Κάποτε διάνθιζα τα κείμενά μου και με κάποια σατιρικά στιχουργήματα. Ένα τέτοιο έλεγε:
«ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΝουΔούλα,/Που μας τα ξαφρίσαν’ ούλα,/Έχουνε αυτοκτονήσει!/Και τ’ απαίσια πτώματά τους/Που’ χουνε βρικολακιάσει,/Μας προτείνουνε για λύση/Να τους ξαναεμπιστευθούμε…
Μα εμείς τους απαντούμε:/Τέρμα οι νεκροφιλίες/Κι οι βρικολακοταινίες!/Στα υπουργικά γραφεία/Οι νεκροί δεν έχουν θέση!/Τα απαίσια πτώματά σας/Στα σεμνά νεκροταφεία/Ο λαός τα έχει θέσει…
Άντοτε κάποιος δεσπότης/Μια ευχή να σας διαβάσει/Ώστ’ η αμαρτωλή ψυχή σας/Κάποτε να ησυχάσει…/Και τ’ απαίσια πτώματά σας/Η αγαναχτισμένη γη μας/Άλλοτε μην τα ξεβράσει!…
Και θυμήθηκα το στιχούργημά μου αυτό, καθώς άκουσα κάποιον βουλευτή, που η ελαχιστότητά μου τον είχε σε υπόληψη, να πλέκει το εγκώμιο του κ. Τσίπρα. Ο οποίος, αφού ξεκουράστηκε, για ένα χρονικό διάστημα, απ’ τα μεγαλεπήβολα κατορθώματα της προηγούμενης θητείας του, επιστρέφει φρέσκος για καινούργιες μέρες δόξας…
Κι αναλογίστηκα: Σαν τι του θυμήθηκε του Αλέξη «μας»; Μήπως το ότι μας είχε υποσχεθεί διαγραφή των μνημονίων, για να μας επιβάλλει ένα τρίτο; Μήπως το εξοργιστικό capital control, προκειμένου να μας ασκήσει πίεση, προκειμένου να ψηφίσουμε ΝΑΙ στους τοκογλύφους; Μήπως το πραξικόπημα της ανατροπής του δημοψηφίσματος του ΟΧΙ των 61,3%, που το έκαμε ΝΑΙ ; Μήπως την τερατώδη προδοσία της προσφοράς του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια; Και τόσα άλλα, τόσο ζοφερά και αποκαρδιωτικά!
Πράγμα βέβαια, που ισχύει και για όλους, όσοι την τελευταία 15ετία κατσικώθηκαν στο σβέρκο μας, προκειμένου να εξαθλιώσουν την πατρίδα μας. Και όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά και πνευματικά και φυλετικά. Έτσι, ώστε κι αν ακόμη ο χώρος αυτός, που εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια λέγεται Ελλάδα, διατηρήσει το όνομά του, να χάσει την πολιτισμική του ταυτότητα. Και να καταντήσει αλάτι ανάλατο.
Γιατί, βέβαια, απερίγραπτες αθλιότητες έκαμαν κι όσοι προηγήθηκαν του κ. Τσίπρα (Γιωργάκης, Σαμαράς, Βενιζέλος, Παπαδήμος, Κουβέλης, Καρατζαφέρης, κλπ). Και ασφαλώς «δεν έχουν κανένα δικαίωμα να ομιλούν», όπως θα ‘λεγε κι ο αείμνηστος Μένιος του ΠΑΣΟΚ. Γιατί βέβαια αυτοί, που ακολούθησαν ξεπέρασαν κάθε όριο προστυχιάς και ανανδρίας. Έτσι ώστε να φαίνεται ανυπέρβλητος ο παραλογισμός τους και ο αμοραλισμός τους.
Κατάργησαν τη δικαιοσύνη, εξοβελίζοντας τη διάκριση των εξουσιών, που ο Αριστοτέλης εισηγήθηκε πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Κατάργησαν τη δημοκρατία δημιουργώντας, κατά αποικιοκρατικά πρότυπα, τάξη libro d’ oro, που μπορούν να εγκληματούν απεριόριστα. Οι μεν πολιτικοί με το 86ο άρθρο του Συντάγματος, οι δε πολίτες με τα κακοηθέστατα «ακαταδίωκτα». Που δίνουν άφεση αμαρτιών στους Μέγκελε γιατρούς, τους τραπεζικούς τοκογλύφους, τους ΟΠΕΚΕΠΕδες ληστάρχους. Και για πολλούς άλλους άλλα πολλά.
Και ύστερα απ’ όλα αυτά υπάρχουν κάποιοι αφελείς, που πιστεύουν ότι θα μπορούσε ο «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσών» Κυρι;aκος να πραγματοποιήσει τα όσα, σε τελική ανάλυση, αναξιόλογα υποσχέθηκε στην ΔΕΘ, προκειμένου να παγιδεύσει για μια ακόμη φορά το λαό. Και κρέμονται από τα χείλη του, όταν η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων νιώθουμε κρεμασμένοι πάνω απ’ το χείλος της ψηφιακής αβύσσου, που απειλεί να μας καταπιεί.
Γιατί κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι δεν πρόκειται ποτέ ν’ αλλάξουν οι, όπως μαρτυρούν τα λόγια τους και τα έργα τους, ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ, που καταστρέφουν την πατρίδα μας.
Αυτή, οπωσδήποτε, όπως φαίνεται απ’ τα λεγόμενά της, το έχει ενστερνιστεί είναι η κ. Μαρία Καρυστιανού. Που βλέπει ότι η δημιουργία κόμματος, για την αντιμετώπιση του νεοταξικού ολοκληρωτισμού είναι πλέον μονόδρομος. Προκειμένου να βρουν δικαίωση, όχι μόνο τα θύματα της δολοφονίας των Τεμπών, αλλά και όλοι οι Έλληνες. Οι οποίοι ασφυκτιούν απ’ το μονοξείδιο της ανεξέλεγκτης αυθαιρεσίας και ασυδοσίας.
Και μαζί της το έχουν καταλάβει και τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που ανταποκρίνονται σε κάθε κάλεσμά της: Ότι είναι απαραίτητη η δημιουργία πολιτικού φορέα, προκειμένου ν’ απαλλαγούμε απ’ το καθεστώς της ασυδοσίας και της προδοσίας. Και αυτό απαιτεί, όχι μόνο ν’ ανταποκρινόμαστε στα από καιρού εις καιρόν καλέσματά της, αλλά και να την ακολουθήσουμε σε όποιον πολιτικό φορέα, που, όπως λέγεται, κάποιοι πάνε να δημιουργήσουν.
Και ασφαλώς ο πολιτικός αυτός φορέας θα πρέπει να έχει επικεφαλής την κ. Καρυστιανού. Γιατί, διαφορετικά, η όλη προσπάθεια θα είναι αλάτι ανάλατο. Και θα είναι ασυγχώρητο έγκλημα για όλους μας, αν η μοναδική αυτή για το μέλλον της Ελλάδας και των Ελλήνων δυνατότητα χαθεί. Ιδιαίτερα όταν διαπιστώνουμε ότι όλες οι μέχρι τώρα νεοταξίτικες δολιχοδρομίες μας οδηγούν απ’ το κακό στο χειρότερο.
Δεν πρέπει να μπερδεύουμε την πολιτική με το ποδόσφαιρο. Στο ποδόσφαιρο, και σικέ να είναι ένα παιχνίδι, δεν θα χάσουμε τίποτε περισσότερο από λίγα ευρώ. Στην πολιτική όμως τα διακυβευόμενα είναι πολλά και ανυπολόγιστης αξίας. Ιδιαίτερα όταν το πολιτικό παιχνίδι είναι απ’ την αρχή ως το τέλος ξεπουλημένο. Και απροκάλυπτα αποσκοπεί στην θρησκευτική και εθνική μετάλλαξη και καταστροφή .
Δεν είναι μόνο η οικογένειά μας και το μέλλον των παιδιών μας που κινδυνεύουν. Είναι η πατρίδα μας, με την ιστορία της και τον πολιτισμό της. Η οποία αυτή τη στιγμή δολοφονείται. Είναι η πίστη μας, η οποία απροκάλυπτα διώκεται. Κι ακόμη η ψυχή μας. Που αξίζει περισσότερο από ολάκερο το σύμπαν. Και που τώρα με τον Προσωπικό Αριθμό και την ηλεκτρονική ταυτότητα ζητούν να την σκλαβώσουν. Γιατί η ψυχή χωρίς το οξυγόνο της ελευθερίας πεθαίνει!
Άμποτε η κ. Καρυστιανού ν’ αποδειχθεί ο θηλυκός Οδυσσέας, που θα μας οδηγήσει έξω από τη σπηλιά των νεοταξικών κανιβάλων!…
