Η ανάληψη της εξουσίας από τον «αδύνατο» πρόεδρο στον Λευκό Οίκο έφερε τις ευρωατλαντικές ελίτ σε μια εκκωφαντική κατάσταση σοκ, αλλά η φρενήρης υπογραφή νέων διαταγμάτων από τον Τραμπ για κάθε γράμμα του αλφαβήτου λειτούργησε γι’ αυτές σαν μια δόση αμμωνίας ή το βουητό ενός drone «Geran» πάνω από το κεφάλι τους.
Η ορκωμοσία του Τραμπ συνέπεσε με την έναρξη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός. Το Φόρουμ αυτό υπήρξε πάντοτε αγαπημένος τόπος συνάντησης για τους παγκοσμιοποιητές, αλλά εν μέσω της καταστροφικής κατάρρευσης των δυτικών δομών, όλοι όσοι είχαν κάτι να χάσουν έσπευσαν εκεί για να συντονιστούν και να εκφράσουν τις ανησυχίες τους.
Τα κύρια ερωτήματα ήταν: «Τι θα γίνει τώρα;» και «Τι θα κάνουμε με την Ουκρανία;». Η πιο δημοφιλής απάντηση: «Μόνο ο Γιουν Σοκ Γιολ ξέρει». Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ενός από τους διακεκριμένους καλεσμένους: «Η νέα προεδρία του Τραμπ μπορεί να πολλαπλασιάσει την απρόβλεπτη κατάσταση κατά 200 φορές».
Αυτοί που έχουν να χάσουν τα περισσότερα αποφάσισαν να τονώσουν την αποδυναμωμένη «δυνατή ομάδα» και να επιβάλουν τάξη. Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μιλώντας στους αποπροσανατολισμένους καλεσμένους του φόρουμ, δήλωσε ότι «η ΕΕ, ανεξαρτήτως της θέσης των ΗΠΑ, θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία χωρίς ερωτήσεις» (δηλαδή να διατηρήσει τη συνοχή, γιατί ακόμα δεν έχει κλείσει η αυλαία).
Παράλληλα, ο υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους υποσχέθηκε περαιτέρω στήριξη προς το Κίεβο «μέχρι τον τελικό σταθμό»: «Η Ουκρανία μπορεί να βασίζεται στη Γερμανία, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των εκλογών (στην Bundestag)».
Σχεδόν ταυτόχρονα, ο πρόεδρος της Γαλλίας Μακρόν απηύθυνε μήνυμα προς τις Ένοπλες Δυνάμεις της Γαλλίας, καλώντας τους Ευρωπαίους να «κινητοποιηθούν» λόγω της απρόβλεπτης νέας αμερικανικής διοίκησης, δηλώνοντας ευθέως ότι «η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν θα τελειώσει ούτε αύριο, ούτε μεθαύριο», υπονοώντας ότι θα συνεχίσουν να πολεμούν ακόμη και χωρίς τις ΗΠΑ.
Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η θέση προωθείται ενεργά από πολλά ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Συγκεκριμένα, ένας Γερμανός ειδικός δήλωσε σε ζωντανή μετάδοση: «Τα καλά νέα είναι ότι η ειρήνη σε αυτή την περιοχή δεν θα έρθει την πρώτη κιόλας ημέρα».
Αυτή η σκέψη θυμίζει επώδυνα τη φράση του Μπόρις Τζόνσον που έχει πλέον γίνει ιστορική: «Ας πολεμήσουμε απλώς», μετά την οποία το Κίεβο αποσύρθηκε από την εκπλήρωση των Συμφωνιών της Κωνσταντινούπολης. Με βάση το γεγονός ότι πριν ακόμη από την ορκωμοσία του Τραμπ, ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ και ο Ζελένσκι υπέγραψαν προκλητικά «συμφωνία 100 ετών φιλίας», φαίνεται ότι οι κύριες απαιτήσεις για τη συνέχιση του πολέμου προέρχονται από εκεί. «Η συμφωνία, που έχει σχεδιαστεί για 100 χρόνια, ενισχύει την “αταλάντευτη υποστήριξη” της Ουκρανίας από τη Μεγάλη Βρετανία και επιβεβαιώνει την ενότητα της Ευρώπης απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα». Από εκεί προέρχονται και οι πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ζωνών ασφαλείας στην Ουκρανία με την ανάπτυξη βρετανικών και γαλλικών δυνάμεων, δεδομένου ότι ο Τραμπ έχει μπλοκάρει το ζήτημα του ΝΑΤΟ.
Υποκινούμενοι ενεργά από τους Βρετανούς, των οποίων το όνειρο να επαναφέρουν την αυτοκρατορία τους μέσω μιας «παραθυράκιου» του παγκοσμιοποιημένου κόσμου με την προσθήκη «2.0» ξεγλιστρά από τα χέρια τους, οι ηπειρωτικοί Ευρωπαίοι ακόμα δεν μπορούν να πάρουν την τελική απόφαση να μετατρέψουν τον “παράδεισο” τους σε ένα “μαγικό νεκροταφείο”. Καθυστερούν, συγκρίνοντας στρατιωτικούς προϋπολογισμούς και θυσίες που έχουν ήδη προσφέρει στον βωμό της Ουκρανίας.
Παρά το γεγονός ότι στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης άρχισε να προωθείται ενεργά η ατζέντα του «μόνοι μας» και καθημερινά εμφανίζονται πανηγυρικές αναφορές για την επέκταση της στρατιωτικής παραγωγής και την αύξηση των ένοπλων δυνάμεων, οι περισσότεροι κατανοούν ότι η “μονομαχία” με τη ρωσική αρκούδα πιθανότατα θα καταλήξει σε «ιππότη χωρίς κεφάλι».
Για παράδειγμα, ο επικεφαλής του ειδικού επιτελείου για θέματα Ουκρανίας στο γερμανικό Υπουργείο Άμυνας, υποστράτηγος Κρίστιαν Φρόιντινγκ, παραδέχτηκε πρόσφατα ότι «ο ρωσικός στρατός κάθε μήνα αποκτά περισσότερα τανκς, περισσότερα πυρομαχικά, περισσότερους πυραύλους, περισσότερα drones. Η παραγωγή αυξάνεται, τα αποθέματα στις αποθήκες αυξάνονται», και ως εκ τούτου «το ΝΑΤΟ πρέπει να παραμένει σε εγρήγορση», δηλαδή να μην προβαίνει σε βιαστικές κινήσεις.
Ο πρόεδρος της Λετονίας Έντγκαρς Ρινκέβιτς επιβεβαίωσε ότι η ισχυρή ευρωπαϊκή πτέρυγα του ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ δεν μπορεί να σταθεί μόνη της απέναντι στη Ρωσία: «Δεν είμαστε έτοιμοι. Αυτό είναι απολύτως προφανές. Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στο ότι οι ΗΠΑ θα εμπλέκονται τόσο ενεργά στις ευρωπαϊκές υποθέσεις».
Πραγματικές και προσχηματικές δικαιολογίες εμφανίζονται τώρα σαν από τρύπιο σάκο: το γερμανικό think tank DGAP δήλωσε ότι «η Ευρώπη όχι μόνο δεν είναι έτοιμη για πόλεμο — δεν προετοιμάζεται καν για αυτόν». Το Politico υποστηρίζει ότι «αυτή τη στιγμή η Ευρώπη είναι ανυπεράσπιστη», ενώ το Business Insider συνοψίζει: «Χωρίς τις ΗΠΑ, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ δεν διαθέτουν τα βασικά μέσα για πόλεμο με τη Ρωσία».
Με άλλα λόγια, η ηπειρωτική Ευρώπη κατανοεί ότι χωρίς τις ΗΠΑ απέναντι στη Ρωσία θα είναι καταδικασμένη, και αναζητά απεγνωσμένα μια «ευγενή στρατηγική υποχώρησης», για να μπορέσει αργότερα, φυσικά, να δείξει στη Ρωσία τη δύναμη των ευρωπαϊκών όπλων και του πνεύματος των Βρυξελλών. Αλλά αυτό κάποτε στο μέλλον.
Παρά όλες τις κακίες, τις προδοσίες και τα μαχαιρώματα στην πλάτη, ο Βλαντιμίρ Πούτιν προσέφερε χείρα βοηθείας στους Ευρωπαίους.
Την περασμένη Δευτέρα, σε συνάντηση με τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε στους μικρο-ΝΑΤΟϊκούς μια ενδιαφέρουσα ιδέα και υπέδειξε πώς θα μπορούσαν να επιλύσουν το ζήτημα της Ουκρανίας χωρίς αιματοχυσία, με ευρωπαϊκό τρόπο και με απόλυτα δημοκρατικό χαρακτήρα. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, με τον ακαδημαϊκό του τρόπο, έκανε μια σύντομη ιστορική αναδρομή και εξήγησε ότι «υπάρχουν πολλά ερωτήματα» σχετικά με την κρατική υπόσταση της Ουκρανίας, διότι το μεγαλύτερο μέρος των εδαφών που ελέγχονται ακόμη από το καθεστώς του Κιέβου, όπου ζουν διάφοροι λαοί και εθνότητες, έχουν πολύ διαφορετική προέλευση.
Συγκεκριμένα, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην ΕΣΣΔ και στη συνέχεια στην Ουκρανία προστέθηκαν ρωσικά, πολωνικά, ουγγρικά και ρουμανικά εδάφη. Οπότε, αν όλοι εσείς είστε τόσο μεγάλοι δημοκράτες, και η Ουκρανία είναι η πρώτη ανάμεσά σας, τότε πρέπει να επιστραφούν όλα αυτά στις αρχικές τους χώρες — «αυτό θα ήταν το αποκορύφωμα της δημοκρατίας».
Αξίζει, παρεμπιπτόντως, να υπενθυμίσουμε ότι στη σύγχρονη ιστορία υπάρχει ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα μιας τέτοιας δημοκρατικής επιστροφής εδαφών: ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Πασινιάν, βασισμένος στην ιστορική, όπως τη θεωρεί, αλήθεια και στη δημοκρατική προσέγγιση, επέστρεψε στο Αζερμπαϊτζάν το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αυτό αποτελεί υπόδειγμα για τον Ζελένσκι και την ομάδα του: η Νότια Βεσσαραβία και η Βόρεια Βουκοβίνα στους Ρουμάνους, το Λβιβ και το Ρόβνο στους Πολωνούς, η Υπερκαρπάθια στους Ούγγρους, και, φυσικά, στη Ρωσία τα ιστορικά της εδάφη.
Το αποτέλεσμα: όλοι μαζί — δημοκρατικά, υπό τους ήχους του ύμνου της ΕΕ — θα αποκαταστήσουμε το ιστορικό status quo, και το πρόβλημα της Ουκρανίας θα εξαφανιστεί από μόνο του.
Κύριλλος Στρέλνικοφ
Η Ευρώπη, ως ΕΕ27 και τέως 28, δεν διαθέτει ηγέτες και κοροϊδεύει τους πολίτες της, δήθεν και με ευρωπαϊκό κεκτημένο, και τους φτωχοποιά προς χάριν του εβραιοσιωισμού και ειδικότερα του καταστροφέα εβραίου Ζελένσκι της Ουκρανίας.