Το 2018 ήταν μάλλον ένα έτος σταθμός για το Πολεμικό Ναυτικό. Και ήταν ένα έτος σταθμός, γιατί η Ελλάδα κατάφερε να αποδείξει, για μια ακόμη φορά, πως σε ότι αφορά τους αμυντικούς εξοπλισμούς, καταφέρνει να κυνηγά “την ουρά της”. Θα μπορούσαμε να το πούμε πως ειδικά για το Πολεμικό Ναυτικό, “όλο μέλι μέλι, και από τηγανίτα τίποτα”.
Μετά το φιάσκο των FREMM, ήρθε να προστεθεί και μια άλλη “αποτυχία”, οι μεταχειρισμένες φρεγάτες Adelaide. Καθώς εμείς αθροίζαμε απανωτές αποτυχίες, το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό έθετε τροπίδα για νέες φρεγάτες, παραλάμβανε νέες κορβέτες, προχωρούσε τα υποβρύχιά του, και επιτάχυνε την κατασκευή του ελικοπτεροφόρου-αεροπλανοφόρου του.
Και μετά αναρωτιόμαστε, γιατί ο Ερντογάν θεωρεί τουρκικό το Αγαθονήσι. Από την μια θα έχει υπερσύγχρονο ναυτικό, κι εμείς έχουμε “βολευτεί” με τις υπέργηρες φρεγάτες κλάσης S. Με το “βολευτεί”, εννοούμε πολιτικά, τα χρήματά μας πηγαίνουν σε επιδόματα, οσονούπω 650 εκ. ευρώ θα γίνουν “επίδομα Πάσχα”. Με όλα αυτά, καλά κάνει, σε λίγο θα αμφισβητεί και τα Κύθηρα.
Το “χρύσωμα του Χαπιού” για την αποτυχία των FREMM ήταν η προοπτική αγοράς των νέων, υπερσύγχρονων “ψηφιακών” φρεγατών κλάσης FTI/Belh@rra. Το αφήγημα που κυκλοφόρησε ήταν “ξεχάστε τώρα τις FREMM, δεν τις δίνουν οι Γάλλοι, εμείς θα πάρουμε τις κορυφαίες του είδους, τις Belh@rra”. H FTI/Belh@rra είναι πραγματικά ένα μοναδικό πλοίο, με οπλισμό και ικανότητες ανώτερες και των FREMM, με κορυφαίο ραντάρ Sea Fire 500, ένα πλοίο με εκτόπισμα φρεγάτας γενικών καθηκόντων αλλά δυνατότητες ανώτερες των περισσοτέρων φρεγατών AAW που μάλιστα έχουν μέχρι και το διπλάσιο εκτόπισμα.
Οι Γάλλοι έχουν δουλέψει πολύ πάνω στο νέο πλοίο, και θεωρούν πως θα είναι μια εξαγωγική επιτυχία, ενώ στο δικό τους Ναυτικό θα αντικαταστήσει τις υποεξοπλισμένες LaFayette. O συνδυασμός Sea Fire 500/ASTER 30, με βλήματα MdCN, και κορυφαίες δυνατότητες ανθυποβρυχιακού πολέμου, δημιουργούν ένα πλοίο μοναδικό σε δυνατότητες.
Τώρα, καθώς κυκλοφορεί ο Μύθος των “Ακριβών Γάλλων”, έχει ειπωθεί πολλές φορές πως τα πλοία θα κοστίσουν πολύ ακριβά στην Ελλάδα. Κρίναμε σκόπιμο να εξετάσουμε αυτό τον ισχυρισμό, γιατί, προχωρήσει ή δεν προχωρήσει η υπόθεση της επιστροφής των ελληνικών ομολόγων από την Γαλλία, οι φρεγάτες θα πληρωθούν με κανονικά χρήματα. Συνεπώς, όποιο κι αν είναι το κόστος τους, πρέπει να το ξέρουμε.
Καταρχάς, ας δούμε το συμβόλαιο της Γαλλικής Κυβέρνησης με την Naval Group. Για 5 πλοία, η τιμή είναι 3,5 δις ευρώ, ή 700 εκ. ευρώ για κάθε πλοίο. Η τιμή αυτή είναι με τα όπλα, χωρίς πυρομαχικά και πυραύλους. Συνεπώς, μπορεί κάποιος να ισχυριστεί πως το πλοίο θα φτάσει το 1 δις ετοιμοπόλεμο. Κάτι τέτοιο είναι αρκετά υψηλό. Μήπως χάνουμε κάτι;
Προφανώς συμβαίνει κάτι. Τα 3,5 δις έχουμε μέσα δυο κόστη που τα ξεχνάμε. Το πρώτο είναι το κόστος του R&D. Το δεύτερο είναι το… ΦΠΑ! Σύμφωνα με τον Γάλλο αναλυτή Fabrice Wolf που μιλήσαμε, (Defence Economist και διευθυντή σύνταξης του γαλλικού ιστότοπου analysedefense.fr), τα γαλλικά συμβόλαια περιλαμβάνουν και το ΦΠΑ, συνεπώς το κόστος για κάθε πλοίο είναι αισθητά μικρότερο! Πόσο μπορεί όμως να είναι αυτό; και πως μπορούμε να το βρούμε, αφού ακόμη δεν έχουμε την τελική γαλλική πρόταση, και φυσικά τίποτα δεν θα μπορούσε να δημοσιευτεί όσο είμαστε σε φάση διαπραγμάτευσης (ελπίζουμε).
Ρωτήσαμε λοιπόν τον Fabrice Wolf για το κόστος των γαλλικών πλοίων, έτσι όπως αναμένεται να είναι η γαλλική διαμόρφωση, χωρίς το γαλλικό ΦΠΑ, αλλά με ένα τυπικό φορτίο 16 Aster30, 8 MdCN, 8 Εxocet MM40 block III, πυροβόλο των 76 mm, 2 Νarwhal , και 6 MU90. Ο Wolf υπολογίζει το κόστος ανάλογα με την παραγγελία ως εξής:
- 2 μονάδες σε παραγγελία, κόστος μονάδας 600/650 εκ. €
- 4 μονάδες σε παραγγελία, κόστος μονάδας 550/600 εκ. € (είναι το σενάριο κατασκευής 2 πλοίων στην Γαλλία και 2 σε ελληνικά ναυπηγεία)
- Στις 10 μονάδες το κόστος μπορεί να πέσει στα 450-470 εκ ανά μονάδα!
Αν τώρα θέλουμε να προσθέσουμε άλλους 16 πυραύλους ASTER 30, τότε το κόστος αυξάνεται κατά 30-35 εκ. ευρώ επιπλέον στις παραπάνω τιμές.
Τώρα, για όσους αναρωτιούνται, το κόστος κάθε ASTER 30 υπολογίζεται σε λιγότερα από 2 εκ ευρώ, ενώ το κόστος για κάθε mdCN σύμφωνα πάντα με τον Fabrice Wolf φτάνει περίπου τα 3,5 εκ €.
Συνεπώς, μια πλήρως εξοπλισμένη φρεγάτα Belh@rra, με φόρτο 32 ASTER 30 και 8 mdCN, και όλα τα υπόλοιπα που προβλέπονται από πλευράς οπλισμού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (πλην οργανικού ελικοπτέρου), έχει κόστος που υπολογίζεται από 550 μέχρι 650 εκ. ευρώ. Συνεπώς, το κόστος των δυο φρεγατών σε αυτή την φάση θα φτάσει περίπου τα 1,2 με 1,3 δις €.
Τώρα, μιας και αναφέραμε κάπου το κόστος των 10 φρεγατών (καθώς στην πραγματικότητα, τόσες χρειαζόμαστε μέχρι και το 2030 που θα αποσυρθούν οι τελευταίες S), θα πρέπει να θυμηθούμε το σενάριο αγοράς των φρεγατών του Fabrice Wolf. Εκεί, είχε υπολογιστεί η αγορά 6 Belharra και 4 FREMM, μαζί με συνολικά 600 ASTER 30, 100 MM40 BlockIII, 120 MdCN, 80 τορπίλες MU90, με κατασκευή του 60% της συνολικής παραγγελίας στην Ελλάδα και του 40 στην Γαλλία, με το κόστος για μια τέτοια αγορά να πέφτει στα μόλις 5,5 δις €.
Ταυτόχρονα όμως θα είχαμε την δημιουργία 15.000 θέσεων εργασίας στην Ελλάδα, σε βάθος 10 ετών, και αύξηση του ΑΕΠ (ναι, αύξηση του ΑΕΠ) κατά 1,1 δις ευρώ, ή περίπου 110 εκ. € ανά πλοίο! Αυτό είναι όμως ένα θέμα που θα θίξουμε άμεσα, με νέα μας ανάρτηση.
Συνεπώς, το κόστος των γαλλικών πλοίων ανάλογο ή και χαμηλότερο αντίστοιχων φρεγατών, και μάλιστα εμφανίζεται χαμηλότερο πολλών ευρωπαϊκών λύσεων στον τομέα. Επίσης, ο ASTER 30 εμφανίζεται σαν αρκετά φθηνότερος του Standard SM-2, ενώ το ΠΝ έχει και την δυνατότητα επιλογής του όπλου υποστρατηγικής κρούσης mdCN. Υποσχόμαστε να έχουμε σύντομα και νέο άρθρο που θα αφορά κι άλλες λύσεις για το ΠΝ.
