Η πρόσφατη σημαντική εξέλιξη της αποκατάστασης διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Ισραήλ, η οποία σε δεύτερο χρόνο συνοδεύτηκε και από την αποκάλυψη της πρόθεσης των ΗΠΑ να αποδεσμεύσουν τα μαχητικά F-35A που προορίζονταν για την Τουρκία, προς πώληση στη μικρή χώρα του Περσικού Κόλπου, δημιουργεί για άλλη μία φορά νέα δεδομένα και για την Ελλάδα. Σχετικά με την παλιά (περίπου δεκαετή) υπόθεση της απόκτησης αριθμού μαχητικών Mirage 2000-9 των ΗΑΕ από την Πολεμική Αεροπορία. Θα επιχειρήσουμε να τα δούμε συνολικά…
Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη
Ξεκαθαρίζουμε ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί έστω και την παραμικρή υπόνοια σχετικά με την υλοποίηση ενός τέτοιου ενδεχομένου. Πρόκειται για εκτίμηση, η οποία κατά την άποψή μας ανοίγει ένα σημαντικό παράθυρο ευκαιρίας για την ελληνική άμυνα γενικά.
Ας δούμε όμως ποια είναι τα δεδομένα… Παλαιότερα είχαμε γράψει ότι η απόφαση περαιτέρω εκσυγχρονισμού του στόλου των μαχητικών τύπου Mirage 2000-9 των ΗΑΕ, απομάκρυνε κάθε ενδεχόμενο μεταπώλησής τους.
Η Γαλλία στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει συμφωνία πώλησης 60 μαχητικών Rafale (αυτό το νούμερο είχε δημοσιοποιηθεί…) στα ΗΑΕ πριν από δέκα περίπου χρόνια, είχε δηλώσει πρόθυμη να εγκρίνει την πώληση των 60 περίπου Mirage 2000-9 που η Αεροπορία της αραβικής χώρας διατηρούσε (και διατηρεί…) σε υπηρεσία, σε τρίτες χώρες.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς αμυντικού Τύπου, τα ΗΑΕ είχαν εξετάσει στο παρελθόν και συγκεκριμένα κατά την περίοδο 2010-2012, την πώληση μέρους του στόλου των Mirage 2000-9 στο Ιράκ, ενώ και η Αίγυπτος είχε γνωστοποιηθεί ότι ήταν μεταξύ των υποψήφιων αγοραστών.
Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, γνωρίζουμε ότι τεχνικοί της Πολεμικής Αεροπορίας είχαν δει από κοντά και εξετάσει τα Mirage 2000-9 στα ΗΑΕ και είχαν συντάξει έκθεση σχετικά με την κατάστασή τους. Η οποία έλεγε ότι βρίσκονταν σε άριστη κατάσταση και είχαν βάλει και λίγες ώρες πτήσης.
Τελικά η προμήθεια του Rafale από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν προχώρησε και αρκετά χρόνια αργότερα, στο τέλος του 2017 και συγκεκριμένα το Νοέμβριο, ανακοινώθηκε ο περαιτέρω εκσυγχρονισμός του στόλου των -9 με κύριο ανάδοχο του προγράμματος την κατασκευάστρια του μαχητικού Dassault Aviation. Το ύψος του προγράμματος είχε εκτιμηθεί σε 300 εκατομμύρια ευρώ (350 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ).
Η αναβάθμιση περιλαμβάνει την ενσωμάτωση νέου λογισμικού και hardware (νέων συστημάτων) και βασίστηκε στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ινδικών Mirage 2000H/TH. Υπενθυμίζεται δε ότι η ανάπτυξη του -9 χρηματοδοτήθηκε από τα ΗΑΕ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘90. Από την έκδοση αυτή δε προήλθε το δικό μας Mirage 2000-5Mk.2.
Εξ’ όσων έχουν γίνει γνωστά Από τον τότε CEO της Thales, Patrice Caine, η διαδικασία περιλαμβάνει την αναβάθμιση του ραντάρ RDY-2 σε RDY-3 και την ενσωμάτωση συστήματος στοχοποίησης επί κάσκας (ΗΜD), νέου υπολογιστή αποστολής, νέων συστημάτων ασφαλών επικοινωνιών και ναυτιλίας και νέων οθονών απεικόνισης στο πιλοτήριο.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες που να επιβεβαιώνουν την εγκατάσταση, ή όχι, τερματικού Link 16. Το πρόγραμμα βρίσκεται σε εξέλιξη χωρίς να έχει διευκρινιστεί αν περιλαμβάνει τον εκσυγχρονισμό και των 55 (από τα 62 αρχικά διαθέσιμα…) Mirage 2000-9.
Νεότερες πληροφορίες σχετικά με το πραγματικό ύψος του προγράμματος και το τι περιλαμβάνει δόθηκαν δύο ολόκληρα χρόνια από την υπογραφή της αρχικής συμφωνίας με την Dassault Aviation τον Νοέμβριο του 2019. Αναφέρεται στο συγκεκριμένο δημοσίευμα ότι το συνολικό ύψος του προγράμματος έχει διαμορφωθεί στα 929 εκατομμύρια δολάρια.
Το ποσό αυτό υπολογίστηκε ως άθροισμα τεσσάρων διαφορετικών συμβολαίων που υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια της διεθνούς αεροπορικής έκθεσης του Ντουμπάι. Διευκρινίστηκε ότι από αυτό το ποσό, τα 489,6 εκατομμύρια δολάρια αποδόθηκαν στην Dassault Aviation, ενώ άλλα 350 εκατομμύρια δολάρια έλαβε η MBDA για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης στα όπλα των μαχητικών του τύπου, χωρίς να υπάρχει καμία αναφορά σε πιστοποίηση του νέας γενιάς πυραύλου BVR τύπου Meteor.
Η MBDA υπέγραψε και ένα δεύτερο συμβόλαιο ύψους 25,3 εκατομμυρίων δολαρίων για την παροχή ανταλλακτικών και υπηρεσιών τεχνικής υποστήριξης στα συστήματα διαχείρισης και άφεσης οπλισμού των μαχητικών -9. Τέλος, άλλο συμβόλαιο που υπογράφηκε, ύψους 63,3 εκατομμυρίων δολαρίων, αφορούσε στην υποστήριξη των αεροσκαφών.
Η τελευταία είδηση σχετικά με τα Mirage 2000-9 των ΗΑΕ, δημοσιοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 και αφορά στην πιστοποίηση του ατρακτιδίου στοχοποίησης SNIPER της Lockheed Martin. Την ίδια επιλογή έκανε και το Κατάρ για τα 36 Rafale που έχει παραγγείλει και έχει αρχίσει να παραλαμβάνει.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι τα Mirage 2000-9, φέρουν το ατρακτίδιο Damocles, το οποίο τα HAE έχουν προμηθευτεί ως SHEHAB, χρηματοδοτώντας μάλιστα και την ανάπτυξή του σε ποσοστό 30%.
Το ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου IMEWS που σύμφωνα με αρκετές πηγές αποτελεί έκδοση του ICMS 2000Mk.3, πρόκειται επίσης να αναβαθμιστεί.
Τα ελληνικά δεδομένα…
Αν και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει γίνει επίσημα γνωστό τίποτα σχετικά με το εάν τελικά η Ελλάδα θα προμηθευτεί μαχητικά Rafale, πόσα ακριβώς θα είναι αυτά και ποιας διαμόρφωσης, το ενδεχόμενο της απόκτησης έστω και 20 από τα Mirage 2000-9 των ΗΑΕ, είναι κάτι που κατά την άποψή μας θα πρέπει να διερευνηθεί ξανά. Και αυτό επιβάλλεται να γίνει στο πλαίσιο της προσπάθειας ομογενοποίησης του στόλου των μαχητικών της Πολεμικής Αεροπορίας.
Υπό την προϋπόθεση πάντα ότι τελικά θα δοθεί έγκριση από τις ΗΠΑ για την αποδέσμευση – πώληση του F-35 στα ΗΑΕ. Ίσως και το ενδεχόμενο να επιθυμεί η χώρα του Κόλπου να αντικαταστήσει σταδιακά τον στόλο των Mirage με τα πιο σύγχονα Rafale.
Κάτι που θα πρέπει να θεωρείται πολύ πιθανό για πολλούς λόγους. Κυριότερος είναι ασφαλώς η συμφωνία εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ, καθώς επίσης και η ξεκάθαρη τοποθέτηση της χώρας υπέρ της Ελλάδας απέναντι στις πρωτοφανείς ενέργειες αναθεωρητισμού της Τουρκίας.
Από την άλλη πλευρά σε περίπτωση που η Αεροπορία των ΗΑΕ αποφασίσει να αποδεσμεύσει με τη σειρά της μαχητικά αεροπλάνα προς πώληση, αυτά κατά πάσα πιθανότητα θα είναι Mirage 2000-9 και όχι F-16C/D Block 60. Για τον πολύ απλό λόγο ότι και αυτά έχουν υποστεί αναβαθμίσεις, παραμένοντας εξαιρετικά αξιόμαχα.
Πέρα δε από αυτό δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι η ανάπτυξη της μοναδικής αυτής έκδοσης του F-16, τη χρηματοδότησαν εξ ολοκλήρου τα ΗΑΕ, αλλά και το ότι από αυτή προήλθε το Block 70 Viper. Μία τέτοια εξέλιξη φυσικά θα έχει κόστος για την Ελλάδα. Ακόμη και αν τα ΗΑΕ προσφέρουν προς πώληση μη εκσυγχρονισμένα -9. Δεδομένης όμως της σχεδόν πανομοιότυπης διαμόρφωσης των τελευταίων με τα δικά μας -5Mk.2, θα ήταν οπωσδήποτε μία οικονομική εναλλακτική.
Γιατί θα χρειαστεί να μεσολαβήσει χρονικό διάστημα ίσως και μεγαλύτερο της δεκαετίας προκειμένου να κατορθώσει η ελληνική οικονομία να καλύψει το κόστος της προμήθειας και της υποστήριξης δύο τουλάχιστον Μοιρών εξοπλισμένων με μαχητικά F-35A και άλλων δύο εξοπλισμένων με Rafale.
Επομένως, τα μονοκινητήρια F-16 μαζί με τα Mirage 2000-5 θα συνεχίσουν να έχουν καθοριστικό ρόλο στην κάλυψη των καθημερινών επιχειρησιακών αναγκών της Πολεμικής Αεροπορίας και των ενόπλων δυνάμεων. Για αρκετά ακόμη χρόνια.
