Άστραψε και βρόντηξε ο Δράμας Παύλος: “Ηθελημένο ψεύδος ότι κατήργησα την Εξομολόγηση”.
Μέ τήν ἐντολή βεβαίως τοῦ τοπικοῦ μητροπολίτη πρός ὅλους τούς πνευματικούς τῆς μητροπόλεως νά σταματήσουν νά ἐξομολογοῦν τούς πιστούς, μέ δικαιολογία – ὅπως ἔντονα ἀκούστηκε (καθώς ἐπίσημη αἰτιολόγηση δέν ὑπῆρξε) – καί πάλι τή δῆθεν πανδημία καί τό ὅτι στήν περιοχή δεν ἔχουν προχωρήσει ἐπαρκῶς οἱ ἐμβολιασμοί, ὁπότε ὑπάρχει, λέει, κίνδυνος μετάδοσης ἐξαιτίας τοῦ μυστηρίου τῆς ἐξομολογήσεως! Ἀκούστηκαν βέβαια καί ἄλλες ἐναλλακτικές ἐρμηνεῖες, πού ἀκόμη ὅμως καί ἄν ἰσχύουν, εἶναι καί πάλι ἐντελῶς ἀνίκανες νά ἐξηγήσουν τή γενίκευση τῆς ἀπαγόρευσης ὄχι σε συγκεκριμένους ἱερεῖς ἀλλά στό σύνολο τῶν πνευματικῶν τῆς περιοχῆς.
Θυμίζουμε πάντως ὅτι ὁ ἐν λόγω ποιμένας εἶναι ὁ ἴδιος πού ἔχει ἐπανειλημμένα ταχθεῖ ὑπέρ τοῦ καθεστωτικοῦ ψευδαφηγήματος καί πού ἰδιαίτερα μετά τό Πάσχα ἔχει προκαλέσει σάλο ἀφ’ ἑνός μέ τίς διώξεις τῶν ἱερέων πού ἀρνήθηκαν νά συμμετάσχουν στή βλάσφημη ἐκτροπή τῆς…διημέρου Ἀναστάσεως, ἀλλά καί ἀφ’ ἑτέρου μέ τίς ἀνεκδιήγητες δηλώσεις του ἐναντίον ὅσων πιστῶν…ἀποτόλμησαν να διαμαρτυρηθοῦν (σ.σ. οἱ χούντες, ὡς γνωστόν, δέν τά σηκώνουνε κάτι τέτοια), τούς ὁποίους περίπου ἐξίσωσε μέ συμμορίες χρυσαυγίτικου τύπου, πράγμα πού ἡ προοδευτική περιοχή της Δράμας δέν μπορεῖ, λέει, νά τό ἀνεχθεῖ. Την ἴδια ἐποχή μάλιστα ἔβγαλε φιρμάνι καί γιά τό κλείσιμο τοῦ ναοῦ τῶν Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Προαστείου Δράμας, ἐπειδή ὁ ἐφημέριος βρέθηκε θετικός στόν κορωνοϊό (ὁπότε δόθηκε ἡ διαταγή να σφραγιστεῖ ὁ ναός μέ συνοπτικές διαδικασίες καί νά ἀνασταλεῖ ἡ λειτουργία του ἐπ’ ἀόριστον)!
Ἔχει ὅμως βέβαια προκαλέσει καί ἄλλοτε στό παρελθόν, ὅπως ἡ συμπροσευχή του μέ ἰμάμη σέ μουσουλμανικό νεκροταφεῖο τῆς Τουρκίας (στήν ὁποία μετεῖχε πρό ἐτῶν μαζί καί μέ τόν Νεαπόλεως Βαρνάβα), ἀλλά καί ἡ τιμή πού μᾶς ἔκανε νά μᾶς ἐπισκεφθεῖ πρό διετίας στήν Κομοτηνή, ὄχι βέβαια γιά κάποια τοπική ἐπέτειο (π.χ. Ἐλευθέρια Θράκης) ἤ γιά ἐκδήλωση πνευματικοῦ περιεχομένου, ἀλλά γιά τή «Γιορτή τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας», σέ μία ἐκδήλωση πού διοργανώνει κάθε χρόνο τό τοπικό τουρκοπροξενεῖο, παρουσία ψευτομουφτήδων καί λοιπῶν παραγόντων τοῦ τουρκικοῦ ἀλυτρωτικοῦ ἐθνικισμοῦ!
Τώρα ὅμως βέβαια ὁ ἄνθρωπος αὐτός τό προχωράει πολύ πιό πέρα, βάζοντας σέ καθεστώς ἀπαγόρευσης καί τό μέγα μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως. Καί τί σχόλιο νά κάνει τώρα κανείς δηλαδή (μόλις συνέλθει κάπως, ἐννοεῖται, ἀπό το ἀρχικό σόκ τῆς ἀπίστευτης εἴδησης); Ὅτι μετά ἀπό τόσες βλασφημίες καί βεβηλώσεις, ζήσαμε γιά νά τό δοῦμε μέχρι καί αὐτό; Ποιός ὅμως τολμᾶ νά σκεφτεῖ πλέον ὅτι, μ’ αὐτούς πού μπλέξαμε, δέν θά δοῦμε σύντομα καί ἀκόμη χειρότερα;
