίλα. Δεν θα αποφύγει, ίσως, τον πόλεμο…
Όσοι υπηρετήσαμε στις Ένοπλες Δυνάμεις θυμόμαστε όλα τα συνθήματα που φωνάζαμε στεντορείως κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής μας. Για τη Βόρεια Ήπειρο, για την Κύπρο, για την Αγιά Σοφιά, εναντίον του Τούρκου, κ.λπ. Τα συνθήματα είναι μέρος της ψυχολογικής προετοιμασίας των στρατιωτών, για εξύψωση του ηθικού, προπαρασκευής για τη μάχη, αποβολής του φόβου απέναντι στον εχθρό. Όσοι κάναμε τη θητεία μας με περηφάνια, θυμόμαστε συχνά όσα περάσαμε, σε όσα εκπαιδευτήκαμε και όσα αντιμετωπίσαμε με συστρατιώτες και λεβέντες Ελλαδίτες αξιωματικούς μας. Κάθε μέρα φωνάζαμε συνθήματα που ακούγονταν βροντερά και δυνατά.
Επισημαίνουμε αυτά, με αφορμή ένα σύνθημα που άγημα ναυτών του ένδοξου Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας μας φώναξαν κατά τη διάρκεια της παρέλασης για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821. Οι ναύτες φώναζαν: «Η Κύπρος είναι ελληνική, γ@@ιέται η Τουρκία». Οι πολίτες που το άκουσαν, χειροκρότησαν αλλ’ εξανέστησαν η ελληνική Κυβέρνηση, κόμματα και υποκριτές πολιτικοί. Ποιος αμφισβητεί ότι η Κύπρος είναι ελληνική εδώ και 40 τουλάχιστον αιώνες; Ποιος αμφισβητεί ότι η Κύπρος ανήκει στο ελληνικό Έθνος; Ποιος αμφιβάλλει ότι οι Κύπριοι είμαστε υπερήφανοι Έλληνες διότι μας συνδέει με τους υπόλοιπους αδελφούς μας το όμαιμον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον και το ομότροπον;
Τούτων λεχθέντων, το δεύτερο σκέλος του συνθήματος μπορεί και ίσως να ενοχλεί κάποιους και, κυρίως, τη λεγόμενη πολιτική «ελίτ» της Αθήνας, που τρέμει μήπως προκληθεί φουρτούνα στα δήθεν «ήρεμα νερά» στις σχέσεις με την κατοχική της Κύπρου, Τουρκία. Στο κλεινόν άστυ κατοικοεδρεύει εδώ και πολλά χρόνια μια ασύγγνωστη και εξοργιστική τουρκοφοβία, που επιτάθηκε μετά από αντιδράσεις των Τούρκων. Διερωτώμεθα: Οι Τούρκοι στρατιώτες, όταν εκπαιδεύονται, δεν φωνάζουν συνθήματα; Βεβαίως φωνάζουν και χειρότερα και αισχρότερα από το σύνθημα των ναυτών μας, αλλά δεν ακούσαμε ούτε την ελληνική Κυβέρνηση ούτε τους αριστεροκουφιοκεφαλάκηδες να διαμαρτύρονται. Επειδή ως Έλληνες της Κύπρου δεν αντέχουμε και δεν ανεχόμαστε πλέον την τουρκοφοβία και τον τουρκολιγουρισμό της Αθήνας, να πούμε τούτα: Οι Ειδικές Δυνάμεις της Τουρκίας, όταν εκπαιδεύονται, φωνάζουν το πιο κάτω… εξευγενισμένο ποίημα:
«Εφόσον υπάρχει στο κόσμο ο πρόστυχος ο Έλληνας, μα τον Αλλάχ δεν μου φεύγει αυτό το μίσος. Όσο στέκομαι και τον βλέπω απέναντί μου σαν σκυλί, μα τον Αλλάχ δεν μου φεύγει αυτό το μίσος. 1000 κεφάλια γκιαούρηδες δεν μπορούν να ξεπλύνουν αυτό το μίσος. Μοναδικός μου σκοπός είναι η εκδίκηση. Όταν έρθει η ώρα μου για το πεδίο της μάχης σε μια μέρα θα σφάξω 1000 γκιαούρηδες. Μα τον Αλλάχ, δεν μου φεύγει αυτό το μίσος. 1000 κεφάλια από γκιαούρηδες δεν μπορούν να ξεπλύνουν αυτό το μίσος. Να έλιωνα με πέτρες τα κεφάλια 30.000 απ’ αυτούς. Να ξερίζωνα με τανάλια τα δόντια 10.000 απ’ αυτούς. Να πετούσα 100.000 πτώματα απ’ αυτούς στο ποτάμι».
Η Τουρκία εισέβαλε και κατέχει το 37% της Κύπρου. Αντί η Αθήνα να μας παραμυθιάζει ότι κορωνίδα της εξωτερικής πολιτικής της είναι το Κυπριακό, να μας εξηγήσει γιατί με την εξίσου τουρκοφοβική Λευκωσία επιμένουν να εντάξουν τον Αττίλα στην Ευρώπη; Γιατί εκλιπαρούν τον πορθητή της Κύπρου, που απειλεί το Αιγαίο και την Θράκη, να συναινέσει σε λύση των Ελληνοτουρκικών και του Κυπριακού, την ώρα που βροντοφωνάζει ότι θέλει την υποταγή μας; Γιατί η Αθήνα έκανε πίσω στην κρίση των Ιμίων; Γιατί ο Σημίτης, ο Πάγκαλος και άλλοι αναγνωρίζουν «εθνικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο μας και αποδέχτηκαν γκριζοποίησή του; Γιατί η Ελλάδα καταπίνει όλες τις προσβολές, τις επιθέσεις, τις απειλές, τους εκβιασμούς της Τουρκίας; Γιατί δεν οριοθετεί την ΑΟΖ της με την Κύπρο; Διότι μια τουρκοφοβική, προσκυνημένη «ελίτ», που θεωρεί το Κυπριακό ως αγκάθι και ενόχληση, θέλει να τα βρει -έτσι νομίζει…- με τον Αττίλα.
Γιατί μέχρι σήμερα δεν επιλύονται ούτε το Κυπριακό ούτε τα Ελληνοτουρκικά; Διότι ο Τούρκος απαιτεί να καταβροχθίσει ολόκληρη την Κύπρο και να αρπάξει τουλάχιστον το μισό ελληνικό Αιγαίο. Η Αθήνα νομίζει, αφελέστατα, ότι με καλοπιάσματα, γαλιφιές και γλειψίματα θα πείσει τον Αττίλα να συναινέσει σε λύσεις δημοκρατικές και βιώσιμες. Πλανάται πλάνην οικτράν. Ο Τούρκος, μόνο ένα πράγμα σέβεται: Τη δύναμη! Όσο η Ελλάδα και η Κύπρος δεν αποκτούν ισχύ αποτροπής, τόσο θα γλείφουν τον Τούρκο, που θα τους εξευτελίζει, θα τους γελοιοποιεί και θα απαιτεί περισσότερα. Ναι, το δεύτερο σκέλος του συνθήματος ίσως θα μπορούσε να μην εκφωνηθεί, επειδή ακούστηκε και από ανηλίκους. Σε δηλώσεις του στον Αντέννα Ελλάδος, ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, είπε:
«…Κυριάρχησαν οι έννοιες του ηθικού και της πειθαρχίας. Είναι και τα δύο θεμέλια του στρατεύματος. Σε αυτό το περιστατικό θα προτιμήσω το ηθικό. Όσα ακούστηκαν και όλες οι τερατολογίες για αποτάξεις κ.ο.κ. θα πρέπει να μπουν σε δεύτερη μοίρα… Για να το πω σχηματικά: Η χύτρα έβγαλε λίγο παραπάνω ατμό και έκανε λίγο παραπάνω συριγμό. Δεν σπας ούτε τη χύτρα ούτε κλείνεις τη φωτιά, γιατί θα χρειαστείς τη χύτρα και τον ατμό… Η ταχύτητα είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Οι Ένοπλες Δυνάμεις γνωρίζουν την έννοια της πειθαρχίας. Η πειθαρχία δεν έχει μόνο κατασταλτικά μέτρα. Το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα έπρεπε να τρωθεί για ουδένα λόγο. Το θέμα θα έπρεπε να είχε κλείσει από το ίδιο βράδυ».
Ο Κοιν. Εκπρόσωπος της Ν. Δημοκρατίας, Θάνος Πλεύρης, που υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις, δήλωσε: «Στο πλαίσιο της εκπαίδευσης, οι στρατιώτες προετοιμάζονται να πάνε να πεθάνουν για την πατρίδα τους. Τέτοιοι στρατιώτες θέλω να στελεχώνουν τις (φρεγάτες) Belharra. Τέτοιοι στρατιώτες θέλω να στελεχώνουν τις Ένοπλες Δυνάμεις. Τέτοιοι άνθρωποι θέλω να πάνε να πολεμήσουν αύριο. Δεν θα τους τιμωρήσουμε κιόλας! Ενοχλήθηκε η Τουρκία την 25η Μαρτίου; Δεν θα τα βάψουμε και μαύρα». Ακριβώς! Το σύνθημα των ναυτών μας είναι κραυγή οργής των Ελλήνων, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, για την ολέθρια κατευναστική πολιτική των ηγεσιών μας έναντι της επιτιθέμενης Τουρκίας. Πενήντα ένα χρόνια η Λευκωσία υποχωρεί, παραχωρεί και εκχωρεί στον Τούρκο και εισπράττει κι άλλες θρασείες απαιτήσεις. Και η Αθήνα, έμφοβη και τουρκοφοβική, συνεχίζει τον κατευνασμό επειδή νομίζει ότι θα επιτύχει την ειρήνη με τον Αττίλα. Δεν θα αποφύγει, ίσως, τον πόλεμο…
