Λίγους μήνες μετά από την ημέρα που κρατούσες τον Σταυρό με τον Εσταυρωμένο, επάνω στο Περιβόλι ,στον αγαπημένο σου ναό του Αη Γιώργη, έδωσε ο Θεός να βιώσεις τον δικό σου Σταυρό.
Χέρια άνομα σου στερήσαν το οξυγόνο,
” ζώα” δίποδα σου κόψαν, εν ζωή ,το δάχτυλο , στόματα αήθη λοιδώρησαν δημόσια , ξεδιάντροπα και ατιμώρητα από τους αρμόδιους , κι εσένα και την οικογένειά μας και καταγράφηκαν επίσημα τα ψέμματα ως γεγονότα.Τώρα που μας δόθηκε η δυνατότητα να διαβάσουμε όσα ήταν επτασφράγιστα κλεισμένα στα χέρια λίγων ανθρώπων, πόσο πόνο ακόμη πήραμε για όσα πέρασες και πόσο επαληθευθήκαμε.Για εσένα ειναι στεφάνια αγγελικά, για εμάς είναι πόνος παιδί μου.
Τον βίωσες Μπιλάκο μου τον Σταυρό σου.
Έφυγες προς τον αγαπημένο σου Χριστό , πετώντας με φτερά αγγέλου.
Αλλά ακόμη και ήχος του φτερουγίσματος τους, κάποιους, λίγους ευτυχώς, και αυτός τους ενοχλεί.
Πολλές παρηγορίες μας έστειλε και στέλνει ο καλός μας Θεός με πολλά σημεία, για το πώς είσαι εκεί πάνω.Κι ας γελάσουν, ας ειρωνευθούν όσοι δεν πιστεύουν.Γελάστε , λάσπη ιαματική μας ρίχνετε.
Σημασία έχει τί λέει ο Θεός!
Τον κέρδισες Μπιλάκο τον Παράδεισο,το ΦΩΣ, που είναι ο Χριστός, με τον Σταυρό σου.
Εμείς εδώ δοξολογούμε τον Θεό για όλα αυτά, αλλά, συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε ανθρωπίνως και νομίμως να ενεργούμε για την ΑΛΗΘΕΙΑ, όσο έχουμε πνοή.
Σοφία Καλογήρου
