Ο Κομμουνισμός ήταν από παλιά ένα αίτημα απόλυτης ισότητας και κοινοκτημοσύνης.
Ήρθαν κάποια στιγμή οι Μάρξ, Ένγκελς κ.λ.π. και επειδή διαπίστωσαν ότι αυτό είναι ουτοπικό, όταν έχεις να κάνεις
με ελεύθερες ανθρώπινες προσωπικότητες και επομένως δεν πρόκειται να εφαρμοστεί ποτέ από μόνο του, μέσω της φυσικής εξέλιξης των πραγμάτων, επένδυσαν στον φυσικό διαφορισμό των τάξεων, διεγείροντας ταξική αντιπαράθεση και ταξικό μίσος, προκειμένου να προκαλέσουν επαναστατικές τάσεις στα οικονομικά αδύναμα στρώματα, για την ανατροπή του εκ φύσεως ολιγαρχικού καπιταλισμού.
Ήρθαν στη συνέχεια οι Λένιν, Στάλιν κ.λ.π. και εγκατέστησαν τον κομμουνισμό με ολοκληρωτισμό, γιατί μόνο με ολοκληρωτικό καθεστώς και με τη βία μπορείς να ισοπεδώσεις ανθρώπινες προσωπικότητες, να αφαιρέσεις κάθε αξία, κάθε όνειρο για διαφορισμό και διάκριση και κάθε φυσική τάση για ιδιοκτησία. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε πλέον όλοι.
Σήμερα φυσικά κανείς (πλην των στελεχών του ΚΚΕ) δεν προτείνει εφαρμογή του κομμουνισμού.
ΥΓ. Η αγριότητα στην εφαρμογή του κομμουνισμού, δεν δικαιώνει την νεοφιλελεύθερη ολιγαρχία της οικονομικής δύναμης, η οποία επίσης ισοπεδώνει τις ανθρώπινες αξίες και τα όνειρα και τα μετράει όλα με το χρήμα και την καταναλωτική δυνατότητα.
Ούτε λόγος φυσικά για τον ναζισμό.
