Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο The Lancet, η οποία δείχνει ότι, σε αντίθεση με τις διαβεβαιώσεις των ειδικών της Νέας Ζηλανδίας, ο εμβολιασμός με mRNA αποτυγχάνει να μειώσει τη μετάδοση, τις σοβαρές ασθένειες και τον θάνατο μεταξύ των ευάλωτων ομάδων.
Γερμανική μελέτη εμπλέκει τη μυοκαρδίτιδα σε θάνατο μετά από ένεση mRNA
Γερμανοί ερευνητές πραγματοποίησαν τυπικές νεκροψίες σε 25 άτομα που πέθαιναν μέσα σε 20 ημέρες από τον εμβολιασμό με mRNA.
Τα αποτελέσματα αναφέρονται σε μια εργασία με τίτλο «Ιστοπαθολογικός χαρακτηρισμός μυοκαρδίτιδας βάσει νεκροψίας μετά από εμβολιασμό κατά του SARS-CoV-2 ».
Τέσσερις ασθενείς που εμβολιάστηκαν με mRNA,εμφάνισαν οξεία μυοκαρδίτιδα χωρίς να ανιχνεύσουν άλλη σοβαρή ασθένεια ή ιστορικό παθήσεων που μπορεί να προκαλέσουν απροσδόκητο θάνατο.
Θάνατοι εντοπίστηκαν να προκαλούνται από την οξεία αρρυθμία που οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με διάμεση εισβολή Τ-κυττάρων του μυοκαρδίου.
Το αποτέλεσμα ήταν πιο εμφανές στη δεξιά πλευρά της καρδιάς που λαμβάνει αίμα που επιστρέφεται από φλέβες, το οποίο είναι πιθανό να περιείχε στοιχεία από τα συστατικά του εμβολίου.
Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα:
Η μυοκαρδίτιδα μπορεί να είναι μια δυνητική θανατηφόρα επιπλοκή μετά από εμβολιασμό κατά του SARS-CoV-2 με βάση το mRNA. Τα ευρήματά μας μπορούν να βοηθήσουν στην επαρκή διάγνωση ασαφών περιπτώσεων μετά τον εμβολιασμό και στη δημιουργία έγκαιρης διάγνωσης in vivo, παρέχοντας έτσι το πλαίσιο για επαρκή παρακολούθηση και έγκαιρη θεραπεία σοβαρών κλινικών περιπτώσεων.
Ο επιπολασμός της οριστικής αιτιολογικής συμπτωματολογίας της μυοκαρδίτιδας ήταν 16% μεταξύ των θανάτων εντός 20 ημερών από τον εμβολιασμό με mRNA.
Σύμφωνα με τα δεδομένα του Κέντρου Παρακολούθησης Ανεπιθύμητων Αντιδράσεων («CARM») της Νέας Ζηλανδίας που κατέχει η Medsafe, μέχρι το Σεπτέμβριο του 2022 έχουν αναφερθεί 157 θάνατοι στο CARM κοντά στον εμβολιασμό.
Εάν η γερμανική εμπειρία επαναλαμβάνεται εδώ, θα μπορούσαν να υπάρξουν 500 θάνατοι από μυοκαρδίτιδα που σχετίζεται με το εμβόλιο που δεν έχουν εντοπιστεί και δεν έχουν αναγνωριστεί.
Η τεράστια απόκλιση μεταξύ των γερμανικών αποτελεσμάτων και των επισήμων στοιχείων της Νέας Ζηλανδίας δείχνει ότι έχουν πραγματοποιηθεί ανεπαρκείς έρευνες, συμπεριλαμβανομένων των νεκροψιών.
Μεγάλη μελέτη Lancet θέτει υπό αμφισβήτηση την τρέχουσα αφήγηση για long Covid
Οι κίνδυνοι του «long Covid» αναφέρονται επανειλημμένα ως λόγος εμβολιασμού και λήψης αυστηρών προφυλάξεων, όπως οι μάσκες, ο αερισμός των κοινωνικών χωρών, η κοινωνική απόσταση και η απομόνωση.
Ένας αριθμός συγχρονικών μελετών έχει ολοκληρωθεί σχετικά με τον επιπολασμό και την επιμονή του μακροχρόνιου Covid. όσα δημοσιοποιούνται μέχρι στιγμής φαίνεται να υποδηλώνουν ότι ένα πολύ ευρύ φάσμα συμπτωμάτων επιμένει για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων μετά τη μόλυνση από τον Covid.
Μια πιθανή δυσκολία με τις πληροφορίες που έχουμε μέχρι στιγμής είναι η μεγάλη μεταβλητότητα των εκτιμήσεων που προσφέρονται από διάφορα έγγραφα. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις για τη μακροχρόνια επικράτηση του Covid κυμαίνονται γύρω στο 10-30% των μολυσμένων που εξακολουθούν να υποφέρουν κάποια συμπτώματα μετά από τρεις μήνες.
Αυτά περιλαμβάνουν προβλήματα στην ψυχική υγεία και την ευεξία, κόπωση και συγκεκριμένα σωματικά συμπτώματα, όπως απώλεια γεύσης ή όσφρησης, πόνο και δύσπνοια. Είναι ακριβής αυτή η εικόνα;
Οι μέχρι σήμερα μελέτες έχουν ένα εγγενές ελάττωμα, βασίζονται σε έρευνες πληθυσμών σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα μετά τη μόλυνση, αλλά δεν ακολουθούν την πορεία του μακρού Covid για τις ίδιες ομάδες ατόμων με την πάροδο του χρόνου.
Με άλλα λόγια, από αυστηρά επιστημονική σκοπιά πρέπει να αναρωτηθούμε: τα ίδια άτομα παρουσιάζουν συμπτώματα καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης;
Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε από το The Lancet σε 7.000 παιδιά και νέους (5.000 θετικά Covid και 2.000 χωρίς Covid) κατά τη διάρκεια ενός έτους μετά τη μόλυνση από το 2020 έως τον Μάρτιο του 2021. Τα αποτελέσματα είναι συγκλοντιστικά και ολοκληρώνουν την εικόνα για τη long Covid.
Συνοπτικά, τα συμπτώματα του long Covid σε όλες τις κατηγορίες μειώνονται σημαντικά κατά τη διάρκεια του έτους, κάτι που είναι πολύ καθησυχαστικό. Αλλά εδώ είναι το τρίψιμο, για πολλά νεαρά άτομα, που δεν αναφέρονται αρχικά σε long Covid, παρουσιάζονται νέα συμπτώματα μετά από 6 ή 12 μήνες, τα οποία στην πραγματικότητα δεν σχετίζονται με τη μόλυνση από Covid, αλλά έχουν πολλές άλλες αιτίες.
Νέα ανεπιθύμητα συμπτώματα αναφέρθηκαν έξι και 12 μήνες μετά το τεστ, όπως η κόπωση, δύσπνοια, κακή ποιότητα ζωής, κακή ευεξία και κόπωση.
Οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα στοιχεία δείχνουν:
Τα νέα ανεπιθύμητα συμπτώματα που εμφανίζονται 6 ή 12 μήνες μετά την αρχική ιογενή λοίμωξη δεν θα πρέπει να θεωρούνται αποκλειστικά ως νέα μακρά συμπτώματα Covid ως συνέπεια της αρχικής λοίμωξης SARS-CoV-2. Αντίθετα, αυτά τα ανεπιθύμητα συμπτώματα θα πρέπει να εξεταστούν στο ευρύτερο πλαίσιο της υγείας και της ευημερίας του γενικού εφηβικού πληθυσμού.
