«Έπειτα από μία δεκαετία, στη διάρκεια της οποίας οι κινεζικές επιχειρήσεις επιδόθηκαν σε φρενήρεις εξαγορές ξένων επιχειρήσεων, το Πεκίνο φαίνεται να αλλάζει στάση. Αυτή η επίθεση φιλίας των κινεζικών επιχειρήσεων προς τις επιχειρήσεις της Δύσης είχε έως τώρα τη στήριξή του.
»Τους τελευταίους μήνες, όμως, εμποδίζει εξαγορές, δίνει εντολή σε τράπεζες να μη χορηγήσουν τις αναγκαίες πιστώσεις και καλεί επιχειρηματικούς κολοσσούς να εκποιήσουν περιουσιακά στοιχεία τους στο εξωτερικό και να επαναπατρίσουν τα κεφάλαια. Ο λόγος είναι ότι η κινεζική ηγεσία ανησυχεί για το τεράστιο χρέος της χώρας και για τις επιπτώσεις του εκτεταμένου δανεισμού στον τραπεζικό τομέα της Κίνας και στην ευρύτερη οικονομία της.
»Όπως έχουν αναφέρει επανειλημμένως οικονομικοί αναλυτές, η ακολουθία εξαγορών από κινεζικές επιχειρήσεις βασίστηκε σε εκτεταμένο δανεισμό, που συνεπάγεται μεγάλη έκθεση των κινεζικών τραπεζών σε κινδύνους πτωχεύσεων αλλά και μαζικές εκροές κεφαλαίων από τη χώρα. Αποτέλεσμα ήταν η αισθητή μείωση των συναλλαγματικών διαθεσίμων της.
»Σύμφωνα, πάντως, με την πολυεθνική εταιρεία νομικών Linklaters LLP, το κύμα εξαγορών θα συνεχισθεί και οι κινεζικές επιχειρήσεις θα δαπανήσουν περί το 1,5 τρισ. δολάρια μέσα στην επόμενη δεκαετία. Παρά τη φαινομενική αλλαγή στάσης, η κινεζική ηγεσία θα εξακολουθήσει να ενθαρρύνει τις εταιρείες της χώρας να επενδύουν κυρίως σε επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας.»
Χρέος 29 τρισ.
Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του Bloomberg, το χρέος της Κίνας αγγίζει τα 29 τρισ. δολ., εκ των οποίων τα 17 τρισ. οφείλονται στον δανεισμό των κινεζικών επιχειρήσεων, με στόχο τις εξαγορές στο εξωτερικό. Σε ό,τι αφορά το ύψος του κινεζικού κεφαλαίου που έχει δαπανηθεί τα τελευταία 10 χρόνια σε εξαγορές ξένων επιχειρήσεων, υπολογίζεται σε 880 δισ. δολ. Η αλλαγή πολιτικής του Πεκίνου έγινε αντιληπτή τον Ιούνιο, όταν οι εποπτικές αρχές του κινεζικού τραπεζικού συστήματος έδωσαν εντολή στις τράπεζες της χώρας να ελέγξουν διεξοδικά την έκθεσή τους σε δάνεια προς τους τέσσερις επιχειρηματικούς κολοσσούς που έχουν πραγματοποιήσει εκτεταμένες εξαγορές επιχειρήσεων στον δυτικό κόσμο. Πρόκειται για τους ομίλους Dalian Wanda, Anbang, Fosun και HNA Group, που μόνο μέσα στον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχουν ανακοινώσει εξαγορές εκτός και εντός Κίνας, αξίας 75 δισ. δολαρίων. Πολλές κινεζικές τράπεζες που είχαν συνδράμει τον όμιλο ΗΝΑ, μεγαλύτερο μέτοχο της Deutsche Bank εδώ και περίπου τρεις μήνες, τώρα αρνούνται να χορηγήσουν καινούργια δάνεια. Παράλληλα, οι κινεζικές αρχές κάλεσαν την ασφαλιστική Anbang να πουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία που έχει στο εξωτερικό και να επαναπατρίσει τα κεφάλαια στη χώρα.
Η Dalian Wanda πουλάει επιχειρήσεις της, ενώ η ΗΝΑ αγοράζει κι άλλες
Ο όμιλος Dalian Wanda, από τους κύριους υπευθύνους για την εκτίναξη στα ύψη του χρέους της Κίνας, δανείστηκε ιλιγγιώδη ποσά από τις κινεζικές τράπεζες.
Εχοντας, παράλληλα, τη στήριξη των πολιτικών του διασυνδέσεων, αναδείχθηκε σε έναν από τους επιχειρηματικούς κολοσσούς της χώρας στους τομείς των ακινήτων και της ψυχαγωγίας, άρχισε να αναπτύσσεται αγοράζοντας κτιριακές εγκαταστάσεις με πολλούς ορόφους για χρήση γραφείων και εμπορικών κέντρων και σταδιακά επεκτάθηκε στα θεματικά πάρκα.
Σήμερα, όμως, αναγκάζεται να προχωρήσει σε δραστική συρρίκνωση, μετά τις αφόρητες πιέσεις που του άσκησε το Πεκίνο, προκειμένου να αποπληρώσει τα χρέη του. Σε αυτό το πλαίσιο έχει ήδη ρευστοποιήσει μεγάλο μέρος του χαρτοφυλακίου του σε θεματικά πάρκα και ξενοδοχεία και πρόκειται να κάνει το ίδιο και με τα ακίνητά του.
Πούλησε στην κινεζική εταιρεία ακινήτων Sunac 13 θεματικά πάρκα έναντι 6,5 δισ. δολαρίων, που συνολικά υπολογίζεται ότι καταλαμβάνουν 635 εκατ. τ.μ. Θα παραμείνει, όμως, διαχειριστής αυτών των θεματικών πάρκων για τα επόμενα 20 χρόνια και συμφώνησε με τη Sunac να λαμβάνει σχεδόν 100 εκατ. δολάρια ετησίως για τις υπηρεσίες του. Πούλησε, επίσης, 77 ξενοδοχεία έναντι 3 δισ. δολαρίων, ποσού κατά 40% μικρότερου από την αξία με την οποία τα καταχώριζε ο όμιλος στα λογιστικά του βιβλία. Και αυτό συνιστά από μόνο του έναν πρόσθετο «πονοκέφαλο».
Εν τω μεταξύ, διατηρεί το σημαντικότερο απόκτημά του στη Δύση που δεν είναι άλλο από την AMC Entertainment, τη μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης κινηματογραφικών αιθουσών στον κόσμο, αλλά κι ένα στούντιο του Χόλιγουντ που αγωνίζεται να επιβιώσει. Πέραν αυτών έχει περιοριστεί σε ένα χιονοδρομικό κέντρο και σε 10 ξενοδοχεία στη νοτιοανατολική Κίνα στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα, καθώς και σε τέσσερα άλλα ξενοδοχεία, μεταξύ των οποίων ένα Sofitel δίπλα στα κεντρικά γραφεία του στο Πεκίνο. Εξακολουθεί, άλλωστε, να ελέγχει περίπου 180 εμπορικά κέντρα σε όλη την Κίνα, ενώ διαχειρίζεται άλλα 30. Σκοπεύει να επικεντρωθεί στην ανέγερση εμπορικών κέντρων που θα πουλάει σε άλλους επενδυτές και θα διαχειρίζεται ορισμένα από αυτά με προμήθεια το 30% των εσόδων τους. Σε ό,τι αφορά την HNA, τον κολοσσό που προ τριμήνου έγινε ο μεγαλύτερος μέτοχος της γερμανικής Deutsche Bank, παρά τις εντονότατες πιέσεις του Πεκίνου ανακοίνωσε μέσα στην εβδομάδα ότι εξαγόρασε το 82,5% του αεροδρομίου Frankfurt-Hahn από το κρατίδιο Ρηνανίας-Παλατινάτου έναντι 15,1 εκατ. ευρώ. Το τίμημα δεν είναι παρά ένα πολύ μικρό τμήμα από τα σχεδόν 40 δισ. ευρώ που έχει δαπανήσει η ΗΝΑ σε εξαγορές τα τελευταία τρία χρόνια.
Σχολιάζει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος
Όταν απλώνεις πολύ τραχανά στον ήλιο αυτά παθαίνεις. Θα πρέπει όμως να γίνει μία διευκρίνιση γύρω από την οικονομική κατάσταση και το αναφερόμενο χρέος της Κίνας που δεν γίνεται στο άρθρο της Καθημερινής. Το χρέος της Κίνας είναι τυπικά όλο ιδιωτικό μιας και η κυβέρνηση δεν εκδίδει ομόλογα. Στην πράξη όμως το χρέος έχει τέσσερις πτυχές:
1) το χρέος των δημοσίων εταιρειών (κυρίως τράπεζες) που δανείζονται άμεσα η έμμεσα από την κεντρική κυβέρνηση ή την Κεντρική Τράπεζα.
2) το χρέος από τις ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι υπερχρεωμένες έναντι των τραπεζών ή έμμεσα στους προμηθευτές τους.
3) το κρυφό εσωτερικό χρέος της κεντρικής κυβέρνησης που οφείλεται στην υπερέκδοση νομίσματος, η οποία έχει υπερκαλύψει πλέον κατά πολύ το συναλλαγματικό απόθεμα και τα ξένα χρεόγραφα.
4) τα πλαστά χαρτονομίσματα, κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό, τα οποία ξεπερνούσαν ποσοτικά το 10% των κυκλοφορούντων χαρτονομισμάτων το 2013.
Όλοι αυτοί οι παράγοντες οδήγησαν την κυβέρνηση να ανακρούσει πρύμναν στην επεκτατική της οικονομική πολιτική, για να περισώσει το κεντρικό οικονομικό της εγχείρημα, που δεν είναι άλλο από τον «Δρόμο του Μεταξιού».
Δυστυχώς όμως, ο Δρόμος του Μεταξιού που «πουλήθηκε» επικοινωνιακά ως ένα Ειρηνικό Εγχείρημα επωφελές για όλους τους εμπλεκομένους, κινδυνεύει να βαλτώσει ή ακόμη και να ακυρωθεί, λόγω του φόβου και της ανασφάλειας που δημιουργεί η υπερβολική επιθετικότητα που επιδεικνύει τελευταία η παρούσα κινεζική ηγεσία στις διεκδικήσεις της.
Καλό θα ήταν να τα λάμβανε υπ’ όψιν της όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση, που έχει επιδοθεί σε «ερωτικές περιπτύξεις» με διάφορες κρατικές κινεζικές εταιρείες και συζητά για κρίσιμες ελληνικές υποδομές, για να αποφύγει κάποια στιγμή να βρεθεί προ δυσάρεστων εξελίξεων. Σε κρατικό επίπεδο, η Εθνική Οικονομία δεν είναι κάτι ξεχωριστό ή ανεξάρτητο από τις Διεθνείς Σχέσεις της χώρας στη Γεωστρατηγική Σκακιέρα.
