- 16.07.2025
- Γράφει ο Αλεξάντερ Ντούγκιν
Χθες, πολλοί περίμεναν από τον Ντόναλντ Τραμπ να προβεί σε αιχμηρές, συγκεκριμένες και δυσοίωνες δηλώσεις σχετικά με τη Ρωσία. Ωστόσο, επέλεξε να αναβάλει μια σοβαρή αντιπαράθεση ή και σύγκρουση — μια αντιπαράθεση προς την οποία τον έσπρωχναν διακαώς οι νεοσυντηρητικοί. Η αμφίρροπη κατάσταση, κατά πάσα πιθανότητα, ήταν 50/50.
Ο Τραμπ θα μπορούσε να είχε ανακοινώσει σκληρές κυρώσεις ή πρωτοφανείς παραδόσεις προηγμένων όπλων στην Ουκρανία σε τεράστιες ποσότητες. Από τη μία πλευρά, αυτό θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή των Αμερικανών από την άρνησή του να δημοσιεύσει τον κατάλογο πελατών του Επστάιν — μια απόφαση που έχει μετατρέψει πολλούς από τους πρώην υποστηρικτές του σε σφοδρούς αντιπάλους του.
Ολόκληρο το κίνημα των Τραμπικών MAGA είναι αυτή τη στιγμή εναντίον του Τραμπ ακριβώς επειδή έχει επανειλημμένα προδώσει & και διαψεύσει τις προσδοκίες τους με τους πιο θρασύτατους και κυνικούς τρόπους. Πρώτον, προχώρησε σε πόλεμο με το Ιράν. Τώρα, αρνήθηκε να δώσει στη δημοσιότητα τους φακέλους για το λόμπι παιδεραστίας του Επστάιν στις ΗΠΑ — κάτι που αρχικά αποτελούσε βασικό μέρος του προεκλογικού προγράμματός του. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, έχει προκαλέσει έναν καταιγισμό αποστασιοποίησης πρώην υποστηρικτών που τον εγκαταλείπουν. Στην ουσία, ολόκληρο το κίνημα MAGA, όλος ο Τραμπισμός, τώρα στρέφεται εναντίον του Τραμπ.
Σε αυτό το πλαίσιο, θα περίμενε κανείς ότι ο Τραμπ θα προσπαθούσε να αποσπάσει την προσοχή των επικριτών του με έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο — έναν «Αρμαγεδδώνα» εναντίον της Ρωσίας — ανακοινώνοντας τρομακτικά, ακραία μέτρα: Πραγματικά σκληρές κυρώσεις, ικανές να πλήξουν την Κίνα και την Ινδία, τους κύριους καταναλωτές των ενεργειακών πόρων μας [της Ρωσίας], και τις παραδόσεις πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς στο Κίεβο, οι οποίες θα σηματοδοτούσαν ουσιαστικά την έναρξη ενός ανοικτού Αρμαγεδδώνα.
Ο Τραμπ θα μπορούσε να το είχε κάνει αυτό για να τραβήξει την προσοχή μακριά από τις αποτυχίες του — ή να είχε επιλέξει να μην το κάνει, γνωρίζοντας ότι το κίνημα MAGA θα στρεφόταν ακόμη περισσότερο εναντίον του. Ένα από τα βασικά δόγματα αυτού του κινήματος, άλλωστε, και αυτό ήταν που έφερε τον Τραμπ στην εξουσία, ήταν ότι θα τερματιστεί η σύγκρουση στην Ουκρανία και ότι θα σταματήσει να υποστηρίζει το Κίεβο. Επομένως, ουσιαστικά, βρισκόταν αντιμέτωπος με δύο επιλογές: Είτε να αποκλιμακώσει, να επιδιώξει την αποκλιμάκωση και να προσπαθήσει να ανακτήσει την επιρροή του στο κίνημα MAGA — είτε να αποσπάσει την προσοχή του κόσμου, να εγκαταλείψει εντελώς το MAGA και να πυροδοτήσει μια σύγκρουση με τη Ρωσία, δημιουργώντας μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης παγκοσμίως. Θα μπορούσε να είχε επιλέξει οποιαδήποτε από τις δύο αυτές κατευθύνσεις, αλλά στο τέλος, δεν επέλεξε καμία από τις δύο, αναβάλλοντας τα πάντα για τον επόμενο γύρο.
Εξαπέλυσε απειλές προς τη Ρωσία, ενώ ταυτόχρονα αναγνώρισε τις διαπραγματευτικές ικανότητες του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, αποδεικνύοντας ότι ο Πούτιν είναι ένας σκληρός ηγέτης που δεν θέτει σε κίνδυνο τα εθνικά του συμφέροντα. Ενώ, αντίθετα, ο Τραμπ όντως θέτει σε κίνδυνο τα δικά του. Επομένως, οποιαδήποτε σύγκριση μεταξύ των δύο αυτών ηγετών, είναι σαφώς εις βάρος του Τραμπ.
Η Ρωσία έχει έναν ισχυρό, σταθερό, ευγενικό και με ηθικές αρχές ηγέτη που δεν προδίδει τους ψηφοφόρους του — σε αντίθεση με τον Αμερικανό ηγέτη. Έτσι, σε αυτόν τον ζωντανό ανταγωνισμό, ο Τραμπ χάνει αναμφισβήτητα στην σύγκριση αυτή. Έχει χάσει την υποστήριξη των ψηφοφόρων του και βρίσκεται σε καθοδική πορεία. Το χάρισμά του και τα σχέδιά του καταρρέουν. Στην πραγματικότητα, όπως λένε οι νέοι, πρόκειται για μια «επική αποτυχία» — μια πλήρη αποτυχία στην εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Ωστόσο, δεν επέλεξε να αποσπάσει την παγκόσμια προσοχή από αυτή την αποτυχία του μέσω της κλιμάκωσης της σύγκρουσης με τη Ρωσία. Δεν είπε άλλωστε πολλά λόγια. Απλώς απείλησε ότι η κλιμάκωση θα μπορούσε να συμβεί, απλώς όχι τώρα, αλλά ίσως μέσα στις επόμενες πενήντα ημέρες. Ωστόσο, ακόμη και μετά από αυτές τις πενήντα ημέρες, θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη — ή να το κάνει αύριο. Ο Τραμπ συμπεριφέρεται με έναν εξαιρετικά απρόβλεπτο τρόπο και, θα μπορούσε να πει κανείς, πολύ επιπόλαιο τρόπο πάνω σε αυτό το θέμα.
Παρόλα αυτά, ωστόσο, το πιο τρομακτικό αποτέλεσμα — η άμεση κήρυξη του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου — δεν πραγματοποιήθηκε, αλλά αναβλήθηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα συμβεί αργότερα: Σε πενήντα ημέρες, σε δέκα ημέρες ή σε τρεις. Σε κάθε περίπτωση, ο πυρετός της προσμονής γύρω από αυτή τη Δευτέρα ουσιαστικά εκτονώθηκε αποτελεσματικά με την μετατόπιση του Τραμπ σε μία ουδέτερη στάση. Η δυναμική βέβαια της κλιμάκωσης παραμένει τεράστια. Ο κόσμος πράγματι — όντως — οδεύει προς τον Αρμαγεδδώνα με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αλλά τουλάχιστον — προς το παρόν — δεν θα ξεκινήσει σήμερα.
Ως αποτέλεσμα, η Ρωσική χρηματιστηριακή αγορά σημείωσε μια μικρή άνοδο, αν και στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να εξαρτάται από τέτοια πράγματα, ειδικά λόγω των αμελητέων ποσοστών που εμπλέκονται. Το Ρωσικό Χρηματιστήριό έχει θεμελιώδη ελαττώματα επειδή εποπτεύεται από τη Nabiullina, η οποία θεωρεί το χρηματιστήριο ως το αντίπαλο δέος της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας — όπως είναι τυπικό χαρακτηριστικό σε κάθε χώρα και σε κάθε σύστημα. Εν ολίγοις, το χρημαστηριακό σύστημά μας είναι απλώς λανθασμένα ρυθμισμένο, επομένως αυτός δεν πρόκειται για έναν ουσιαστικό δείκτη της οικονομικής κατάστασης. Εγώ δεν θα του έδινα ιδιαίτερη σημασία.
Αυτό που είναι καλό, ωστόσο, είναι ότι ο πόλεμος δεν ξεκίνησε χθες. Αυτό σημαίνει ότι η έναρξή του έχει καθυστερήσει κάπως, προς το παρόν. Αν και τίποτα δεν είναι σίγουρο, και όλα μπορούν να συμβούν. Η ιστορία αυτή παραμένει ανοιχτή. Ο Τραμπ έκανε μια παύση, παρατείνοντας τις αναποτελεσματικές στρατηγικές του απέναντι σε εμάς και την Ουκρανία για άλλες πενήντα ημέρες. Υποσχέθηκε να παραδώσει συστήματα Patriot στην Ουκρανία, τα οποία θα πληρωθούν από τους Ευρωπαίους, αν και αυτή η απόφαση είχε ήδη ληφθεί νωρίτερα. Ουσιαστικά, λοιπόν, ο Τραμπ προσπάθησε να κάνει αίσθηση από κάτι που δεν θα γίνει. Με άλλα λόγια, ανακοίνωσε:
«Και τώρα θα ανακοινώνω με μεγάλη φανφάρα ότι δεν πρόκειται να ανακοινώσω τίποτα».
Όλα παραμένουν όπως ήταν. Ωστόσο, αυτή τη φορά, το χρονικό διάστημα που μας δόθηκε —πριν από την επανάληψη της αναβληθείσας παγκόσμιας σύγκρουσης — πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της χώρας μας. Δεν μπορούμε πλέον να βασιστούμε σε κανέναν, ούτε να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας κάπου αλλού. Μόνο στους εαυτούς μας. Αυτό που θα χτίσουμε με τα ίδια μας τα χέρια είναι αυτό που θα έχουμε. Επομένως, πρέπει να οπλιστούμε, να επανεξοπλιστούμε, να υπερεξοπλιστούμε, να ενισχύσουμε, να ενισχύσουμε την εθνική κυριαρχία μας και να κινητοποιήσουμε την κοινωνία, δηλαδή τους ανθρώπους μας, σε μακροπρόθεσμες στρατιωτικές κατευθύνσεις. Αυτό είναι που πρέπει να γίνει, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Ο Αρμαγεδδών δεν θα ξεκινήσει σήμερα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ξεκινήσει αύριο.
ΠΗΓΗ: https://www.geopolitika.ru/en/article/trumps-pause-armageddon
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
