Στις γιορτές των αγίων γυναικών, διαβάζεται, συνήθως η περικοπή της αιμορροούσης (Μάρκου: 10, 24-34). Στην οποία δίνεται αναλογικά η ανατομία της παγκόσμιας αλλά και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Μια γυναίκα, μας λέει το Ευαγγέλιο, έπασχε δώδεκα χρόνια από αιμορραγία. Και, όπως ήταν φυσικό, κατέφυγε στη βοήθεια των γιατρών. Κι όχι μόνο ενός ή δύο, αλλά πολλών. Οι οποίοι της πουλούσαν φρούδες ελπίδες. Με φυσικό αποτέλεσμα η γυναίκα, αφού έπαθε πολλά και ξόδεψε όλη της την περιουσία, όχι μόνο να μη βρει θεραπεία, αλλά να πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο.
Όπως, δυστυχώς συμβαίνει και με τη δύσμοιρη πατρίδα μας. Ή μήπως δεν βλέπετε στη συγχορδία των τσαρλατάνων γιατρών, που κουράριζαν την αιμορροούσα, όλη την αρμαθιά των πολιτικών ολετήρων, που μας προέκυψαν τα τελευταία χρόνια από πολλές και διάφορες σχολές εξαπάτησης και καταλήστευσης του λαού; Όλους αυτούς,που μας υποσχέθηκαν παραδείσους, προκειμένου να μας γκρεμίσουν σε ολοένα βαθύτερα βάραθρα κόλασης!…
Με αποτέλεσμα να αποδοκιμάζονται κάθε φορά για τα πλήθη των πεπραγμένων τους δεινών και να αποστέλλονται απ’ το λαό στο σκότος το εξώτερον. Απ’ όπου όμως δίκην βρυκολάκων επανέρχονται κάθε τόσο δριμύτεροι, προσφέροντάς μας και πάλι χάντρες χρωματιστές κάλπικων υποσχέσεων, όπως οι δυτικοί κανίβαλοι στους ιθαγενείς της Αφρικής. Ζητώντας μας να τους εμπιστευτούμε για μια ακόμη, πολλοστή, φορά την ταλαιπωρημένη ζωή μας και την χιλιοπροδομένη πατρίδα μας.
Και συμβαίνουν αυτά, όχι μόνο γιατί ένα μέρος του λαού φαίνεται να ξεχνάει τα όσα υπέστη απ’ τους εθνικούς αυτούς κανίβαλους, αλλά και γιατί, όπως από πολλούς πιστεύεται , φαίνεται να έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη»! Κάποιους, δηλαδή, που όχι μόνο με τα ΜΜΕ(=εξαπάτησης) αλλά και με τις αδιαφανείς ηλεκτρονικές μεθοδεύσεις φροντίζουν να τους θρονιάζουν και πάλι στο σβέρκο μας. Προκειμένου οι πάτρωνες να παίρνουν ως αντιπαροχή τον πλούτη της πανέμορφης πατρίδας μας και την μυριάκριβη ελευθερία μας.
Το δε πάντων χείριστο είναι πως κι αν παρουσιαστεί και κάποιος που έχει φιλότιμο και θέληση να προσφέρει στην πατρίδα, περιβάλλεται, με την αχλή αμφισβήτησης και κατασυκοφάντησης. Σε τρόπον ώστε να δολοφονείται ηθικά και πολιτικά. Με αποτέλεσμα ο λαός μας να βρίσκεται διαρκώς παγιδευμένος ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη προδοτών και απατεώνων.
Και καταλήξαμε-ούτε πολύ ούτε λίγο- να έχει επιβληθεί στην πατρίδα μας καθεστώς απροκάλυπτης αλητείας! Αμφιβάλλετε μήπως; Ακούστε, αν δεν τ’ ακούσατε: Κάποιος νταής της μητσατακο-παρέας, αποφαίνεται, για υπάλληλο, που συνέβαλε στην αποκάλυψη της αχαλίνωτης, σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, διαφθοράς:
«Βρε τι πάθαμε, να χάσουμε τόσα λεφτά! Έπρεπε να την είχα σκοτώσει! Και τι θα πάθαινα; Και στη φυλακή να ’μπαινα, θα ’δινα σ’ ένα δικηγόρο πενήντα χιλιάδες και σε λίγο θα ‘μουνα λεύτερος»!
Αλλά έχουμε εκπρόσωπο και της κυβέρνησης, που λέει με κομπασμό: «Εμάς κανείς δεν μπορεί να μας κάμει τίποτε! Για οποιαδήποτε κατηγορία θα παραπεμπόμαστε στη Βουλή. Όπου έχουμε την πλειοψηφία. Ας είναι καλά το άρθρο 86 του Συντάγματος. Οπότε, σε κάθε περίπτωση, θα βγαίνουμε ξεσξασπρότροι ακόμη κι απ’ τα μάρμαρα του Παρθενώνα! Και ποιος κρατεί το κλειδί της πλειοψηφίας; Το διαβολομηχάνημα, που μαγειρεύει τα εκλογικά αποτελέσματα!
Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο Ευαγγέλιο:
Η αιμορροούσα, που είχε εξαντληθεί σωματικά και οικονομικά απ’ τους τσαρλατάνους γιατρούς, κατάλαβε ότι η μοναδική σωτηρία της ήταν ο Χριστός. Απ’ τον οποίο πίστευε ότι θα εύρισκε τη θεραπεία της, αγγίζοντας έστω και το άκρο του ενδύματός του. Πράγμα που-σύμφωνα με την πίστη της- τελικά έγινε.
Αναλογικά κι εμείς οφείλουμε να δεχτούμε ότι έχουν δίκιο όσοι πεισματικά επιμένουν στο ΟΧΙ απέναντι στο καθεστώς της αλητείας. Γιατί είναι, όπως λέει κι ο ποιητής «τιμή σ’ αυτούς, που στη ζωή τους όρισαν να φυλάνε Θερμοπύλες, ποτέ απ’ το χρέος μη κινούντες»!.…
Γιατί πίσω απ΄ τον Εφιάλτη υπάρχει ο Θεμιστοκλής και ο Ευρυβιάδης κι ο Παυσανίας. Κι ακόμη πιο πίσω ο Αλέξανδρος. Που πήγε την Ελλάδα μέχρι τις Ινδίες. Ενώ τώρα με περισσή αδιαντροπιά υην προδίδουν Αλέξηδες και Κυριάκοι με την υπόλοιπη συμμορία!
Πάντοτε η Ελλάδα διέθετε πνευματικό και ηθικό πλούτο ανεξάντλητο: Στην αρχαιότητα τους σοφούς, στο Βυζάντιο τους αγίους, το ’21 και το ’40 τους ήρωες! Που πάλεψαν κι όταν ακόμη οι άλλοι τους έλεγαν τρελούς. Γιατί ήλπιζαν στα ανέλπιστα και πίστευαν στα απίστευτα, Όπως διδάσκει η ιστορία μας, η πίστη μας και ο πολιτισμός μας!
Και επιτρέψτε μου να πω, για μια ακόμη φορά, ότι και στην τωρινή συγκυρία διαθέτει την κ. Καρυστιανού με τους συμπρωταγωνιστές της. Εξαγνισμένους μέσα στο καμίνι του πόνου εξαιτίας της ανείπωτης τραγωδίας, που τους ετοίμασαν. Δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της κ. Καρυστιανού εκατομμύρια λαού; Όχι μόνο για τη συλλογή υπογραφών, αλλά και τα πρωτοφανή συλλαλητήρια. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων! Που αισθάνονται ασφυξία από την έλλειψη του οξυγόνου της αλήθειας, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας.
Και οι άνθρωποι αυτοί και η αιμορροούσα πατρίδα μας ζητούν να ανταποκριθεί πλέον κ. Καρυστιανού στο δικό τους κάλεσμα. Κι ας είναι κι απ’ αυτούς που υπέγραψαν την Διακήρυξη των «91». Κι ακόμη πολλοί άλλοι, φωτισμένοι και έντιμοι, που θα μπορούσαν να συμπρωταγωνιστήσουν.
Ικανοί να μας βγάλουν απ’ το κρεματόριο της ασφυξίας στο οποίο μας έχουν εγκλωβί8σει οι νεοταξικοί κανίβαλοι με τα παράλογα και αμοραλιστικά νομικά τους ιδιοσκευάσματα και τους Προσωπικούς Αριθμούς (ΠΑ) τους…
