Γιώργος Χαρβαλιάς
Η ιδέα ήταν αρχικά καλή. Να τιμήσουμε τους δύο αιώνες απελευθέρωσης από τον τουρκικό ζυγό με μια μεγάλη γιορτή εθνικής μνήμης και αυτογνωσίας.
Γι αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους προκειμένου να χαιρόμαστε εμείς σήμερα την όποια(εν καιρώ μνημονίων)«ελευθερία και ανεξαρτησία». Τους ανώνυμους αγωνιστές του ‘21 που πότισαν με το αίμα τους το φλάμπουρο της Επανάστασης αλλά και τους «έχοντες και κατέχοντες» εκείνης της εποχής που παράτησαν την βολή, την καλοπέραση και τις καριέρες τους, προσφέροντας μυαλά και περιουσίες στην Εθνική Ιδέα. Ναι, θα ήταν πράγματι εξαιρετικά χρήσιμη μια τέτοια αφύπνιση της εθνικής μνήμης.
Γιατί η Επανάσταση του ΄21 είναι απόλυτα συνυφασμένη με την έννοια της αυτοθυσίας. Και θα έφερνε μοιραία στο νου συνειρμούς και συγκρίσεις.
Πώς η κοσμοπολίτικη μεγαλοαστική τάξη εκείνης της περιόδου, θυσιάστηκε για το Γένος, σε αντίθεση με την σημερινή που θυσιάζεται για να εξασφαλίσει ένα εισιτήριο στην επόμενη «Al Arabia», συναυλία του Ρέμου.
Πώς οι Προεστοί κι οι Κοτσαμπάσηδες πήραν στο χέρι το καριοφίλι και βγήκαν στο βουνό να πολεμήσουν τον Τούρκο(ασχέτως αν άρχισαν να τσακώνονται μεταξύ τους την επόμενη μέρα)και τι κάναμε εμείς και οι άχρηστοι πολιτικοί μας με την «ελευθερία» που μας χάρισαν εκείνοι οι μακρινοί παππούδες μας.
Για εμάς λοιπόν τους Νεοέλληνες έπρεπε να γίνει η γιορτή, όχι σαν φιέστα, αλλά ως αφορμή εθνικής περισυλλογής. Όχι πανηγυράκι για τους ξένους και τους τουρίστες. Δυστυχώς όσο ωραία συνέλαβε την αρχική σκέψη ο Κυριάκος τόσο εύκολα την σκότωσε. Βάζοντας επικεφαλής για την υλοποίηση της μια κυρία που εκτός από την εθνική της «συνεισφορά» στην επιτυχημένη οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, έχει επίσης ταυτιστεί με την πιο κακώς εννοούμενη εκδοχή επίδειξης και χλιδής.
Α! Και με το κλείσιμο μιας μεγάλης εφημερίδας της μεταπολίτευσης, αφού πρώτα πειραματίστηκε μαζί της για κάποιους μήνες, λες και ήταν ένα παιχνίδι που βαρέθηκε γρήγορα. Για να εξηγούμαστε:
Η γιορτή για τα 200 χρόνια της Επανάστασης που αποτελεί την επιτομή του ηρωισμού στη νεότερη ελληνική ιστορία δεν μπορεί να γίνει τουριστική ατραξιόν. Ούτε πρέπει να έχει το παραμικρό ίχνος εμπορευματοποίησης όπως οι σημερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες που είναι δυστυχώς συνυφασμένοι και με την μάστιγα του ντόπιγκ, έξω και μακριά από το αρχαίο Ολυμπιακό Ιδεώδες.
Η κυρία Αγγελοπούλου είναι παντελώς ακατάλληλη για να αναλάβει αυτό το εγχείρημα. Δεν διαθέτει ούτε το πνευματικό ανάστημα, ούτε το κύρος, ούτε και την εθνική αναγνώριση.
Το respect δηλαδή στη χώρα της, που απαιτούν οι περιστάσεις. Μοναδικό της προτέρημα είναι οι δημόσιες σχέσεις διεθνούς επιπέδου, που αν θέλετε τη γνώμη μου στη συγκεκριμένη περίσταση περιττεύουν. Δεν ψάχνουμε κάποιο φαντασμαγορικό διεθνές event για να πουλήσουμε δικαιώματα.
Kαι ξαναλέω:
Δεν γίνεται για τους έξω μια τέτοια εκδήλωση συλλογικής μνήμης. Για τους μέσα γίνεται, μήπως και ξυπνήσουν. Και για τους Έλληνες της διασποράς ασφαλώς.
Κυρίως τους βολεμένους. Ώστε να αναλογιστούν τι έκαναν κάποιοι άλλοι βολεμένοι Έλληνες «του εξωτερικού» εκείνη την εποχή. Αν έχει στο μυαλό της η κυβέρνηση να μετατρέψει τη χώρα το 2021 σε διεθνή καρνάβαλο με ένα χαζοχαρούμενο εμπορικό χάπενιγκ, τουρίστριες ντυμένες Μπουμπουλίνες, βροχή από βεγγαλικά, όπως αυτά που παραλίγο να κάψουν τον λόφο της Φιλοθέης και παραδίπλα υπαίθριες ψησταριές με σουβλάκια, μπορεί με την κ. Αγγελόπουλου και να τα καταφέρει.
Ίσως και με μια εγγύηση σχετικής οργάνωσης. Όμως αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Εθνικό φρόνημα ψάχνουμε, όχι ευκαιρία να διαφημιστεί η Coca Cola… Δυστυχώς στο πλαίσιο δημοσίων σχέσεων κάποιοι μπέρδεψαν την Παλιγγενεσία με τα τηλεοπτικά δικαιώματα και την …ντόπα των Ολυμπιακών.
pronews.gr
