Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικής ανάλυσης – αρθρογράφου
Ο Σαμαράς ονοματίζει την κοινωνική ασφυξία, ο Καραμανλής απαντά πιο θεσμικά, η ΝΔ της ακρίβειας και της διαφθοράς πολεμά τους δικούς της και ο “φούρναρης” πληρώνει τον λογαριασμό…
Η ιδεολογική αντιπαράθεση Σαμαρά – Μητσοτάκη αποκτά οικονομικό και κοινωνικό περιεχόμενο…
Κανένα κυβερνών κόμμα δεν χάνει την κοινωνία του μέσα σε μια νύχτα. Την χάνει σιγά σιγά: Με κάθε μαγαζί που κατεβάζει ρολά, με κάθε μαγαζί που δεν προλαβαίνει την επόμενη δόση δανείου, με κάθε βενζινάδικο όπου πάνω από το μισό του λογαριασμού είναι φόρος. Αυτό ακριβώς είναι το τοπίο που περιγράφουμε στο egerssi.gr εδώ και μήνες. Και τώρα, για πρώτη φορά με τόση σφοδρότητα, την ίδια διάγνωση την κάνει ένας πρώην Πρόεδρος και Πρωθυπουργός της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας.
Η απάντηση του κυβερνητικού στρατοπέδου; Αντί για πειστικές απαντήσεις, αντί για επιχειρήματα για την εξαθλίωση των μικρομεσαίων, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Με “την μπάλα στην εξέδρα” και η αντιπαράθεση να μετατρέπεται σε μάχη προσώπων, διαρροών και σεναρίων.
Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη…
Ας ξεκινήσουμε, όμως, από μια παλαιότερη δήλωση του Αντώνη Σαμαρά, που λειτουργεί σήμερα σαν προοίμιο:
«Το ποιος διαθέτει τεχνογνωσία για να βλάψει την Παράταξη, δεν το αποφασίζει η οικογένεια Μητσοτάκη, αλλά ο λαός της Παράταξης – οι 800.000 Έλληνες που τον εξέλεξαν αρχηγό για να σωθεί η χώρα από την πτώχευση. Αυτόν τον λαό, κατήγγειλε, περιφρονεί ο κ. Μητσοτάκης, και θα μείνει στην ιστορία ως ο Πρωθυπουργός της ακρίβειας, της διαφθοράς, της αλαζονείας…των απευθείας αναθέσεων, της φτωχοποίησης της επαρχίας, της Woke ατζέντας, των φόρων, του κυνηγητού της μεσαίας τάξης, της εξαθλίωσης των αγροτών των κτηνοτρόφων και των αλιέων, της καταστροφής της εστίασης, της εξωτερικής πολιτικής του κατευνασμού και των υποκλίσεων, των δεκάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών που πήραν άσυλο. Και βέβαια του ΟΠΕΚΕΠΕ, του Φραπέ, του Χασάπη, των Τεμπών και των υποκλοπών. Δεν είναι αυτή η Παράταξη κ. Μητσοτάκη. Αυτό είναι το κόμμα Μητσοτάκη.»!
Η φράση δεν είναι άλλη μία εσωκομματική αιχμή. Είναι ο ορισμός αυτού που έχει συμβεί: Η Νέα Δημοκρατία ως ευρύς λαϊκός πυλώνας έχει μετατραπεί σε προσωποπαγές κόμμα Εξουσίας, όπου η διαφωνία τιμωρείται. Ο ίδιος ο Σαμαράς διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τον Νοέμβριο του 2024, με ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου που τον κατηγορούσε ότι διαφωνεί με το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής. Ρωτάμε απλά: Από πότε η διαφωνία με την κυβερνητική πολιτική είναι αμαρτία για ένα κόμμα που επικαλείται τον φιλελευθερισμό;
Από την Καλαμάτα, με αριθμούς…
Η νέα παρέμβαση ήρθε με τον γραπτό χαιρετισμό του Σαμαρά στην επετειακή εκδήλωση για τα 100 χρόνια της Ομοσπονδίας Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών και Εμπορικών Σωματείων Μεσσηνίας (ΟΕΒΕΣ), στην Καλαμάτα. Δεν ήταν τυπικός χαιρετισμός. Ήταν πολιτική γραμμή, σε τέσσερα σημεία που αξίζουν προσοχή.
Πρώτον: Η ιδεολογική ρήξη.
Ο Σαμαράς δήλωσε ότι επιλέγει τον κοινωνικό φιλελευθερισμό απέναντι στη νεοφιλελεύθερη, διαχειριστική πολιτική της κυβέρνησης. Δεν πρόκειται για λεξιλογική λεπτομέρεια. Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός συνδέει την ελεύθερη οικονομία με την κοινωνική συνοχή και την προστασία της παραγωγικής βάσης. Ο νεοφιλελευθερισμός του Μαξίμου μετρά τα πάντα με πλεονάσματα και δείκτες, και η μεσαία τάξη μένει εκτός λογαριασμού. «Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι βαθιά πολιτικό», τόνισε. Και έχει δίκιο.
Δεύτερον: Οι αριθμοί που η κυβέρνηση δεν θέλει να ακούει.
Κατά τον πρώην Πρωθυπουργό, το κόστος λειτουργίας μιας μικρομεσαίας επιχείρησης αυξήθηκε κατά 35% μέσα σε δύο χρόνια. Από περίπου 900.000 μικρομεσαίες, μόλις 70.000 διατηρούν το αξιόχρεό τους. Η ρύθμιση των 72 δόσεων απέτυχε παταγωδώς, αφού δεν συμμετείχε ούτε το 10% των επιχειρήσεων. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, κατά τον ίδιο, ξεπέρασε τα 9 δισ. ευρώ, ενώ υπενθύμισε ότι από το 1948 η χώρα είχε θετικό ισοζύγιο μόνο μία φορά, το 2013, επί δικής του διακυβέρνησης. Η κυβέρνηση θα απαντήσει με (τάχατες) επενδύσεις, απασχόληση και πλεονάσματα. Μπορεί όμως να λέγεται επιτυχημένη μια οικονομία όπου οι μικρές επιχειρήσεις δεν δανείζονται, δεν πληρώνουν και δεν ανταγωνίζονται; Ένα ΑΕΠ που ανεβαίνει ενώ το μαγαζί της γειτονιάς κατεβάζει ρολά δεν είναι ανάπτυξη. Είναι αναδιανομή προς τα πάνω.
Τρίτον: Η καρτελοποίηση.
Το πιο αιχμηρό σημείο: Ο Σαμαράς κατηγόρησε την κυβερνητική πολιτική ότι ενθαρρύνει την καρτελοποίηση της οικονομίας σε βάρος των μικρών. Είναι πολιτική καταγγελία. Και η τεκμηρίωσή της είναι εδώ: Όταν η ενέργεια παραμένει ακριβή, ο τραπεζικός δανεισμός απροσπέλαστος και η διαπραγματευτική δύναμη του μικρού μηδενική, ο μεγάλος Όμιλος και η ξένη πλατφόρμα κερδίζουν από την ίδια την ανισότητα των όρων. Αυτό δεν είναι θεωρία. Είναι η καθημερινή εμπειρία κάθε επαγγελματία.
Τέταρτον: Οι προτάσεις.
Άμεσα μέτρα για το ενεργειακό κόστος, περιορισμός της έμμεσης φορολογίας με επαναφορά του ΦΠΑ στην εστίαση στο 13%, και ένα Εθνικό Ταμείο ή Τράπεζα Ειδικού Σκοπού για τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων.
Ας μας πει λοιπόν η κυβέρνηση πόσο κοστίζει ο αφανισμός της μικρομεσαίας τάξης σε θέσεις εργασίας, εισφορές και κοινωνική συνοχή.
Η ακρίβεια έχει υπογραφή…
Την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου ο Σαμαράς επανήλθε με βιντεοσκοπημένη δήλωση και η αιχμή ήταν ακόμη πιο καθαρή: Η ακρίβεια δεν οφείλεται μόνο σε διεθνείς εξελίξεις, αλλά και σε κυβερνητικές επιλογές. Η κυβέρνηση, υποστήριξε, δεν παίρνει μέτρα κατά του πληθωρισμού γιατί έτσι φτιάχνει υπερπλεονάσματα και μειώνει τεχνητά το χρέος. Έδωσε και το παράδειγμα που καταλαβαίνει κάθε οδηγός: Πάνω από το μισό όσων πληρώνουμε στο βενζινάδικο είναι φόρος.
«Δεν πληρώνετε πετρέλαιο, πληρώνετε φόρο στο πετρέλαιο».
Πρότεινε μείωση του ανώτατου συντελεστή ΦΠΑ από 24% σε 23% και μεταφορά σειράς προϊόντων και υπηρεσιών στο 13%, και απέρριψε το επιχείρημα ότι τα μέτρα αυτά δεν γίνονται: Τα έκανε, όπως είπε, ακόμη και σε δυσκολότερους καιρούς Μνημονίων και ελλειμμάτων. Από το κυβερνητικό στρατόπεδο, η Ντόρα Μπακογιάννη έσπευσε να χαρακτηρίσει όσα λέει ο Σαμαράς ως μη σοβαρά. Αυτό όμως που δεν είδαμε, είναι μια ουσιαστική απάντηση στο γιατί ο φόρος στο λίτρο παραμένει εκεί που είναι.
Όσα έγραφε το egerssi.gr από τον Μάρτιο…
Δεν είναι η πρώτη φορά που το egerssi.gr ανοίγει αυτόν τον φάκελο. Στις 19 Μαρτίου δημοσιεύσαμε το «ΕΛΛΑΔΑ ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ», μια καταγγελία για τη συστηματική εξόντωση της μικρομεσαίας τάξης. Αξίζει να τη θυμηθούμε, γιατί από τον Σαμαρά περιγράφονται σήμερα και με πολιτικούς όρους.
Καταγράφαμε ότι από τα 11.000 περίπτερα του 2010 επιβίωναν μόλις 4.200 έως 4.700, ότι περίπου 1.500 φούρνοι είχαν κλείσει από το 2022 και πάνω από 3.000 καταστήματα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής μέσα σε 30 μήνες, ότι τα ψιλικατζίδικα και τα παντοπωλεία είχαν πέσει από 30.000 στα 21.000. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΕΕ που επικαλεστήκαμε, το 80% των μικρομεσαίων είχε ίδιο ή μικρότερο τζίρο από πέρυσι, ενώ τα χρέη προς τον ΕΦΚΑ είχαν εκτοξευθεί από 32 στα 55 δισ. ευρώ, με πάνω από 300.000 οφειλέτες «στο κόκκινο». Κάθε νέο ψηφιακό βήμα – myDATA, POS, εισροές–εκροές – σήμαινε νέα υποχρεωτική δαπάνη, πάνω από 5.000 ευρώ σε ενάμιση χρόνο. Εκσυγχρονισμός για το Μαξίμου, στραγγαλισμός για τον επαγγελματία.
Καταγγείλαμε το νομοσχέδιο Κυρανάκη για τα ταξί, που άνοιγε τον δρόμο στις πλατφόρμες ενοικιαζόμενων ΕΙΧ και επέβαλλε βίαιη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση. Καταγγείλαμε και το «πλαφόν» στο περιθώριο κέρδους των βενζινοπωλών, την ώρα που το ίδιο το κράτος κερδίζει από κάθε ακριβότερο λίτρο: Ο ΕΦΚ στη βενζίνη και ο ΦΠΑ πάνω στον φόρο. Διαβάστε το ξανά δίπλα στη δήλωση του Σαμαρά για το βενζινάδικο: Είναι ο ίδιος ισχυρισμός, από δύο διαφορετικές πλευρές της ίδιας πόρτας.
Ο φούρναρης, ο ταξιτζής και ο βενζινοπώλης δεν ζητούν επιδόματα. Ζητούν να πάψει το κράτος να τους αντιμετωπίζει ως εμπόδιο.
Κλείναμε εκείνο το άρθρο με την εκτίμηση ότι, μέσα στο καθεστωτικό τοπίο, η μόνη ανατρεπτική ελπίδα βρίσκεται στο κόμμα Σαμαρά.
Ο Καραμανλής, το «βρώμικο παιχνίδι» και ο φόβος της κάλπης…
Την ίδια ώρα, γύρω από τον Κώστα Καραμανλή κυκλοφορούν δημοσιεύματα, διαρροές και σενάρια. Δημοσίευμα της 16ης Οκτωβρίου, μιλά για «βρώμικο παιχνίδι»: Υποστηρίζει ότι στόχος είναι είτε να σταματήσει ο πρώην Πρωθυπουργός να μιλά, είτε να δηλώσει στήριξη στον Μητσοτάκη, είτε να αδειάσει τον Σαμαρά. Κατά τις πληροφορίες του ίδιου δημοσιεύματος, ο Καραμανλής δεν σκοπεύει ούτε να καταδικάσει τον Σαμαρά ούτε να στηρίξει τον Μητσοτάκη.
Ας περιμένουμε όμως να δούμε τι θα πει ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής (εάν θεωρήσει ό,τι πρέπει να πει αυτήν την ώρα), στις 25 Οκτωβρίου, στο Πολεμικό Μουσείο.
Το πολιτικό ερώτημα όμως παραμένει αμείλικτο: Ποιος ωφελείται όταν ένας πρώην Πρωθυπουργός, με συμβολικό βάρος στην παραδοσιακή ΝΔ, βομβαρδίζεται με σενάρια; Και γιατί ένα κόμμα που διαφημίζει τη σταθερότητά του, φαίνεται τόσο ανήσυχο για τα λόγια ή την απουσία ενός πρώην Πρωθυπουργού;
Οι μετρήσεις που παραθέτει το ίδιο δημοσίευμα εξηγούν την αγωνία. Η δημοσκόπηση της ALCO καταγράφει υποχώρηση της ΝΔ κατά 0,5%, παρά τις παροχές των 2,2 δισ. ευρώ που ανακοινώθηκαν στη ΔΕΘ. Η συσπείρωσή της υπολογίζεται στο 60%. Η “Συμμαχία Ελλήνων” εμφανίζεται με 4,5%· και ένα κόμμα Σαμαρά αποδίδεται με δυνητική επιρροή περίπου 11%. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης έχει βάλει τον πήχη στο 25%, ενώ από το Λαύριο (μεταξύ συγγενών και φίλων) μας είπε, ότι δεν είναι και ο μάγος, που θα λύσει όλα τα προβλήματα. Δηλαδή προσπαθεί να χτίσει αναχώματα για την επόμενη μετεκλογική ημέρα. Με τον Διευθυντή του γραφείου Τύπου Σαμαρά, Νίκο Τσούτσια, να καταγγέλλει, ότι το κόμμα Μητσοτάκη επιχειρεί παρεμβάσεις κάτω από το τραπέζι και ότι ένα τμήμα του ελληνικού λαού σήμερα δεν εκπροσωπείται πολιτικά.
Και με την Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, και αδελφή του Πρωθυπουργού, σε συνέντευξή της στον ΣΚΑΪ, να εκτιμά πως εάν ο Πρωθυπουργός δεν καταφέρει να συγκεντρώσει ποσοστό 25% (εκλογικό πήχη που έθεσε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός) θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.
Δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς τον οδηγεί στην πολιτική συνταξιοδότηση, ανοίγοντας σενάρια διαδοχής Προέδρου στη ΝΔ.
Ποιον εκπροσωπεί (τελικά) η Νέα Δημοκρατία;
Στο βάθος, όλα αυτά τα επεισόδια, ο Σαμαράς, ο Καραμανλής, οι διαρροές, οι δημοσκοπήσεις, απαντούν στο ίδιο ερώτημα: Ποιες κοινωνικές τάξεις εκπροσωπεί σήμερα η ΝΔ; Η ηγεσία προβάλλει έωλες μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, δημοσιονομική αξιοπιστία και διεύρυνση του εκλογικού ακροατηρίου.
Ο Σαμαράς αντιπαραθέτει υλοποιήσιμα θέματα, όπως η επανίδρυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, η επανασύσταση της κοινωνίας, το λάδωμα στη μηχανή της Ελλάδος για να επαναλειτουργήσει.
Όμως η κυβέρνηση επέλεξε: Υπερπλεονάσματα αντί για ανάσα, φόρος στο καύσιμο αντί για ελάφρυνση, πλατφόρμες αντί για γειτονιά.
Το αποτέλεσμα είναι, ένα κόμμα που μιλά για σταθερότητα σε ανθρώπους που δεν βγάζουν τον μήνα, και μια ηγεσία που δεν διανοείται ότι η Παράταξη μπορεί να έχει άλλο πρόσωπο από το δικό της. Ο λαός της Παράταξης όμως έχει μνήμη. Θυμάται ποιος του ζητούσε υπομονή και ποιος του ζητούσε ψήφο. Θυμάται ποιος έκλεισε τα μαγαζιά και ποιος τα στήριξε. Και την ώρα που η Ελλάδα της γειτονιάς μετρά λουκέτα, το Μαξίμου αγχώνεται με το χαμηλό βαρομετρικό των ποσοστών του.
Γιατί ένα κόμμα που ξεχνά τον “φούρναρη”, θα τον ξεχάσει και ο “φούρναρης” στην κάλπη…
΄Γιατί βλέπει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν εμπνέει μόνο το ακροατήριο της Κεντροδεξιάς. Αλλά ισχυρό ακροατήριο και στην Κεντροαριστερά.
Πρόσφατη άλλωστε η δήλωση, που προκάλεσε δημόσια αίσθηση, του Λάκη Λαζόπουλου, ο οποίος σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο Mega, πήρε σαφείς αποστάσεις από την ΕΛ.Α.Σ του Αλέξη Τσίπρα, αλλά ταυτόχρονα μίλησε επαινετικά για το κυοφορούμενο κόμμα Αντώνη Σαμαρά, λέγοντας:
«Ναι, υπάρχει άλλη επιλογή. Ο Αντώνης Σαμαράς είναι μια επιλογή και είναι μια καλή επιλογή. Και είναι εντός Νέας Δημοκρατίας».
Γιατί βλέπει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μια ελαφρά (προς το παρόν) στροφή από την “Καθημερινή” και τα “Παραπολιτικά”.
Γιατί Κυριάκο μου, τα Συστημικά ΜΜΕ είναι με την εκάστοτε Εξουσία. Και όλοι πλέον γνωρίζουν, ότι η μετεκλογική ημέρα θα σε βρει εκτός Εξουσίας.
Τόσο, μα τόσο απλά!!
![Deadly Deception [Θανάσιμη Απάτη]> Πρέπει οπωσδήποτε να το δείτε!](https://www.triklopodia.gr/wp-content/uploads/2026/10/ea16083c-0338-4e9c-b6c0-218042e4375f-350x250.jpg)
