Περιγραφή
Το σιταρόχορτο είναι το βλαστάρι του σπόρου του σιταριού, πριν αυτό εξελιχθεί σε σιτάρι. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Ιδιαίτερα για την καλλιέργεια και παραγωγή φύτρων σε εσωτερικούς χώρους, συχνά, χρησιμοποιούνται δίσκοι με θρεπτικό χώμα για γλάστρες. Το σιταρόχορτο που καλλιεργείται εσωτερικά, χρησιμοποιείται, συνήθως, για την παρασκευή σκόνης που διαλυμένη σε νερό, μας δίνει χυμό σιταρόχορτου, ενώ εκείνο που καλλιεργείται υπαίθρια, μαζεύεται και αφυδατώνεται σε χαμηλή θερμοκρασία και από αυτό παρασκευάζονται ταμπλέτες και άλλα συμπυκνώματα για χρήση, σε ανθρώπους και ζώα.
Συστατικά
Το βασικό συστατικό του σιταρόχορτου είναι η Χλωροφύλλη (μέχρι και 70%), η οποία, αν και εξάγεται από πολλά φυτά, στο σιταρόχορτο, βρίσκεται στην καλύτερη μορφή της, μιας και περιέχει πάνω από 100 στοιχεία, απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό, χωρίς να έχει καθόλου τοξικότητα σε οποιαδήποτε ποσότητα, σε αντίθεση με τα φύλλα διαφόρων άλλων φυτών και δένδρων.
Το σιταρόχορτο είναι μια καλή πηγή βιταμίνης Α, Ε, Κ, C, Β6 και Β12. Περιέχει επίσης, Κάλιο, σίδηρο, ψευδάργυρο, χαλκό, μαγγάνιο, σελήνιο, ασβέστιο, φώσφορο, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη και νιασίνη. Περιέχει φυτικές ίνες, 17 αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία και είναι πλούσιο σε πρωτεϊνες.
Θεραπευτικές δράσεις και χρήσεις
