Όταν τα πράγματα δύσκολεύουν ,αξίζει να ξεκινάς τον λόγο σου με ποίηση .
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες την πολλή συνάφεια του κόσμου,
Μες στες πολλές κινήσεις και ομιλίες.
(από το «Όσο μπορείς») Καβάφης
Όπως φαίνεται στην πατρίδα μας κάποιοι δεν διαβάζουν ποίηση . Ο αποκαλυπτικός ,συμπυκνωτικός και γλαφυρός λόγος της ποίησης θα τους είχε προετοιμάσει για άλλες αντιμετωπίσεις στα δύσκολα ,που περνά τόπος το τελευταίο διάστημα και διαχειρίζονται οι ίδιοι.
Θα ήταν πιο ταπεινοί ,πιο σώφρονες και λιγότερο ομιλητικοί.
Όπου υπάρχει θάνατος καλύτερα να υπάρχει σιωπή και σοβαρότητα γιατί το μέγεθος ,που διαχειρίζεσαι είναι η ίδια η ζωή.
Αντίθετα αν κραυγάζεις , μιλάς συνέχεια και κτυπιέσαι, τότε δεν διαφέρεις σε τίποτα απο μια κακή μοιριολογίστρα που αμαυρώνει την μνήμη του νεκρού.
Εσείς κύριοι κυβερνητικοί είσαστε ,κακές μοιριολογίστρες του Ελληνικού Λαού. Μας θάβετε για να μας κλαίτε , μας ενταφιάζετε για να βγάζετε τον επικήδειο μας, που στο τέλος δεν είναι και τιμητικός γιατί ο νεκρός εν προκειμένω ο λαός έκανε πολλά λάθη ,όσο ζούσε . Κάποιο μάλιστα απο αυτά μπορεί να ηταν και η αιτία θανάτου του. Ακούς εκεί να κτίσει αυθαίρετα ;Δεν υπολόγιζε άμα έπιανε φωτιά , απο που θα ξέφευγε ;
Παρόλα αυτά τα λάθη του πολίτη που μόνος έκτισε παράνομα που μόνος δεν καθάρισε τα ξερά κλαδιά και που μόνος απόκλεισε τις εξόδους προς την θάλασσα, η καλή εξουσία τον πενθεί και τον τιμά κηρύσσοντας τριήμερο πένθος δίνοντας του χρήματα ως αποζημίωση της καταστροφής και διορισμό στο δημόσιο .
Το ξέρετε ασφαλώς ότι μια τέτοια καθεστωτική αντίληψη οδηγεί σε δυο συμπεράσματα ή ο λαός είναι βλαξ που τρώει κουτόχορτο ή εσείς κουτοί που στην ανοησία σας μας σερβίρετε σοβαρότητα.
Επειδή για χιλιάδες χρόνια στην ζωή αυτού του τόπου το κυρίαρχο και ζωντανό στοιχείο είναι ο λαός μας και οι κοινότητες του ,εσείς λοιπόν ,είσαστε οι ανόητοι ,που μας υποτιμάτε και μας συμπιέζετε με την προπαγάνδα σας να αποδεχτούμε εικονικές πραγματικότητες
Εμείς ο λαός είμαστε η μόνη εκδοχή της ΕΛΛΑΔΟΣ .
Όσο δεν τρώτε απο το πονεμένο μέσα στο δάκρυ ψωμί μας και υπηρετείτε παράκεντρα εξουσίας τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται ότι δεν είσαστε δικοί μας ,κομμάτι μας .
Αφήστε λοιπόν στην άκρη την πολιτική των φραπέδων και το αριστερό βολουνταρισμό ,που οδηγεί σε εξωπραγματικές και ολοκληρωτικές αντιλήψεις .
Η εξουσία ουτε θεοποιήται ούτε είναι αυτοσκοπός.
Όπως θα διαπιστώσατε μέσα απο την άσχημη κυβερνητική εμπειρία σας όλα τα ηθικά πλεονεκτήματα και οι επικλήσεις σας περί της άγγελοειδούς καταγωγης σας ,έχουν χαθεί αμετάκλητα σε σύντομο χρονικό διάστημα απο την συνείδηση του Ελληνικού λαού και το μόνο που σας έμενε ως σανίδα σωτηρίας ήταν η ταπεινότητα , την οποία στο ολοκαύτωμα του Ματιού απεμπολήσατε αμετάκλητα συλλογικά ως ΣΥΡΙΖΑ.
Πρωθυπουργέ ,οι σύμβουλοι σας οδήγησαν σε παγίδα όταν σας συνέστησαν πως τρία πράγματα δεν πρέπει να κάνεις στην πολιτική.
* δεν υποχωρείς,
* δεν ανακαλείς
* και δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου
ΣΕ αγαστή συμφωνία με όλα τα παραπάνω φρόντισες ενσυνείδητα να παραπλανήσεις παίρνοντας την πολιτική ευθύνη με ένα αόριστο και αδιόρατο τρόπο.
Έτσι απέφυγε να πέσεις στην ανάγκη συγνώμης εξειδικεύοντας τα λάθη τόσο τα δικά σου όσο και των ομόσταυλων κυβερνητικών εταίρων σου.
Όλα αυτά στην θεωρία μπορεί να είναι καλά. Στην ιστορική πράξη όμως θα έπρεπε το ανιστορητο το πολιτικο σου γραφειο να σε προειδοποιήσει για την επικινδυνότητα των πολιτικών σου επιλογών ,άλλωστε αν άνοιγες το ευαγγέλιο του δασκάλου σου Λένιν θα ήξερες ότι
Η εντιμότητα στην πολιτική είναι αποτέλεσμα της δύναμης, ενώ η υποκρισία αποτέλεσμα της αδυναμίας.
Γίνατε με τις επιλογές σας και τις πράξεις σας ,παρασύστημα εξουσίας ,αποξενωμένο απο την κοινωνία και την αλήθεια .
Όσα και αν είπατε και αν κάνατε αυτή την εβδομάδα το γνωρίζετε συνειδησιακά ότι δεν αντέχουν και δεν στέκονται πουθενά.
Οι υλικές ζημιές και οι καταστροφές επουλώνονται .
Το γεγονός ότι χειριστήκατε καταστροφικά με υποβάθμιση ,με αυτοεξαπάτηση και χωρίς την αγωνία μέχρις ιδρώτα ,ένα ζήτημα ζωής και θανάτου των συμπολιτών μας στο Μάτι δεν επανέρχεται με τίποτα.
Καταφέρατε να έρθετε σε αντιπαράθεση με όλα τα προσωπικά δράματα που η εγκληματική σας αμέλεια δημιούργησε.
Κάθε απώλεια ζωής δεν είναι απλά ένας αριθμός που προσθαφαιρείται σε καταλόγους και καταγραφικές καταστάσεις αλλά είναι αβάσταχτος πόνος και δράμα για τους συγγενείς ,είναι οι φωνές και οι οιμωγές του θανάτου στον χώρο της καταστροφής , είναι οι ψυχές των αδικοχαμένων,που βαραίνουν την χώρα μας.
Μετά απο αυτά εσύ και οι κυβερνητικοί σου σύντροφοι ,αν δεν τρέμουν τα πόδια σας , σταθείτε απέναντι στις φωτογραφίες των 88 νεκρών και τα έκπληκτα ματάκια των εννιάχρονων διδύμων ,του ολοκαυτώματος στο Μάτι και απαντήστε στο παράπονο αυτών των ψυχών
Εμείς θέλαμε να ζήσουμε γιατί δεν μας βοήθησατε;
