Αναφερόμαστε στο κόμμα «Ελπίδα για Δημοκρατία», που, με τα διαδραματιζόμενα σ’ αυτό απίστευτα, πάνε να μας ρίξουν στην απελπισία. Δηλαδή:
Θυμούμαστε την πανηγυρική έναρξη της λειτουργίας του κόμματος. Με την κ. Μουτσάτσου και τον κ. Αυγερινό να ανταλλάσσουν επαινετικά σχόλια και εναγκαλισμούς και ασπασμούς μεταξύ τους, αλλά και και με την κ. Καρυστιανού.
Και στη συνέχεια θυμόμαστε τον κ. Αυγερινό να κατατροπώνει τους δημοσιογράφους, που, κατά την πάγια τακτική τους τους, επιχειρούσαν να τον παγιδέψουν. Και βλέπουμε ότι, σε μόλις μικρό χρονικό διάστημα, πάνε να γίνουν όλα συντρίμμια κομμάτια»!
Με τον κ. Αυγερινό να αποχωρεί γιατί κάποιοι «ύποπτοι και φυτευτοί συμβουλάτορες» δημιούργησαν ένα δεύτερο Γραφείο Τύπου, κλπ. Κι είχαμε και πριν και μετά τον κ. Αυγερινό αλλεπάλληλες αποδράσεις. Και μάλιστα κάποιοι λένε ότι οι αποχωρούντες σκέφτονται να δημιουργήσουν νέο κόμμα.
Μια και η κ. Καρυστιανού, ενώ μιλάει για δημοκρατία, δεν έχει κάνει ακόμη εκλογές για την ανάδειξη διαφόρων επιτελικών οργάνων, ακόμη και αρχηγού του κόμματος.
Κι είναι κάποιοι άλλοι, που ο εγκέφαλός τους ξεχειλίζει από νομικίστικη αιθαλομίχλη. Και δεν σκέφτονται ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα σ’ αυτόν τον κόσμο έγιναν «εν ονόματι του νόμου». Με το μέγιστο πάντων, τη Σταύρωση του Χριστού: «Εγώ, είπε ο Πιλάτος στους Εβραίους, για το Χριστό, καμιά ενοχή δεν βρίσκω στον άνθρωπο αυτόν». Κι εκείνοι αποκρίθηκαν: «Εμείς νόμον έχομεν και κατά τον νόμν ημών οφείλει αποθανείν»!
Και δεν βλέπουν, όλοι αυτοί οι «αλάθητοι» ότι η νεοταξική βαρβαρότητα συμπάντων των μνημονιακών, προελαύνει σε βάρος της πίστης και της πατρίδας. Χωρίς να έχει αφήσει τίποτε όρθιο. Ότι έχει επιβάλει το απαρχάιντ του Μιτσοτακιστάν.Όπου οι Έλληνες, με βάση το 86ο άρθρο του Συντάγματος χωριζόμαστε σε πατρίκιους και σε πληβείους. Με τους πατρίκιους να ασυδοτούν ανεξέλγκτα, χωρίς ποτέ να λογοδοτούν. Και ότι, σύμφωνα με τον Αδωνόσπυρο,την περνάνε «Ζάχαρη»! Και τους πληβείους να καίγονται μέσα στην πυρόσφαιρα της αδικίας, χωρίς να μπορούν ποτέ και πουθενά να βρουν το δίκιο τους!
Που, σε τελική ανάλυση, θέλουν «άρον-άρον» να κλείσουν τον καθένα μας «στο κελί 43» του προσωπικού αριθμού και της ηλεκτρονικής ταυτότητας. Όχι για χρόνια, όπως οι βάρβαροι Γερμανοί Ναζί ή οι τρισβάρβαροι Τουρκαλάδες. Αλλά στο διηνεκές της νεοταξικής βαρβαρότητας!
Κι έρχομαι ιδιαίτερα στο γεγονός ότι η κ. Καρυστιανού δεν οργάνωσε δημοκρατικά το κόμμα. Για να θυμηθώ ένα προσωπικό περιστατικό:
Ήταν στην εποχή, που γίνονταν εκλογές για αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας μεταξύ Σαμαρά και Ντόρας. Και, παρότι ποτε δεν είχα ασχοληθεί με τη ΝΔ, πήγα να ψηφίσω το Σαμαρά. Πλήρωσα το διφραγκάκι μου και καθώς περίμενα, για να καταθέσω την ψήφο μου, ακούω μια κυρία, πιθανότατα του ΚΚΕ, να λέει στη Νεοδημοκράτισσα φίλη της: «Αν με πάρουν είδηση οι δικοί μου, θα με σκοτώσουν»!
Που σημαίνει ότι, αν η κ. Καρυστιανού προχωρούσε σε δημοκρατική εκλογή αρχηγού του κόμματος, θα μπορούσε το εγκληματικό καθεστώς να στείλει στις εκλογές κάμποσες χιλιάδες εγκάθετους, που θα εξέλεγαν πανηγυρικά κάποιον δικό τους. Οπότε «θα έστελναν την κ. Καρυστιανού περίπατο». Και θα της έλεγαν: «Δημοκρατία δεν ήθελες; Ορίστε πάρε δημοκρατία! Για να κάνετε μαζί περίπατο. Και όλα αυτά, που σχεδίαζες και ήθελες να κάμεις, ξεχασέ τα! Εδώ είναι το απαρτχάιντ του νεοταξιστάν και μητσοτακιστάν»!
Και βέβαια θα ρωτήσετε: Αν , εξ αντιθέτου, στείλουμε, μ’αυτό το σκεπτικό, τη δημοκρατία περίπατο, τότε για ποια δημοκρατία αγωνιζόμαστε;
Και βέβαια για την αληθινή δημοκρατία! Αλλά πάντοτε οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας ότι «οι καιροί είναι πονηροί». Και ότι η δημοκρατία και όλα τα αγαθά, όχι μόνο της προσωπικής αλλά και της κοινωνικής μας ζωής, χρειάζονται υπομονή και προσοχή. Γιατί πάντοτε και ιδιαίτερα στις σημερινούς καιρούς υπάρχουν εφιάλτες. Όπως η καθημερινή πραγματικότητα μαρτυρεί.
Αυτοί, που αποχώρησαν έχουν ο καθένας τους προσωπικούς τους λόγους. Κι αν κάποιοι απ’ αυτούς κάνουν κόμμα, είναι ευνόητο ότι δεν θα προσφέρουν τίποτε στη δημοκρατία. Αντίθετα θα προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες, στο νεοταξικό απαρταχάιντ, που δεν κουράστηκε να βυσσοδομεί σε βάρος μας.
Τι πρώτο και τι τελευταίο να θυμηθεί κανείς; Τα Τέμπη τα θεσσαλικά. Με την καταλήστευση του ελληνικού και ευρωπαϊκού χρήματος! Και στη συνέχεια την αλλοίωση του χώρου και τα εδαφικά και δικαστικά μπαζώματα; Για να προσθέτουν αλλεπάλληλα «Τέμπη» πανελλαδικά σε βάρος του λαού και της πατρίδας με την αδυσώπητη ασυδοσία τους: Με τους ΟΠΕΚΕΠΕδες, χασάπηδες και φραπέδες; Τις υποκλοπές, που οι αχρείοι τις αρχειοθέτησαν! Τις ιδιωτικοποιήσεις νερού και πολιτιστικής κληρονομιάς. Και τόσα άλλα δυσεξαρίθμητα. Που ο καθένας ζει και ζεύεται στην προσωπική και κοινωνική του ζωή. Που κάνουν το βίο μας αβιωτο!…
Προκειμένου να σωριάζουν πλούτο και να περνάνε «ζάχαρη» οι απατεώνες και λήσταρχοι του δημόσιου πλούτου. Όταν ο λαός καίγεται στην πυρόσφαιρα του αντίχριστου νεοταξικού απαρτχάιντ.
Και μια και μιλήσαμε για «αλάθητους», αξίζει να πούμε πως το παπικό «αλάθητο» είναι η μεγαλύτερη απάτη σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων.
Κι αν κάποιοι «αλάθητοι» πιστεύουν ότι η Ελπίδα έχει πεθάνει, ας γνωρίζουν ότι η Ελπίδα, όπως και η Ελλάδα, ποτέ δεν πεθαίνουν Έχουν ρίζες βαθιές, που φθάνουν μέχρι την καρδιά του Θεού!
Και ό, τι ίσχυε κατά την επανάσταση εναντίον των Τούρκων, ισχύει και τώρα εναντίον του καθεστώτος της διαφθοράς και της διαστροφής: «Ο Θεός υπόγραψε την ελευθερία της Ελλάδος! Και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του»!
Email: [email protected]
