Τιερί Μεϊσάν
Μετά από δυόμισι χρόνια στην εξουσία, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να επιβάλει τις απόψεις του στο Πεντάγωνο. Εκείνος που τερμάτισε το σχέδιο «Σουνιστάν» του Ντάες θέλει να τερματίσει το δόγμα του Rumsfeld / Cebrowski για την καταστροφή των κρατικών δομών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Εάν επιτύχει, η ειρήνη θα επιστρέψει στην περιοχή καθώς και στη λεκάνη της Καραϊβικής. Ωστόσο, οι λαοί που θα έχουν επιβιώσει από το στρατιωτικό ιμπεριαλισμό θα πρέπει ακόμα να πολεμήσουν για την οικονομική τους κυριαρχία.
Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία)|
Επί δυόμισι χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν παράλληλα δύο αντιφατικές και ασυμβίβαστες στρατηγικές [ 1 ].
Από τη μία πλευρά, τη καταστροφή των κρατικών δομών σε μεγάλες περιοχές – στη διευρυμένη Μέση Ανατολή από το 2001, ύστερα στη λεκάνη της Καραϊβικής από το 2018 – υποστηρίζεται από το Υπουργείο Άμυνας (δόγμα Rumsfeld / Cebrowski) [2 ].
Από την άλλη πλευρά, τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας (δόγμα Τραμπ / Πομπέο), με την υποστήριξη του Λευκού Οίκου, της CIA και του υπουργείου εξωτερικών [ 3 ].
Φαίνεται ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ είναι έτοιμος να επιβάλει τις σκέψεις του στη διοίκησή του, που εξακολουθεί να κυριαρχείται από υπαλλήλους και στρατιωτικούς των εποχών Μπους και Ομπάμα, και να ανακοινώσει τις συνέπειες στις 19 Σεπτεμβρίου, στην 73η Συνέλευση Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών: Ειρήνη στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, την Υεμένη, τη Βενεζουέλα και στη Νικαράγουα.
Παρότι ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας το 2016, η μετάβαση από μια πολεμική λογική κατάκτησης σε μια άλλη, ειρηνική, της οικονομικής ηγεμονίας δεν έχει ακόμα αποφασισθεί επίσημα.
Ακόμη και όταν καταγραφεί, μια τέτοια αναστροφή δεν θα συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. Και θα συνοδεύεται από ένα τίμημα που θα πρέπει να πληρωθεί.
Όσον αφορά τη σημερινή κύρια σύγκρουση, τη Συρία, έχουν διεξαχθεί διαπραγματεύσεις για τις αρχές μιας συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν, της Ρωσίας και της Τουρκίας.
Δεν θα αγγιχθούν τα σύνορα της χώρας και δεν θα δημιουργηθεί ένα νέο κράτος (ούτε το “Σουνιστάν” του Ντάες [ 4 ], ούτε το “Κουρδιστάν” του PKK). Αλλά η χώρα θα εξουδετερωθεί: οι νόμιμες στρατιωτικές βάσεις της Ρωσίας στις ακτές της Μεσογείου θα εξισορροπούνται από μόνιμες θέσεις των ΗΠΑ – προς το παρόν παράνομες – στα βορειοανατολικά της χώρας.
Κανένας αγωγός δεν θα διασχίσει τη χώρα, είτε είναι καταριανός είτε ιρανικός. Η Ρωσία θα εκμεταλλευτεί τους υδρογονάνθρακες, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεταιριστούν [ 5 ].
Η συριακή συμφιλίωση θα επιτραπεί στη Γενεύη, όταν συντάσσεται ένα νέο σύνταγμα από μια αντιπροσωπευτική επιτροπή των διαφόρων δυνάμεων στη σύγκρουση.
Οι αμερικανικές εταιρείες θα πρέπει να συμμετάσχουν, άμεσα ή έμμεσα, στην ανασυγκρότηση της Συρίας.
Η προπαρασκευαστική διαδικασία για τη συμφωνία αυτή βρίσκεται ακόμα σε νηπιακό στάδιο. Τους τελευταίους δύο μήνες, ο Συριακός Αραβικός Στρατός έχει εξουσιοδοτηθεί να ανακαταλάβει το κυβερνείο της Ιντλίμπ [ 6 ] και οι Ηνωμένες Πολιτείες τον βοήθησαν, βομβαρδίζοντας οι ίδιες την έδρα της τρομοκρατικής οργάνωσης [ 7 ].
Ύστερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να αποσυναρμολογούν τις οχυρώσεις του ψευδο-κουρδιστάν (της “Ροζάβας”) [ 8 ] ενώ ανάπτυσσαν παράλληλα αυτές τις παράνομες στρατιωτικές τους βάσεις, μεταξύ των άλλων στη Χασέκε.
Προς το παρόν, το οικονομικό μέρος του σχεδίου δεν έχει ξεκινήσει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πολιορκούν τη Συρία από το φθινόπωρο του 2017 και έχουν επιβάλει κυρώσεις στις ξένες εταιρείες – με εξαίρεση τα Εμιράτα – που τόλμησαν να συμμετάσχουν στην 61η Διεθνή Έκθεση της Δαμασκού (28 Αυγούστου – 6 Σεπτεμβρίου 2019) [ 9 ]. Η ανασυγκρότηση της χώρας παραμένει αδύνατη.
Ταυτόχρονα, στη λεκάνη της Καραϊβικής, ξεκίνησαν διακριτικά διαπραγματεύσεις τον Ιούνιο του 2019 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βενεζουέλας [ 10].
Ενώ η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να επαναλαμβάνει ότι η επανεκλογή του Νικολά Μαδούρο τον Μάιο του 2018 είναι άκυρη και δεν αναγνωρίζεται, οι Αμερικανοί διπλωμάτες έπαψαν να δυσφημούν τον Τσαβισμό ή να “κρίνουν τον δικτάτορα”, αλλά προσφέρουν μια διέξοδο στον “συνταγματικό πρόεδρο” [ 11 ]. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι διατεθειμένες να εγκαταλείψουν τα σχέδιά τους για την καταστροφή των κρατικών δομών της Βενεζουέλας αν συμμετέχουν στην εκμετάλλευση και το εμπόριο του πετρελαίου.
Θα είναι εύκολο για ψευδο-διανοούμενους να εξηγήσουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διέξαγαν όλες αυτές τις αποσταθεροποιήσεις και πολέμους μόνο για το πετρέλαιο. Αλλά αυτή η θεωρία δεν εξηγεί τι έχει συμβεί για δεκαοκτώ χρόνια. Η αποστολή του Πενταγώνου ήταν να καταστρέψει τις κρατικές δομές αυτών των περιοχών. Το κατάφερε στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη και στην Υεμένη, εν μέρει στο Ιράκ, και καθόλου στη Συρία. Δεν είναι μόνο παρά σήμερα που το ζήτημα του πετρελαίου βρίσκεται στη κορυφή της ημερήσιας διάταξης.
Η στρατηγική Τραμπ / Πομπέο είναι μια νέα συμφορά για τις πετρελαϊκές περιφέρειες, αλλά είναι πολύ λιγότερο επιβλαβής από αυτή των Ράμσφελντ / Cebrowski που κατέστρεψε την ευρύτερη Μέση Ανατολή εδώ και δύο δεκαετίες με τις δεκάδες χιλιάδες βασανιστήρια και τις εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονίες.
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)
[1] « Η νέα μεγάλη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα), Δίκτυο Βολταίρος, 26 mars 2019.
[2] The Pentagon’s New Map, Thomas P. M. Barnett, Putnam Publishing Group, 2004. « Το στρατιωτικό σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών για τον κόσμο », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα), Haïti Liberté (Haïti) , Δίκτυο Βολταίρος, 22 août 2017.
[3] “Mike Pompeo Address at CERAWeek”, by Mike Pompeo, Voltaire Network, 12 March 2019.« Η γεωπολιτική του πετρελαίου στην εποχή Τραμπ », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα), Δίκτυο Βολταίρος, 9 avril 2019.
[4] “Imagining a Remapped Middle East”, Robin Wright, The New York Times Sunday Review, September 28, 2013. « Λεβάντε: ο Συνασπισμός διχασμένος για τους στόχους του », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα), Δίκτυο Βολταίρος, 10novembre 2014.
[5] « Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα λεηλατήσουν το πετρέλαιο της κατεχόμενης Συρίας », μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 16 juillet 2019.
[6] « Libération partielle du gouvernorat d’Idleb » (Μερική απελευθέρωση του κυβερνείου της Ιντλίμπ), Réseau Voltaire, 21 août 2019.
[7] « Οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβαρδίζουν την Αλ Κάιντα στην Ιντλίμπ », μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Δίκτυο Βολταίρος, 1er septembre 2019.
[8] « Κούρδοι καταστρέφουν τις οχυρώσεις τους στη “Ροζάβα” », μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά,Δίκτυο Βολταίρος, 25 août 2019.
[9] « Paramètres et principes de l’assistance des Nations Unies en Syrie », par Jeffrey D. Feltman, octobre 2017. « Η Ρωσία κατηγορεί τη διαρχία στον ΟΗΕ και τις ΗΠΑ », του Τιερί Μεϊσάν, μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα), Al–Watan (Syrie), Δίκτυο Βολταίρος, 28 août 2018. « Commentaire russe concernant les tentatives US de faire échouer le déroulement de la Foire internationale de Damas », Réseau Voltaire, 27 août 2019.
[10] « Contacts secrets USA-Venezuela », Réseau Voltaire, 21 août 2019.
[11] “U.S. Offers Amnesty to Venezuelan Leader, if He Leaves Power”, Lara Jakes & Anatoly Kurmanaev, The New York Times, August 28, 2019
