ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ
ΔΙΑ ΝΑ ΝΟΣΤΑΛΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ
ΔΙΑ ΝΑ ΜΑΝΘΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΜΑΘΕΙΣ ΝΕΩΤΕΡΟΙ
ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ Γ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 1955
Ὄταν κάποτε ἡ Δεξιά ἦτο μία Ἐθνική Παράταξις καί ἐπαίδευεν τά παιδιά της μέ γνώσεις, μέ φιλοπατρίαν, μέ ἦθος, μέ ἀρχάς, μέ ἰδανικά, μέ τό νά θαυμάζης τήν ἐπιτυχίαν τοῦ πλησίον σου, καί ὄχι μέ τό νά ψοφίση ἠ κατσίκα τοῦ γείτονα, πού εἶναι ἠ βασική ἰδεολογία τῶν (προοδευτικῶν). Πατρίς-Θρησκεία-Οἰκογένεια, τό διαχρονικόν καί ἀειθαλές τρίπτυχον, χάνεται εἰς τά βάθη τῶν αἰώνων, φθάνει πίσω εἰς τά ἔπη τοῦ Ὀμήρου, εἶναι ὁ θεμέλιος λίθος της. Ἐξαπατειθεῖσα ἀπό τόν μικροαπατεώνα καί Μισέλληνα Μητσοτάκη τόν ψήφισεν, καί ὁ ὁποῖος κατάντησεν αὐτήν τήν παράταξιν, ἕνα κόμμα σούργελο, ἕνα ἀνθελληνικόν κόμμα, ἕνα ἈντίΧριστον κόμμα. Καί ὅλοι οἱ βολεμένοι βουλευτές της κάθονται σάν κότες, καί δέν ἀντιδρᾶ οὐδείς. Εἴσαστε ξευτιλισμένοι.
Διά τήν ἀμορφωσιάν τῶν Νέων, δέν εὐθύνονται οἱ νέοι, ἀλλά ἡ κακόφημος γενιά τοῦ πολυτεχνίου. Μετά τήν λεγομένην μεταπολίτευσιν εἰς τήν Ἑλλάδα ἔχομεν τήν ἰδεολογικήν ἡγεμονίαν τῆς γενιᾶς τοῦ Πολυτεχνείου, τῶν (προοδευτικῶν). Εἰς αὐτήν τήν γενιάν συνευρέθησαν καί συνέπλευσαν, οἱ συμπλεγματικοί, οἱ κομπλεξικοί, οἱ ἀνέραστοι, οἱ κίναιδοι καί μερικά ὑποπροϊόντα κτηνοβασίας τῆς Τουρκοκρατίας, προερχόμενα ἀπό τήν σκύλα γιαγιά τους πού πῆγεν καί μαρκαλήθηκεν μέ τόν βρωμιάρη τόν Τούρκο. Καί ἔτσι ἄρχισεν ὁ κατήφορος τῆς Ἑλλάδος. Ὅλοι αὐτοί φάγανε, ἤπιανε, κλέψανε καί ἤσαν, καί ἄπληστοι, καί ἀχόρταγοι.
Ἀπλῶς νά προσθέσωμεν ὅτι τό ὀρθόν εἶναι αἱ Ἀθῆναι, καί ὄχι ἡ Ἀθήνα. Καί τοῦτο διότι κάποτε, ὁ Βασιλεύς Θησεύς συνήνωσε ὅλας τάς τότε πόλεις εἰς μίαν. Τοῦτο μᾶς περιγράφει ὀ Θουκυδίδης: «ἐπειδὴ δὲ Θησεὺς ἐβασίλευσε, γενόμενος μετὰ τοῦ ξυνετοῦ καὶ δυνατὸς τά τε ἄλλα διεκόσμησε τὴν χώραν καὶ καταλύσας τῶν ἄλλων πόλεων τά τε βουλευτήρια καὶ τὰς ἀρχὰς ἐς τὴν νῦν πόλιν οὖσαν».
