Στην ΚΡΗΤΗ TV έκανε ο επιδημιολόγος Γιάννης Ιωαννίδης με τον Γιώργο Σαχίνη, μια συζήτηση σχετικά με τα παγκόσμια αλλά και τα πανελλαδικά τεκταινόμενα:
«Δεν μας πήγαν, είπε ο επιδημιολόγος, μέχρι το χείλος του γκρεμού, μας πέταξαν στο γκρεμό»! Τα μνημονιακά τέρατα, δεν γκρεμίζουν, ξεθεμελιώνουν. Και, όπως όλα δείχνουν είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν τίποτε όρθιο. Δεδομένου ότι με το άρθρο 86 του Συντάγματος έχουν επιβάλει σε βάρος μας ένα ιδιότυπο απαρτχάιντ. Με το οποίο μας αντιμετωπίζουν, όπως οι λευκοί ρατσιστές τους μαύρους Νοτιοαφρικάνους.
Αξίζει ωστόσο, να ιδούμε πώς βλέπει τους νεοταξίτες μαφιόζους ο Αμερικάνος δημοσιογράφος Κρις Χέτζες (Βραβείο ΠΟύλιτζερ): «Ζουν, λέει, σε μια άλλη πραγματικότητα. Κανείς στον μαγικό αυτόν κόσμο δεν λογοδοτεί. Δεν πιστεύουν σε τίποτε. Δεν αισθάνονται τίποτε. Δεν έχουν τύψεις και ενοχές. Είναι προδότες των ιδανικών μας. Οραματίζονται έναν κόσμο σκλάβων και αφεντικών» (aπ’ την «Παρακαταθήκη», Μαΐου- Ιουνίου 2026 )!
Αλλά έχει επίσης ενδιαφέρον το πώς βλέπει τα πράγματα ένας Ιερομόναχος: Ο Γέροντας Σωφρόνιος:
«Από το 1974 και εντεύθεν, λέει ο Γέροντας Σωφρόνιος, η πατρίδα μας έπεσε στο χάος. Έπεσε σε ανθρώπους, οι οποίοι είναι άπιστοι, άθεοι, άσπλαχνοι, αντίχριστοι. Όλοι με το διάβολο. Δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Πιάνουνε τους αίτιους της καταστροφής και δεν μιλάνε. Αν πιάσουν κανένα κουλουρά, κατευθείαν μέσα!
Δεν υπάρχει οικογένεια, δεν υπάρχει Εκκλησία. Η Εκκλησία μόνο για τον τύπο είναι! Γύρισα όλο τον κόσμο, Ανατολή-Δύση, τόπο σαν την Ελλάδα δεν βρήκα πουθενά. Τούτος ο ένδοξος, ο αγιασμένος και χαριτωμένος τόπος από οσίους, μάρτυρες και αγίους Πατέρες, σήμερα κατάντησε να είναι ξευτιλισμένος, πέρα για πέρα. από τους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς ιθύνοτας!
Κλαίει η ψυχή μου, που δεν μπορώ να τους βοηθήσω. Σε ένα πράγμα δικαιώνω τους κομμουνιστές: Δεν έγιναν αφ’ εαυτού τους. Τους έκαμαν οι πλούσιοι, οι κυβερνήτες και εν μέρει και η Εκκλησία, που δεν τους βοηθάει.
Δεν έχουμε δημοκρατία, έχουμε ληστοκρατία. Δεν ωφελούν τα λόγια. Έχουμε πόλεμο. Πρέπει να πολεμήσουμε τους πολέμιους της Εκκλησίας.
Το είπε! Αλλά δεν μπορούσε να το κάνει! Όπως οι περισσότεροι από μας. Που λέμε λόγια. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, για ν’ αλλάξουμε τη σημερινή αθλιότητα
Κάποιος άλλος όμως το έκαμε. Που δεν έζησε στα χρόνια της αντίχριστης Νέας Τάξης, αλλά στα χρόνια της τριβάρβαρης Τουρκοκρατίας. Όταν η φτώχεια ρήμαζε το λαό. Τόσο που χιλιάδες αναγκάζονταν να εξισλαμίζονται, για να γλιτώσουν τους αφόρητες φόρους. Ακόμη και κληρικοί!
Δεν περιορίστηκε σε κλαυθμούς και οδυρμούς. Αλλά έδρασε. Διέγνωσε ότι οι εξισλαμισμοί δεν οφείλονταν μόνο στην αφόρητη φορολογία, αλλά και στην μεγάλη αδικία. Εκ μέρους, όχι μόνο των Τούρκων, αλλά και της μαφίας των Κοτσαμπάσηδων και πλουσίων, που λυμαίνονταν το λαό.
Όπως συμβαίνει και στις μέρες μας. Όπου οι Αδωνόσπυροι και το συνάφι τους τα περνάνε «ζάχαρη». ‘Όταν ο λαός καίγεται μέσα στην «πυρόσφαιρα» της οργανωμένης αδικίας της νεοταξικής μαφίας.
Παράλληλα όμως οφείλονταν και στην αγραμματοσύνη. Που συνεπαγόταν την απομάκρυνση τόσο απ’ τις πολιτισμικές μας ρίζες, οσο κι απ’ την καρδιά του πολιτισμού μας, που είναι η πίστη μας.
Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες έθεσε σκοπό της δράσης του την καταπολέμηση αφενός της αμάθειας και αφετέρου της αδικίας. Και βέβαια, για να πετύχει στο σκοπό του χρειαζόταν όπλα κατάλληλα, για ν’ αντιμετωπίσει την άθλια πραγματικότητα και τους πανίσχυρους αντιπάλους του.
Γι’ αυτό πήγε στο Άγιο Όρος. Για να σπουδάσει στην Αθωνιάδα, όπου δίδασκαν σοφοί δάσκαλοι. Και παράλληλα έγινε μοναχός και κληρικός στη Μονή Φιλοθέου.
Κι όταν πίστεψε ότι διέθετε τα απαραίτητα εφόδια αποτάθηκε στο Πατριαρχείο Κων/πόλεως, που ήταν η υπέρτατη, για τους υπόδουλους, αρχή. Χωρίς την άδεια του οποίου δεν μπορούσε ν’ ασκήσει οποιαδήποτε δραστηριότητα, μέσα στην επικράτεια του οθωμανικού κράτους.
Και διαθέτοντας τα απαραίτητα εφόδια όργωσε όλη την Ελλάδα, στεριανή και νησιωτική. Κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο και ιδρύοντας σχολεία (200 +δέκα σχολαρχεία). Και αντιπαλεύοντας με το τούρκικο αλλά και το εβραϊκό κατεστημένο.
Με τους εβραίους ήρθε σε αντίθεση, γιατί είχαν οργανώσει παζάρια τις Κυριακές. Ενώ εκείνος ήθελε να τα μεταφέρει στο Σάββατο. Με αποτέλεσμα να πληρώσουν οι Εβραίοι τον Τούρκο πασά της περιοχής. Και να επιτύχουν τον απαγχονισμό του (24-8-1779).
Ο Πατροκοσμάς με τη διδασκαλία και τη δράση του ελάφρυνε τις αλυσίδες των υπόδουλων. Τις αλυσίδες της δικής μας σκλαβιάς ποιος θα τις ελαφρύνει;
Στα συλλαλητήρια του Γενάρη και του φλεβάρη του 2025 ο λαός φώναζε: «Εμείς με τη Μαρία κι εσείς με τη μαφία»!!! Τώρα; Μήπως άλλαξαν τη γνώμη του λαού οι διάφοροι «δήθεν», που παρουσιάστηκαν αρχικά ως ένθερμοι υποστηρικτές του κινήματος, για να «το παίξουν» στη συνέχεια διαφωνούντες και να διασπάσουν το λαϊκό μέτωπο!
Ήταν δεδομένο ότι το δολοφονικό κατεστημένο δεν θα καθόταν με σταυρωμένα χέρια, Θα έκανε το παν, για ν’ αποδείξει ότι «όλοι ίδιοι είναι»! Και ότι στο τέλος-τέλος δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα τους δολοφόνους, δηλαδή και στους δολοφονημένους!!!
Θα τους πιστέψουμε και θα συνταχθούμε μαζί τους; Μαζί, δηλαδή, μ’ αυτούς, που, εκτός των δολοφονημένων στα Τέμπη, δολοφονούν εμάς και την πατρίδα μας!
Ή θα μπούμε και πάλι στο πλειοψηφικό κλαμπ της αποχής!. Και θα πούμε, «αφού όλοι ίδιοι είναι, εμάς τι μας νοιάζει! Πράγμα που τους εξυπηρετεί και με το παραπάνω. Αφού όσο λιγότεροι πάνε να ψηφίσουν, τόσο το καλύτερο είναι για τους μαφιόζους.
Κι εμείς, λοιπόν. με τη μαφία: Θα προδώσουμε την δολοφονημένη πατρίδα μας και τον δολοφονημένο λαό μας. Και θ’ αυτοκτονήσουμε, για χάρη των δολοφόνων!!!
