Ο Φόβος Πλανάται πάνω από την Κύπρο

• Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο

Η Κύπρος φοβάται. Είναι ένας υφέρπων, ολοένα και πιο κραυγαλέος φόβος που πλανάται πάνω από νησί. Και απόλυτα δικαιολογημένος. 

Διότι η Ελληνική Κύπρος δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο πλέον τη μακρόχρονη, δύσκολη συνύπαρξη με την Τουρκική Κύπρο. Δηλαδή, με το τμήμα του νησιού που έχουν καταλάβει οι Τούρκοι, χτίζοντας εκεί μια αυτόνομη δημοκρατία, πλήρως εξαρτημένη από την Άγκυρα. 

Αυτό βέβαια είναι μια παλιά ιστορία. Μια ιστορία συνύπαρξης, που ήταν πάντα εξαιρετικά δύσκολη μεταξύ Ελλήνων & Τούρκων. Μια συνύπαρξη πάντα γεμάτη με αμοιβαίες απειλές & καχυποψία. Και επιβαρυμένη από αιματηρές αναμνήσεις. 

Σήμερα, όμως, ο φόβος είναι για κάτι άλλο πολύ πιο επεμβατικό. Κάτι βαθιά διαφορετικό. 

Πολλοί Ισραηλινοί πολίτες, πολλοί Εβραίοι, για να το θέσω απλά, έχουν μετακομίσει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Απομακρυνόμενοι από το Ισραήλ και, κυρίως, παίρνοντας μαζί τους και τις επιχειρήσεις τους. Φοβισμένοι, πιθανόν, από την πολιτική του Νετανιάχου και από την κατάσταση του διαρκούς πολέμου στην οποία έχει οδηγήσει το Τελαβίβ. 

Μια κατάσταση στην οποία ο Μπίμπι Νετανιάχου, φυσικά, απολαμβάνει την πλήρη υποστήριξη των, λεγόμενων, «εποίκων». Οι οποίοι είναι θυμωμένοι, ένοπλοι & μαχητικοί Σιωνιστές. Αλλά φοβίζει τις αστικές μεσαίες & ανώτερες τάξεις των πόλεων, οι οποίες φοβούνται τις αρνητικές επιπτώσεις για τη ζωή τους. Και για τις επιχειρήσεις & τα συμφέροντά τους. Τα οποία είναι σημαντικά. 

Και έτσι ξεκίνησε μια σιωπηλή έξοδος. Προς την Κύπρο. Η οποία, σιγά-σιγά, είδε συναγωγές να ξεφυτρώνουν, στο κέντρο νέων, εξ ολοκλήρου εβραϊκών γειτονιών. 

 Πάνω απ’ όλα, το ήδη προβληματικό νησί αντιμετωπίζει τώρα ένα νέο πρόβλημα. 

Την ανάδυση ενός είδος Κράτους εν κράτει. Και ένα Κράτος που δεν λογοδοτεί με κανέναν τρόπο στο νόμιμο Κυπριακό κράτος. Αντιθέτως, μάλιστα, έχει τους δικούς του κανόνες και τις δικές του μορφές αυτοδιοίκησης. 

Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη, το γεγονός ότι η Κυπριακή κυβέρνηση δείχνει σημάδια αυξανόμενης ανησυχίας. Διότι αυτή η ειρηνική, Ισραηλινή εισβολή θα μπορούσε να είναι ο προάγγελος σημαντικών προβλημάτων. Όχι και τόσο ειρηνικών. 

Πρώτα απ’ όλα, επειδή η μεταφορά σημαντικών εβραϊκών οικονομικών περιουσιακών στοιχείων στο κυπριακό έδαφος εκθέτει το νησί στον κίνδυνο «τρομοκρατικών» επιθέσεων από τους ορκισμένους εχθρούς του Ισραήλ. Οι οποίοι αρχίζουν να βλέπουν την Κύπρο ως ένα είδος εξωτερικής αποικίας του Εβραϊκού κράτους. Και, ως εκ τούτου, έναν τόπο από τον οποίο μεταδίδονται πολιτικές & οικονομικές κατευθύνσεις που αντικατοπτρίζονται σε όλη τη Μέση Ανατολή. 

Και αυτό από μόνο του αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα. Διότι ρουφάει, σαν δίνη, την Κύπρο σε μια μεσανατολική διάσταση. Αυτήν που η κυβέρνηση της Λευκωσίας προσπαθούσε πάντα να αποφύγει. Συνδέοντάς την με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μπας και γλυτώσει. 

Αλλά, οι Εβραιοϊσραηλινοί θύλακες στο νησί κινούνται και συμπεριφέρονται σαν να είναι εντελώς ανεξάρτητοι. Στην πραγματικότητα, έχουν μετατραπεί σε ένα αυτόνομο κράτος και αρνούνται την εξουσία της κυβέρνησης του νησιού. 

Για να μην αναφέρουμε ότι αυτή η αυξανόμενη και μαζική ισραηλινή παρουσία θα μπορούσε εύκολα να πυροδοτήσει εντάσεις με την τουρκική πλευρά. Αναζωπυρώνοντας μια λανθάνουσα και ποτέ πραγματικά αδρανή σύγκρουση. 

Για να μην αναφέρουμε ότι αυτή η αυξανόμενη και μαζική Ισραηλινή παρουσία θα μπορούσε εύκολα να πυροδοτήσει εντάσεις με την Τουρκική πλευρά. Αναζωπυρώνοντας μια λανθάνουσα και προς το παρόν, παγωμένης σύγκρουσης. 

ΠΗΓΗ: https://electomagazine.it/la-paura-di-cipro/ 

Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ