Ὁ Κωσταντῖνος Μητσοτάκης κατά τό πάλαι εἶχεν ἀποφανθεῖ: ὁ ΣΚΑΪ εἶναι τό μεγαλύτερον χαμαιτυπεῖον τῆς Ἑλλάδος. Ἐπ’ αὐτοῦ περίπου ἄπαντες οἰ Ἕλληνες θά συμφωνίσουν. Περνοῦν τά χρόνια καί ὁ υἱός του δυστυχῶς ἔγινεν πρωθυπουργός. Οὗτος μετέτρεψεν εἰς χαμαιτυπεῖον ἄλλο ἕνα ἱστορικόν κτήριον, τό σημερινόν προεδρικόν μέγαρον. Δέν μετέτρεψεν ὁ ἴδιος ὀ Μητσοτακης εἰς χαμαιτυπεῖον τό προεδρικόν μέγαρον, ἀλλά ἡ ἐπιλογή του. Ἡ ἐπιλογή του εἶναι ἡ νῦν πρόεδρος τῆς δημοκρατίας.
Πρότεινεν διά πρόεδρον τῆς δημακρατίας τό ἀντίγραφον του, μίαν ἀντίΧριστον καί ἀνθέλληνα. Ἔβαλεν μία κουμουνίστρια εἰς τά τέως ἀνάκτορα καί νῦν προεδρικόν μέγαρον. Αὐτή δέ διόρισεν ὡς σύμβουλον της, εἰς τό προεδρικόν μέγαρον τόν σύντροφον της ἤ ὀνομάστε τον ὅπως ἐσεῖς ἐπιθυμεῖτε. Ἀλλά ἐπειδή εἶναι κουμουνίστρια, εἶναι καί ἐναντίον τοῦ κεφαλαίου, διά τοῦτο τόν διόρισεν ὡς ἄμισθον. Ἀρκοῦνται εἰς τά 160.000 Εὐρώ πού λαμβάνουν ἐτησίως. Φυσικόν εἶναι ὅπου περνοῦν καί ὅπου μπαίνουν τέτεια (ἄτομα) νά κουτσουλᾶνε καί νά λερώνουν καί νά βρωμίζουν. Χαμαιτυπεῖον ἤ κοτέτσι. Ἐδῶ κάθονται σταυροπόδι καί κοιτάζουν τούς τιμοκαταλόγους διά παραγγείλουν τό snacks.
Εἰς ἐπισήμους ἐκδηλώσεις οὐδείς πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας δέν εἶχεν δίπλα οὔτε κάν τήν σύσυγον. Διά πρώτην φοράν παρίσταται ὄχι ὁ σύζυγος ἀλλά ὁ γκόμενος, Οὗτος ἀπολαμβάνει τιμάς ἀπό τάς ἐνδόξους ἐνόπλους Ἑλληνικάς δυνάμεις πού δέν δικαιοῦται, καθ΄ὅτι δέν ἔχει κανένα κρατικόν ἀξίμα καί οὐδεμίαν θεσμικήν ἰδιότητα, ἀλλά καί οὐδεμίαν προσφοράν πρός τήν Πατρίδαν. Ἡ νῦν πρόεδρος τῆς δημοκρατίας εἶναι δικαστής καί ὁ σύντοφος δικηγόρος, θά πρέπει νά γνωρίζουν ὅτι τοῦτο εἶναι ἀντιποίησις ἀρχῆς. Τά ἄλλοτε ἀνάκτορα καί νῦν προεδρικόν μέγαρον τά μετάλλαξεν εἰς Χαμαιτυπεῖον ἤ κοτέτσι. Φυσικόν εἶναι τό χαμαιτυπεῖον ὁ ΣΚΑΪ ὅπως καί τά ἄλλα χαμαιτυπεία νά μήν ἀναφερθοῦν οὐδόλως εἰς αὐτό τό ἐπαίσχυντον θέμα. Κόρακας κοράκου μάτι δέν βγάζει. Τό αὐτονόητον ἦτο καί εἶναι, νά κατακρίνουν αὐτό τό θεσμικόν ἀτόπημα, τήν θεσμικήν ἐκτροπήν καί νά ἀπαιτήσουν τήν παραίτησιν της ὡς ἀναξίαν διά νά προΐσταται τῶν ἐνόπλων δυνάμεων.
Θά μεταφέρωμεν τάς σκέψεις μιάς Ἀξιοτίμου Ἑλληνίδος καί Δικαστοῦ τῆς Κας Κας Σταυρούλας Δημητρίου, ὄπως τάς ἀλιεύσαμεν ἀπό τό διαδύκτιον: «ένοιωσα θλιβερή την εικόνα όταν ο Υποστράτηγος και Διοικητής της Σχολής Ευελπίδων και αρχηγός της Στρατιωτικής Παρέλασης, δηλαδή μιας μείζονος στρατιωτικής επιχείρησης, να χαιρετά το εθνόσημο στο πηλίκιό του, να παρουσιάζει όπλα και να δηλώνει το τέλος της παρέλασης στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας και στον σύντροφό της. Τί είδους υποτέλεια υποχρεώθηκε ο άξιος αυτός αξιωματικός και αρχηγός της Στρατιωτικής Παρέλασης να υποστεί! Όπως εξίσου θλιβερή η εικόνα, οι τρεις ανώτατοι Υπασπιστές της, των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, αποφοιτήσαντες αριστούχοι από τη Σχολή Ικάρων, Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και Σχολή Ευελπίδων, να τους υποχρεώνει και να τους επιβάλει απροκάλυπτα να προστατεύουν και τον σύντροφό της. Ο σύντροφος δεν είναι θεσμός να προστατεύεται. Ο θεσμός του Προέδρου Δημοκρατίας είναι αυστηρά προσωποπαγής, δεν προβλέπεται συννομή, ούτε συγκατοχή, ούτε διαμοίραση από κοινού, τιμών σε δημόσιες εμφανίσεις. Και είναι απορίας άξιον, πέραν του ηθικού μέρους, πώς μπορεί να νοιώθει ένας άνθρωπος οικειοποιούμενος, ή έστω ”συναπολαύων, τιμές” Αρχηγού Κράτους που δεν του ανήκουν; Από την ιστορική διαδρομή του Θεσμού και από τις επίσημες εμφανίσεις σε ιστορικές εκδηλώσεις πάντοτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ίσταται μόνος και όρθιος στο βάθρο, οι δε νόμιμοι σύζυγοί τους, (ακόμη και των χουντικών συνταγματαρχών), διακριτικά κάπου στα μετόπισθεν του βάθρου (πολλώ μάλλον οι σύντροφοί τους)».
