Πριν από δύο χρόνια περίπου όταν η το κόμμα “ΝΙΚΗ” εισήλθε στην Βουλή σας είχα αποστείλει και είχατε αναρτήσει το κατωτέρω κείμενο μου στην ιστοσελίδα σας “Τρικλοποδιά”.
Διαβάζοντας σήμερα την ανάρτηση του κειμένου με τίτλο “ ΥΠΟ ΔΙΑΛΥΣΗ Η “ΝΙΚΗ”: ΜΑΧΗ “ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΩΝ” ΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ.” στην ιστοσελίδα σας με λύπη διαπιστώνω ότι η ηγεσία αυτού του κόμματος- κινήματος διαψεύδει τις όποιες ελπίδες είχαμε όσοι θεωρούμε τους εαυτούς μας μέλη της Εκκλησίας του Χριστού. Αν είχαν την ταπεινοφροσύνη και εκτιμούσαν και αξιολογούσαν την γνώμη απλών πολιτών απαντώντας στην κριτική των δεν θα έφθαναν να κάνουν σειρά πολιτικών λαθών. Σε εμένα δεν απάντησαν στο κατωτέρω κείμενό μου. Το παραθέτω για να αξιολογηθεί έστω και τώρα.
“Παρακολούθησα, όπως όφειλα ως πολίτης και έχοντας την ευχέρεια ως συνταξιούχος, την πρώτη συνεδρίαση της Βουλής επί των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης.
Από τον κ. Μητσοτάκη και τους εκπροσώπους και αρχηγούς των ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΕΛ. ΛΥΣΗΣ περίμενα να ακούσω τις γνωστές τους πολιτικές προτάσεις και έτσι έγινε.
Από τον κ. Νατσιό της “ΝΙΚΗΣ”, επειδή ήταν η πρώτη παρθενική ομιλία του ενώπιον της Βουλής και ενώπιον όλων των Ελλήνων που θα την παρακολουθούσαν από το κανάλι της Βουλής , θα ήθελα να είναι ποιο σαφής ως προς το ιδεολογικό στίγμα της ΝΙΚΗΣ.
Περίμενα μια σαφέστατη ρητή τοποθέτηση ότι η ΝΙΚΗ είναι απέναντι στον ανθρωποκτόνο Καπιταλισμό και απέναντι στον άθεο Μαρξισμό. Ότι και τα δύο τους φορείς υλιστικής κοσμοθεωρίας είναι αντίθετα προς την Χριστιανική αλήθεια και ότι η ΝΙΚΗ είναι ο πολιτικός φορέας του Χριστιανικού Κοινωνισμού.
Δεν δύναται να χωρισθεί η χριστιανική ηθική στην κοινωνική της εμφάνιση από το χριστιανικό δόγμα, από την χριστιανική κοσμοθεωρία.
Οι χριστιανοί πολιτικοί οφείλουν στους πολιτικούς τους αγώνες να υιοθετούν στο βάθος της συνείδήσης των όλους τους μεγάλους σκοπούς του Χριστιανισμού αλλιώς κινδυνεύουν να παραμείνουν επιφανειακοί και δεν θα διαφέρουν από τους “αστοχριστιανούς” πολιτικούς της Ν.Δ.
Η ΝΙΚΗ δεν είναι το πρώτο πολιτικό κίνημα που έχει ως στόχο να φέρει στην πολιτική ζωή το μήνυμα του Ευαγγελίου. Το είχαν ξεκινήσει και άλλοι ανεπιτυχώς όπως ο συγχωρεμένος Νίκος Ψαρουδάκης εδώ και 60 περίπου χρόνια με την ίδρυση της “Χριστιανικής Δημοκρατίας”. Ας παραδειγματιστούν οι ηγούμενοι της ΝΙΚΗΣ από το αγωνιστικό του ήθος και ας διδαχθούν από τα πολιτικά λάθη του.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη αυτά τα λάθη ξεκίνησαν μετά την μεταπολίτευση, όταν αρχικά μεν συμπορεύτηκε η “Χριστιανική Δημοκρατία” με το καπιταλιστικό αστικό κόμμα “Ένωση Κέντρου Νέες Δυνάμεις” στη συνέχεια με τον συνασπισμό των μαρξιστικών κομμάτων στη “Συμμαχία” στη συνέχεια στο “ΠΑΣΟΚ” και στο τέλος ο ίδιος ως προσωπικότητα στην “ΝΔ”.
Τα λάθη αυτά θα είχαν αποφευχθεί εάν πορεύονταν ανεξάρτητα και αυτόνομα. Αρχικά εάν στόχευε στην “σπορά” των αξιών και ιδεωδών του Κοινωνικού Χριστιανισμού, ώστε να δημιουργηθεί η αξιόλογη κοινωνική βάση που θα τα ενστερνιστεί ως στόχους πολιτικού αγώνα. Τότε θα υπήρχαν οι αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε να αναδειχθεί το αναγκαίο μέγεθος των αγωνιστών πολιτικών που θα μπορούν να φέρουν σε πέρας στόχους και τα οράματά.
Ας μου συγχωρεθεί να σημειώσω τα κατά την γνώμη μου λάθη που έγιναν με την είσοδο των νεοεκλεγέντων βουλευτών της ΝΙΚΗΣ στη Βουλή, αποσκοπώντας σε δημιουργική κριτική.
Περίμενα από τους βουλευτές του “Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος ΝΙΚΗ” να δώσουν πολιτικό “όρκο”, αφού έτσι θα σηματοδοτούσαν ότι σέβονται απόλυτα όσα ο Κύριος μας μας δίδαξε στην επί του όρους ομιλία Του. “Εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως” (Ματθ. Κεφ. Ε΄ 34).
Ήταν δυσάρεστη έκπληξη για μένα η θέση του κ. Νατσιού, ότι είναι αντίθετη η ΝΙΚΗ στην αλλαγή του άρθρου 59 του Συντάγματος, που επιβάλλει τον θρησκευτικό όρκο. Βεβαίως είναι θετική η θέση του για αλλαγή του άρθρου 90 ως προς την ανάδειξη της ηγεσίας της δικαιοσύνης.
Παράληψη θεωρώ το ότι στην ομιλία δεν έγινε αναφορά και πρόταση για τα εξής.
Ότι θα πρέπει να θεσμοθετηθεί και διάταξη που να ορίζει ρητά ότι οι βουλευτές είναι εντολοδόχοι του λαού με βάση το πρόγραμμα του κόμματός τους, ώστε να δεσμεύονται ηθικά και πολιτικά και έτσι να αντιμετωπιστεί το θλιβερό φαινόμενο των “αποστασιών”, το οποίο όταν συνέβαινε ευτέλιζε τον δημόσιο βίο της χώρας με τροποποίηση των άρθρων 51 και 60 του Συντάγματος.
Ότι η θεσμοθέτηση της έκφρασης της βούλησης του λαού με τον θεσμό του δημοψηφίσματος και των εκλογών όπως ορίζεται να γίνεται με διαδικασία και περιορισμούς που οδηγούν στο αποτέλεσμα, ο λαός (το εκλογικό σώμα), ως άμεσο όργανο της πολιτείας, να περιορίζεται ουσιαστικά στο να εκφράζει την θέλησή του, είτε μια φορά κάθε 4 χρόνια στις εκλογές βουλευτών και τοπικών αρχόντων, είτε μόνο όταν του το επιτρέπει η Κυβέρνηση σε δημοψήφισμα (άρθρο 44 παράγραφος 2 και 53 του Συντάγματος). Έτσι όμως αποδυναμώνεται το κύρος του δόγματος της λαϊκής κυριαρχίας ως πηγής κάθε εξουσίας (άρθρο 1 παρ.2).
Με αυτή τη θεσμοθέτηση και άλλες , επινοήθηκε μια διαστροφή της δημοκρατίας, με συνέπεια να αποσπασθεί για ιστορικά ζωτικά ζητήματα η λήψη απόφασης από τον φυσικό της φορέα, τον λαό και να μεταφερθεί στο κοινοβούλιο και την Κυβέρνηση.
Έμπρακτη απόδειξη του γεγονότος αυτού είναι ότι ποτέ ο Ελληνικός Λαός δεν αποφάνθηκε για ζωτικές κορυφαίες πολιτικές επιλογές, όπως ήταν η εισαγωγή μας στην ΕΟΚ, στην Ευρωζώνη , στο Ευρώ στα μνημόνια, η ψήφιση του PSI, η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, το όνομα των “Σκοπίων”. Επομένως πρέπει να αλλάξει και να δοθεί η δυνατότητα για καθοριστικά για την πολιτική, οικονομική και πολιτισμική πορεία του Έθνους μας να διενεργούνται δημοψηφίσματα.
Ότι το άρθρο 28 του Συντάγματος, ως έχει, κρύβει μέσα του την δυνατότητα αποδόμησης της συνταγματικής υπόστασης του κράτους μας . Αποτελεί το κουκούλι, που μέσα του επωάζεται η ολοκληρωτική κατάλυση της ελληνικής πολιτείας, της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, υπέρ των διεθνών υπερκρατικών οργάνων, αγορών, δανειστών και “επενδυτών” στα πλαίσια του δόγματος της παγκοσμιοποίησης. Μιας παγκοσμιοποίησης που όπως εξελίσσεται δεν είναι για την αδελφοποίηση των λαών αλλά του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Μετά από επιβολή των τριών μνημονίων και των εφαρμοστικών των νόμων, η συνταγματική τάξη στην χώρα έχει αλλάξει ριζικά. Οι επιβληθείσες «διεθνείς δεσμεύσεις» της, έχουν αναδειχθεί σε απόλυτο ρυθμιστή της εσωτερικής έννομης τάξης. Κανένα ανθρώπινο, κοινωνικό, ή πολιτικό δικαίωμα του ελληνικού λαού (άρθρα 4 παρ.5, 21, 22 και 25 του Συντάγματος) δεν υπερτερεί έναντι των «διεθνών δεσμεύσεων».
Οι διατάξεις των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων έχουν πλέον προετοιμάσει το πέρασμα του ελέγχου της χώρας σε υπερκρατικά και υπερεθνικά κέντρα εξουσίας. Σαφέστατα φαίνεται αυτό στον νόμο 4335/2015.
Γι΄ αυτό οφείλει η ΝΙΚΗ αυτά να τα αναδείξει , ώστε στην προσεχή αναθεώρηση του Συντάγματος, να επιτευχθεί η εξ υπαρχής συγκρότησης γνήσια δημοκρατικού κράτους, με θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, με ευρεία αρμοδιότητα, αποσκοπώντας στην οργάνωση ενός κράτους πολιτών και όχι υπηκόων.
Έτσι ενεργώντας , θα δικαιωθούμε απέναντι στους λαούς της Γης, αφού θα τους κάνουμε να θυμηθούν από πού καταγόμαστε και συγχρόνως να τους τους υποδείξουμε μια νέα εμπνευσμένη σύγχρονη πρωτοποριακή γνήσια δημοκρατική κρατική οργάνωση, αντάξια της κληρονομιάς μας, προσφορά μας στην ανθρωπότητα.
Θα ήθελα στην ομιλία του ο κ. Νατσιός να αναφερθεί σε όλα όσα περιλαμβάνονται στο προεκλογικό φυλλάδιο της ΝΙΚΗΣ έστω και ακροθιγώς . Τις προτάσεις, για μείωση των βουλευτών σε 200, την λογοδοσία όλων όσοι με τις ενέργειές τους έβλαψαν την πατρίδα, την κατάργηση των κρατικών χρηματοδοτήσεων προς τα κόμματα, τον διαχειριστικό και λογιστικό έλεγχο και την επαναδιαπραγμάτευση των μνημονιακών δανείων, την κατάργηση των εθνοκτόνων νόμων.
Τέλος οφείλω να ομολογήσω ότι ζήλεψα, όταν άκουσα την κ. Κωνσταντοπούλου, ενώ είναι οπαδός του αγνωστικισμού, να εξυμνεί την αρετή της αγάπης, γιατί θα ήθελα να το είχα ακούσει στην ομιλία του κ. Νατσιού .”
