- Αναρτήθηκε από τον Patrick Wood στις 21 Δεκεμβρίου 2022
Η έννοια της “Έξυπνης Ανάπτυξης” ήταν μια πανούργα αλλά αποτελεσματική στρατηγική μάρκετινγκ που εισήχθη στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ως εναλλακτική φράση για την “Ατζέντα-21”. Στους Αμερικανούς πολίτες δεν αρέσει να συμπεριλαμβάνονται και να καθοδηγούνται από “Ατζέντες” που δεν δημιούργησαν ή δεν ενέκριναν οι ίδιοι, αλλά αμέσως προθυμοποιήθηκαν να αποδεχτούν την ιδέα να γίνουν και αυτοί “έξυπνοι”. Εξάλλου, ποιος θέλει να είναι “χαζός” ή “βλάκας”;
Η έννοια της “Έξυπνης Ανάπτυξης” έχει δημιουργήσει πληθώρα παραγώγων λέξεων, όπως “Έξυπνη Πόλη” (Smart City), έξυπνο τηλέφωνο, έξυπνο δίκτυο, έξυπνο σπίτι, έξυπνοι δρόμοι, έξυπνα αυτοκίνητα, έξυπνο δίκτυο, έξυπνες συσκευές κ.λπ. Ουσιαστικά, η συμπερίληψη της έννοιας “έξυπνη” έχει καταλήξει να σημαίνει οτιδήποτε είναι κορεσμένο με προηγμένη ψηφιακή τεχνολογία που είναι σχεδιασμένη για να ελέγχει το αντικείμενο στο οποίο επικεντρώνεται.
Οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες της Silicon Valley, της Μέκκας της ψηφιακής τεχνολογίας, στην Καλιφόρνια και των παρόμοιων τεχνολογικών κέντρων, φαντασιώνονται ότι είναι πολεοδόμοι, αλλά αυτό είναι μια λανθασμένη ονομασία. Οι παραδοσιακοί πολεοδόμοι επιδιώκουν να χτίσουν λειτουργικές πόλεις που να εξυπηρετούν τους ανθρώπους, ενώ οι σχεδιαστές των “έξυπνων πόλεων” χτίζουν πόλεις που είναι επικεντρωμένες στον ψηφιακό έλεγχο και την παρακολούθηση των ανθρώπων.
Όπως θα θυμάστε από άλλα άρθρα αυτής της σειράς, ένας από τους κύριους στόχους της Τεχνοκρατίας (Technocracy), η οποία είναι γνωστή και ως “Βιώσιμη Ανάπτυξη” (“Sustainable Development”), είναι η μεταφορά του πλούτου από τα χέρια και την ιδιοκτησία των απλών ανθρώπων και των δημοκρατικών τους θεσμών στα χέρια ενός παγκόσμιου κοινού trust μονοπώλιο (τραστ) το οποίο θα ελέγχεται και θα καθοδηγείται από την ελίτ των παγκοσμιοποιητών. Όταν ο Αμερικανός μεγαλοτραπεζίτης Ντέιβιντ Ροκφέλερ (1915 – 2017) ίδρυσε την “Τριμερή Επιτροπή” το 1973, για να δημιουργήσει μια “Νέα Διεθνή Οικονομική Τάξη”, η υφαρπαγή των πόρων, δηλαδή του πλούτου, έγινε το βασικό σχέδιο και η “Βιώσιμη Ανάπτυξη”, η οποία είναι επίσης γνωστή και ως “Τεχνοκρατία”, έγινε το μέσο για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Οι πόλεις, όπως είναι γνωστό, δεν έχουν φυσικούς πόρους όπως είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία, τα ορυκτά, η ξυλεία κ.λπ. Ενώ αντίθετα, στις αγροτικές περιοχές όλου του κόσμου οι φυσικοί πόροι αφθονούν και μπορούν να αναπτυχθούν ακόμη περισσότερο. Έτσι, για να προετοιμάσουν το έδαφος για την κατάληψη των μεγάλων αγροτικών εκτάσεων & των αγροτικών περιοχών, οι Τεχνοκράτες ανέπτυξαν δύο συντονισμένες στρατηγικές: Πρώτον, να μετακινήσουν τους ανθρώπους από τις αγροτικές στις αστικές περιοχές, μέσω της αστυφιλίας, δηλαδή την συσσώρευση & το μάντρωμα των ανθρώπων στις πόλεις και δεύτερον, να τους κρατήσουν εκεί υπό έλεγχο.
Στις ΗΠΑ υπάρχουν 2,27 δισεκατομμύρια στρέμματα γης. Η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Ουάσιγκτον κατέχει τα περίπου 650 εκατομμύρια στρέμματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν πάνω από το 28% της συνολικής γης μας. Οι περισσότερες από αυτές τις ομοσπονδιακές εκτάσεις βρίσκονται στις Δυτικές Πολιτείες, οι οποίες είναι πλούσιες σε φυσικούς πόρους. Το Σύνταγμα των ΗΠΑ δεν προβλέπει ευρεία ομοσπονδιακή ιδιοκτησία γης, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την κυβέρνηση της Ουάσιγκτον να επεκτείνει συνεχώς το χαρτοφυλάκιό της. Αυτοί που υποστηρίζουν την ομοσπονδιακή ιδιοκτησία γης χρησιμοποιούν τη παραπλανητικό επιχείρημα ότι τα στρέμματα αυτά ανήκουν στην πραγματικότητα στον Αμερικανικό λαό, αλλά στην πραγματικότητα μεγάλο μέρος αυτής της ομοσπονδιακής ιδιοκτησίας είναι εντελώς απρόσιτο στους Αμερικανούς πολίτες.
Στην Κίνα, όπου βασιλεύει η Τεχνοκρατία, οι πολιτικές αρπαγής της γης είναι πιο άμεσες. Για παράδειγμα, η Κίνα παρουσίασε ένα σχέδιο το 2014 το οποίο αποσκοπούσε στην μετακίνηση με συνοπτικές διαδικασίες 250 εκατομμυρίων αγροτών από τη γη τους μέχρι το 2026 για να τους μεταστεγάσει στις μεγαλουπόλεις που είχαν ήδη κατασκευαστεί αλλά έμεναν μέχρι τότε κενές. Στις ελεύθερες γεωργικές εκτάσεις, οι οποίες είχαν εκκενωθεί από τους Κινέζους αγρότες, άρχισαν να οικοδομούνται γιγαντιαία αγροβιομηχανικά αγροκτήματα τα οπαία θα λειτουργούν με προηγμένη ψηφιακή τεχνολογία, όπως γεωργικά ρομπότ και αυτοματοποιημένα τρακτέρ. Οι Κινέζοι αγρότες που αρνούνται να εγκαταλείψουν την πατρογονική γη τους, υποχρεώθηκαν να φύγουν με την βοήθεια της κάννης ενός όπλου.
Μόλις μετεγκατασταθούν στις πόλεις που έχει επιλέξει και προετοιμάσει η Κινεζική κυβέρνηση, όλοι αυτοί οι πρώην αγρότες θα υποχρεωθούν να υποταχθούν σε μια μηχανή κοινωνικής μηχανικής που θα τους παρακολουθεί συνεχώς, θα τους εντοπίζει, θα τους αξιολογεί με βαθμολογίες κοινωνικής πίστωσης για να περιορίζει την πρόσβασή τους σε διάφορα προνόμια κ.λπ. Αυτοί οι αγρότες αφού χωθούν μέσα στα έξυπνα κλουβιά-διαμερίσματα τους, ποτέ ξανά δεν θα αποκτήσουν τους εκείνους τους πόρους ή κινητικότητα τους για να εγκαταλείψουν αυτές τις πόλεις στις οποίες μετεγκαταστάθηκαν & τοποθετήθηκαν υποχρεωτικά. Με άλλα λόγια, θα είναι παγιδευμένοι εκεί για πάντα, όπως είναι οι κρατούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. 
Η Ανάπτυξη των “Έξυπνων Πόλεων”
Σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά στοιχεία για τις “Έξυπνες Πόλεις”, τα οποία μπορούν εύκολα να εντοπιστούν στην πράξη και στη βιβλιογραφία:
- Επιτήρηση. Παρακολούθηση των ανθρώπων με τη χρήση βιομετρικής σάρωσης προσώπου (ή και ίριδας), παρακολούθησης θεσιθεσίας (GPS), οικονομικών δεδομένων, μέσων κοινωνικής δικτύωσης κ.λπ. Ένας πληθυσμός που παρακολουθείται μπορεί εύκολα να ελεγχθεί & να χειραγωγηθεί.
- Μεταφορές. Αναγκάστε τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα ιδιωτικά οχήματα τους και υποχρεώστε τους να αρχίσουν να μετακινούνται με κοινόχρηστα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως σκούτερ, ποδήλατα, λεωφορεία, τραμ, ηλεκτρικά τραίνα κ.λπ. Χωρίς την δυνατότητα να μετακινηθούν με ιδιωτικά μέσα οι άνθρωποι θα παραμείνουν κλειδαμπαρωμένοι στην “Έξυπνη Πόλη” τους, σαν αιχμάλωτοι πολέμου και έξω από τις αγροτικές περιοχές, επομένως, μακριά από εκεί που μπορούν παραχθούν τα τρόφιμα.
- Ψηφιακά Δεδομένα. Συλλογή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο από το “Διαδίκτυο των Πάντων” [= “Internet of Everything” — IoE]. Το IoE είναι μια επέκταση της έννοιας του “Διαδικτύου των Πραγμάτων” (= Internet of Things —IoT), που συμπεριλαμβάνει και τους ανθρώπους, εκτός από τα άψυχα πράγματα (οικιακές συσκευές, αυτοκίνητα, κλπ.).
- Έλεγχος. Η κοινωνική μηχανική οδηγεί πάντα τη διαδικασία σκέψης για την ανάπτυξη της “Έξυπνης Πόλης”. Ωστόσο, σε αντίθεση με τους εκλεγμένους πολιτικούς αντιπροσώπους (βουλευτές), οι κοινωνικοί μηχανικοί είναι πάντα αυτοδιορισμένοι (αυτόκλητοι) Τεχνοκράτες που θέλουν να αποφασίζουν αυτοί το τι πρέπει ή το τι δεν πρέπει να κάνουν οι πολίτες, πού πρέπει ή δεν πρέπει να πάνε οι πολίτες, με ποιους πρέπει ή δεν πρέπει να συναναστρέφονται οι πολίτες, κ.λπ.
Όλα αυτά τα παραπάνω εναρμονίζονται & ταιριάζουν με τον αρχικό ορισμό της Τεχνοκρατίας, όπως τον είδαμε στο περιοδικό “The Technocrat” το 1939:
Η Tεχνοκρατία είναι η επιστήμη της κοινωνικής μηχανικής, η επιστημονική λειτουργία ολόκληρου του κοινωνικού μηχανισμού για την παραγωγή και διανομή αγαθών και υπηρεσιών στο σύνολο του πληθυσμού.
Οι αρχικοί Τεχνοκράτες θεωρούσαν τους ανθρώπους ότι δεν είναι τίποτα παραπάνω από απλούς πόρους στο ίδιο επίπεδο με τα ζώα και τους άλλους φυσικούς πόρους του πλανήτη. Στόχος τους ήταν ─ και εξακολουθεί να είναι ─ η εφαρμογή της «επιστήμης» για την αποτελεσματική ορθολογική εξισορρόπηση όλων των πόρων μέσω του ελέγχου της παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών καθώς και της διανομής και της κατανάλωσής τους. Όλα τα αντικείμενα αυτής της κοινωνικής μηχανικής (αγροκτήματα, βιομηχανίες, ζώα, άνθρωποι κλπ.) δεν θα είχαν λιγότερο έλεγχο στη ζωή τους απ’ ό,τι τα βοοειδή σε μια κτηνοτροφική μονάδα, που εφαρμόζει ορθολογικά κριτήρια για να είναι αποτελεσματική & κερδοφόρος η εκμετάλλευση.
“Έξυπνες Πόλεις” και Περιφερειοποίηση
Στις ΗΠΑ, οι πολιτικές για τις “Έξυπνες Πόλεις” επιβάλλονται όλο και περισσότερο από την περιφερειοποίηση.
Η “Εθνική Ένωση Περιφερειακών Συμβουλίων” (NARC) είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός που «λειτουργεί ως η εθνική φωνή των Περιφερειών, υποστηρίζοντας την περιφερειακή συνεργασία ως τον πιο αποτελεσματικό τρόπο για την αντιμετώπιση μιας ποικιλίας ευκαιριών και ζητημάτων κοινοτικού σχεδιασμού και ανάπτυξης». Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, υπάρχουν πάνω από 500 Περιφερειακά Συμβούλια και στις 50 Πολιτείες που εξυπηρετούν πληθυσμιακές περιοχές που κυμαίνονται από λιγότερο από 50.000 έως και περισσότερα από 19 εκατομμύρια.
Αυτές οι Περιφερειακές οντότητες, γνωστές ως “Συμβούλια Κυβερνήσεων” (COGs) ή “Οργανισμοί Μητροπολιτικού Σχεδιασμού” (MPOs), επιβάλλουν πολιτικές “Βιώσιμης Ανάπτυξης” σε όλες τις στοχευμένες κοινότητες, πόλεις και κομητείες (νομούς) εντός της υποτιθέμενης δικαιοδοσίας τους, παρακάμπτοντας τους επίσημα εκλεγμένους αντιπροσώπους (βουλευτές). Η υπάρχουσα βιβλιογραφία της NARC είναι πολύ σαφής όσον αφορά τον σκοπό της. Η NARC υποστηρίζει:
- Tην Ομοσπονδιακή διαβούλευση με τις τοπικές κυβερνήσεις κατά τη διαμόρφωση των πολιτικών για το περιβάλλον, την ενέργεια και τη χρήση γης
- Τον σχεδιασμό της κοινωνικής ανθεκτικότητας των κοινοτήτων για τον μετριασμό των επιπτώσεων των ακραίων καιρικών φαινομένων
- Την επέκταση των ομοσπονδιακών κινήτρων για τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης και την προώθηση της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
- Λύσεις πολλαπλών δικαιοδοσιών για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου
- Την ενδυνάμωση των περιφερειών για να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες που δημιουργούνται από την τεχνολογία και τα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων των αυτοματοποιημένων και συνδεδεμένων οχημάτων
- Οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις που παρέχουν στις περιφέρειες τα εργαλεία που χρειάζονται για να δημιουργήσουν οικονομικά ζωντανές και βιώσιμες κοινότητες.
Το 2019, ένα νέο σύστημα περιφερειοποίησης ξεκίνησε στην Πολιτεία της Αριζόνα με την ονομασία “Πρωτοβουλία για την Έξυπνη Περιφέρεια” (Smart Region Initiative —SRI). Αυτή έχει ως στόχο να δημιουργήσει πολιτικές εφαρμογής της τεχνολογίας της “Έξυπνης Πόλης” (Smart City) σε μια συγκεκριμένη περιοχή πόλεων και νομών. Όπως έγραψα τον Φεβρουάριο του 2019,
Η “Πρωτοβουλία Έξυπνης Περιφέρειας” στην περιοχή του Φοίνιξ (Phoenix area Smart Region Initiative) είναι ένα πιλοτικό πρόγραμμα για να δοκιμάσουν να δουν πόση εξουσία μπορεί να αφαιρεθεί από τις κυρίαρχες πόλεις-μέλη χωρίς να πυροδοτήσει μια μαζική εξέγερση από πολίτες που τους έχουν αφαιρεθεί τα δικαιώματά & οι ελευθερίες τους, που δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Χωρίς εκλεγμένους αξιωματούχους (βουλευτές, δημάρχους κοινοτάρχες κλπ.), η SRI επιδιώκει να επιβάλει την εξουσία της επάνω σε 22 πόλεις και σε 4,2 εκατομμυρίων ανθρώπων για να υπαγορεύσει την ομοιόμορφη εφαρμογή των πολιτικών και της τεχνολογίας της “Έξυπνης Πόλης”.
Εάν αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα (το σχέδιο της “Έξυπνης Πόλης & Περιφέρειας”) είναι επιτυχής, τότε αυτό το σχέδιο θα επεκταθεί σε όλη την Αμερική και παγκοσμίως για την ταχύτατη εγκατάσταση της απαραίτητης τεχνολογίας της “Έξυπνης Πόλης”, συμπεριλαμβανομένων και των μικρών πύργων κινητής τηλεφωνίας 5G, των έξυπνων δημόσιων φώτων στους δρόμους με κάμερες, αισθητήρες και συσκευές ακρόασης, της τεχνολογίας έξυπνων δρόμων για αυτόνομα οχήματα, της τεχνολογίας συλλογής ψηφιακών δεδομένων και ούτω καθεξής.
Συμπέρασμα
Εκεί που μεγάλωσα σε ένα αγρόκτημα στη βόρεια Καλιφόρνια, οι καλλιέργειες όπως είναι οι ντομάτες και τα πεπόνια απαιτούσαν πολλή χειρωνακτική εργασία για τη συλλογή των καρπών κατά την περίοδο συγκομιδής. Χιλιάδες εργάτες από το Μεξικό έπαιρναν «πράσινες κάρτες» για να εισέλθουν προσωρινά στις ΗΠΑ και στη συνέχεια επέστρεφαν στη χώρα τους όταν ολοκληρωνόταν η εργασία.
Οι Μεξικάνοι εργάτες γης ενώ μετακινούνταν από φάρμα (αγρόκτημα) σε φάρμα, στεγάζονταν σε εγκαταστάσεις τύπου στρατιωτικού κοιτώνα, που είναι γνωστές και ως «στρατόπεδα εργασίας». Αυτές επέτρεπαν τον ύπνο και το φαγητό, και ορισμένες εγκαταστάσεις τους ήταν μόλις και μετά βίας κάπως καλύτερες από τα αντίσκηνα, αλλά η απαιτούμενη δουλειά γινόταν και οι εργάτες γης επέστρεφαν στην πατρίδα τους, στο Μεξικό, με τους μισθούς τους στο χέρι.
Θυμάμαι ακριβώς αυτά τα στρατόπεδα εργασίας όταν κοιτάζω τη σημερινή σύγχρονη έννοια της “Έξυπνης Πόλης”, όπου οι ψηφιακά αιχμάλωτοι εργαζόμενοι θα είναι πολλοί, προσβάσιμοι και εκπαιδεύσιμοι.
Ερώτηση: Είναι πραγματικά αυτός ο σκοπός της ζωής των ανθρώπων στην πόλη του 21ου αιώνα; Έτσι φαίνεται.
Για τους κατοίκους των σύγχρονων πόλεων, μερικοί θα αναρωτηθούν εύλογα: Τι απέγιναν όλοι εκείνοι οι φυσικοί πόροι στην τεράστια έκταση της αγροτικής Αμερικής;
Ε, λοιπόν, αυτό δεν σας αφορά πια, χάθηκαν για πάντα για εσάς. Εξάλλου, εσείς είστε “έξυπνοι” τώρα.
ΠΗΓΗ: https://www.technocracy.news/day-9-technocracy-and-smart-cities/
Μετάφραση : ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
Ο Πάτρικ Γουντ (Patrick Wood) είναι κορυφαίος και κριτικός εμπειρογνώμονας σε θέματα Βιώσιμης Ανάπτυξης, Πράσινης Οικονομίας, Ατζέντας 21, Ατζέντας 2030 και ιστορικός Τεχνοκρατίας. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation (2015) και συν-συγγραφέας του βιβλίου Trilaterals Over Washington, Volumes I and II (1978-1980) με τον αείμνηστο Antony C. Sutton.
