Σας παρακολουθώ από διάφορες γωνιές, σας ακούω όταν κάθομαι κάπου, σας βλέπω όταν περπατώ και όταν μετακινούμαι. Σας διαβάζω όταν γράφεται σε ΜΜΕ και σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χρόνια τώρα.
Το μόνο που κατάφερα ήταν, αφού ξεδιαλέξω κάποιους αγωνιστές ως κύκλο μου, για συντρόφους μου, για παρέα μου.
Το μόνο που κατάφερα ήταν να σιχαθώ κάποιους που τους είχα σε εκτίμηση. Που έτρεφα σεβασμό για δαύτους. Που τους περίμενα να μιλήσουν για να μάθω και για να σταθώ δίπλα τους. Αρωγός τους.
Γιατί όλα αυτά ; Διότι η δουλικότητα που εκφράζετε κάποιοι μέσα από την ανάγωγη έναντι της Ανθρώπινης υπόστασής σας, έναντι των παιδιών σας, έναντι του εαυτού και των προγόνων σας, είναι άνευ προηγουμένου.
Μιλάτε και ρωτάτε ο ένας τον άλλο, πως βρείτε τρόπο για να “τακτοποιήσετε” τις Αντισυνταγματικές σας οφειλές που επέβαλαν οι ίδιοι που σας έκλεψαν. Οι ίδιοι που σας έδιωξαν τα παιδιά. Οι ίδιοι που με το υπέρμετρο άγχος που επέβαλαν, προκαλούν καρκίνους και αυτοκτονίες σε κάθε ζωντανό και και σκεπτόμενο υγιή οργανισμό.
Ντρέπομαι για εσάς που παρακολουθείτε χαμερπή reallity.
Ντρέπομαι ιδίως για εσάς που σπουδάσατε και αντί να ανοίξτε τους πνευματικούς σας ορίζοντες, περιχαρακωθήκατε από κομματικές γραμμές και γίνατε παιδιά κομματικών σωλήνων.
Ντρέπομαι για εσάς που μιλάτε ως γνήσιοι πατριδοκάπηλοι για την αρχαία μας ιστορία, χωρίς εσείς οι ίδιοι να κάνετε το παραμικρό για να γίνετε αντάξιοι Εκείνων των Αρχαίων.
Ντρέπομαι ακόμη για το αίμα που έχυσαν όλοι εκείνοι οι Αρχαίοι Ήρωες αλλά και εκείνοι του ’21 για να είσαστε εσείς σήμερα ξαπλωμένοι στην νιρβάνα της ανικανότητάς σας
Ντρέπομαι όταν σαν ακούω και σας βλέπω να παρακολουθείτε κανάλια της τηλεόρασης που είναι στο σύνολό τους δοτά και πουλημένα.
Ντρέπομαι όταν σας βλέπω να διαβάζετε σελίδες life style στο internet λες και δεν έχουμε από 5 – 10 κηδείες σε όλη την Επικράτεια (και όχι από φυσιολογικούς λόγους) …
Ντρέπομαι όταν μιλάτε μεταξύ σας και συζητάτε με δειλία για το πόσο ανόητοι πιαστήκαμε, την ίδια ώρα που δε σας βλέπω ποτέ να αντιδράτε. Έστω όπως ορίζει το Σύνταγμα. Με την μη υπακοή σας στα ξένα στρατεύματα (κονδυλοφόρων) που έχουν καταπατήσει το Έθνος μας.
Ντρέπομαι όταν βλέπω Αξίες, Θεσμούς και Ιστορία να πετιούνται μέσα στο βρώμικο καλάθι του (ναζιστικής έμπνευσης) euro, της Ε.Ε. και της παγκοσμιοποίησης (της δουλείας).
Ντρέπομαι για εσάς που είσαστε ακόμη στα κόμματα της βουλής που είτε διέλυσαν με τις πράξεις τους, είτε ανέχθηκαν όσους κατέστρεψαν τα πάντα στη χώρα μας.
Ντρέπομαι, αλλά είσαστε σκλάβοι. Όμως και αυτοί ακόμη, εξεγείρονται. Εσείς πότε ;
Ξέρω καλά πως όταν θα ta καταφέρουμε, ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ !!!, πολλοί, πάρα πολλοί από εσάς, θα τρέξετε να δρέψετε τους καρπούς όσων φυτέψαμε εμείς. Μα εκεί θα σας περιμένουμε μιας και τώρα δεν είναι τα παλιά τα χρόνια. Και όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας.
Γνωρίζουμε τον κάθε πατριδοκάπηλο, τον κάθε χαφιέ, τον κάθε τιποτένιο, τον κάθε λαδωμένο, τον κάθε πουλημένο, τον κάθε ανθέλληνα.
Και εγώ που ντρέπομαι για εσάς, είμαι 10.000.000 Ελλήνων, ενώ αυτοί, οι … άλλοι, είναι 20.000 παλιάνθρωποι, τομάρια και πουλημένοι.
Και εγώ που ντρέπομαι για εσάς, είμαι 10.000.000 Ελλήνων, ενώ αυτοί, οι … άλλοι, είναι 20.000 παλιάνθρωποι, τομάρια και πουλημένοι.
Πρωινό ξυπνητήρι
Για τη μεταφορά, Γιώργος Θ. Κανελλάκης που προσυπογράφω κάθε λέξη από τα ανωτέρω και σου απαντώ αντί με mail με τούτο εδώ του 2000 :
Μες στο δικό μας τον καφενέ
κουμάντο πάντα κάνανε άλλοι
κι όσοι δε σκύψανε ποτέ κεφάλι
ακριβοπλήρωσαν μια στάλα λευτεριά
Αχ, ο δικός μας ο καφενές
είναι μια μάνα που τη μαλώνω,
μα τηνε νιώθω, όσο μεγαλώνω,
κι ας μ’ αποδιώχνει σαν τον ξένο να γυρνώ
κι όταν πονώ
το δειλινό,
νιώθω πιο μόνος κι απ’ τ’ αγρίμι στο βουνό.
