Ένα δημοσίευμα στη ρωσική εφημερίδα Vedomosti προ ημερών, απεκάλυπτε ότι το Κρεμλίνο είχε δώσει εντολή στον πρώην υπουργό Οικονομικών και καταξιωμένο οικονομολόγο στη Δύση, Αλεξέι Κούντριν, να προχωρήσει στην εκπόνηση στρατηγικού σχεδίου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα εξαιτίας των δυτικών κυρώσεων και των χαμηλών διεθνών τιμών των υδρογονανθράκων.
Το σχέδιο αναμένεται να κατατεθεί στο Κρεμλίνο και να παρουσιαστεί από τον Κούντριν, εντός του μηνός. Στα δυσάρεστα που αναπόφευκτα περιέχονται στο σχέδιο, σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, εμπεριέχεται η επέκταση του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης, καθώς και των προϋποθέσεων που θα πρέπει να συγκεντρώνει κανείς για να τη δικαιούται.
Αυτό που δεν είναι επαρκώς σαφές, είναι εάν ο Πούτιν αξιοποιεί τα αναμφισβήτητα προσόντα του Κούντριν τον οποίο ακούν οι αγορές μετά μεγάλης προσοχής όταν σχολιάζει τη ρωσική οικονομία, ή επειδή θεωρείται αντίπαλος της οικονομικής πολιτικής που ασκείται, επιχειρείται να τον «κάψει» πολιτικά, δημοσιοποιώντας το σχέδιο και χρεώνοντάς του τις προτάσεις – εισηγήσεις.
Ωστόσο, εάν ισχύει το ότι η Ρωσία έχει ως στόχο εθνικής ασφαλείας νούμερο ένα την αντιμετώπιση των κυρώσεων και την εκ νέου προσέγγιση με τη Δύση, τη στιγμή που οι επαφές με τον Λευκό Οίκο δείχνουν να πηγαίνουν καλά, θα ρισκάραμε να ταχθούμε υπέρ της πρώτης εκδοχής, της ανάγκης δηλαδή του Κρεμλίνου να περάσει το μήνυμα στη Δύση ότι δεν εθελοτυφλεί.
Παράλληλα, ο Κούντριν χαίρει εκτίμησης, διότι πάντα σεβόταν τους κανόνες του ρωσικού πολιτικού παιγνίου, ενώ η προσέγγισή του ήταν πάντα εθνική, δηλαδή έκανε απλώς τη δουλειά του και δεν διαμαρτυρόταν και διαφωνούσε για να παίξει κάποιο πολιτικό παιχνίδι.
