Η λέξη στίβος, η στιβάδα, και ο Steven/Stephen, η λέξη δράκος, από το ρήμα δέρκομαι, που σημαίνει βλέπω, κοιτάζω με τη στάση φιδιού, ο ρόμβος, που προέρχεται από το ρήμα ρέμβομαι, δηλαδή περιστρέφομαι (σσ το επιγονάτιο των ιερέων), εξ’ου και το ρομποτ(rombot), ο μηρός και ο Όμηρος (το χιαστί στο μηρό και η νεκροκεφαλή στο μοναχικό σχήμα)…μαρτυρούν το μεγαλείο του Ελληνικού Λόγου και της Ορθοδοξίας.
Η ενέργεια βγαίνει από τα ρήματα…και επειδή δεν θέλω να αδικήσω την Ανεπανάληπτη Μέρα και τον Αμέθυστο, για τα οποία μας μιλάει ο Γέροντας Γαβριήλ Κοβιλιάτης, θα παραθέσω το βίντεο και θα αφιερώσω στο Τάγμα των Μοναχών ένα στίχο της Κ.Δημουλά από το ποιήμα «Άφησα να μη ξέρω», που λέει : μεγάλωσα σκληρά μ΄ένα Ψηλό καλόγερο που κόκκαλα δεν είχε…
