Έχει ειπωθεί ότι η ανθρώπινη φυλή ξέρει περισσότερα για ορισμένους μακρινούς γαλαξίες απ’ ό,τι για το έδαφος που πατάει. Όσο χρειάστηκε το Voyager 1 -26 χρόνια- για να βγει από το ηλιακό μας σύστημα, τόσο χρειάστηκε η ανθρωπότητα για να διεισδύσει 12 χιλιόμετρα μέσα στην επιφάνεια της Γης.
Ενώ η ΗΠΑ και ΕΣΣΔ συναγωνιζόντουσαν για την εξερεύνηση του διαστήματος κατά τη διάρκεια της Εποχής του Διαστήματος, ένας διαφορετικός, λιγότερο γνωστός αγώνας, πραγματοποιούνταν μεταξύ τους.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι Αμερικανοί και οι Σοβιετικοί άρχισαν να σχεδιάζουν τη διάνοιξη όσο το δυνατόν βαθύτερων ανοιγμάτων στο φλοιό της Γης, τη βραχώδη ζώνη, μια απόσταση 30-50 χιλιομέτρων από τα 6.730 χιλιόμετρα μέχρι τον πυρήνα του πλανήτη μας.
Το αμερικάνικο «Project Mohole», που διεξαγόταν στο Μεξικό, στα ανοικτά των ακτών του Ειρηνικού, διεκόπη το 1966 λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, αλλά έθεσε τις βάσεις για μελλοντικές υπερπόντιες γεωτρήσεις.
Οι Σοβιετικοί, χάρη στο σχεδιασμό ενός ανεξάρτητου επιστημονικού συμβουλίου για τη μελέτη του εσωτερικού της Γης και τη διάνοιξη τεράστιων γεωτρήσεων, είχαν μεγαλύτερη επιτυχία. Από το 1970 ως το 1994, το τρυπάνι τους στη χερσόνησο Κόλα (στα βορειοδυτικά του ευρωπαϊκού τμήματος της Ρωσίας, στο Μούρμανσκ) δημιούργησε ένα ρεκόρ για εκείνη την εποχή: την βαθύτερη τρύπα στον κόσμο.
Η συνέχεια στο https://www.diadrastika.com/2019/01/sovietikoi-anoixan-vathyteri-trypa.html#
