ΜΟΥ ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΘΗΚΕ ο π.Κύριλλος , 42 χρόνια Μοναχός στο Άγιο Όρος το εξής γεγονός.
«Την Ορθόδοξη πίστη μου στην Θεία Κοινωνία και στην παράδοση της Εκκλησίας την πρωτόμαθα από ένα σκαμπίλι του αγράμματου πατέρα μου.
Κάποτε σαν ήμουν μικρό παιδί στο χωριό μου πήγαμε μαζί με τον Πατέρα μου να κουρευτούμε στον Κουρέα.
Εκεί ,περίμενε να κουρευτεί και ο αρρωστιάρης, του χωριού που σιχαινόσουν ακόμη και να τον βλέπεις , γεμάτος σπυριά, τσίμπλες …κασσίδης στ’αλήθεια.
Τότε σαν τον είδα να περιμένει για να πάρει σειρά ,λέγω αμέσως του Πατέρα μου.
-Πωωω πως είναι έτσι αυτός;Αν πάει να κοινωνήσει στην Εκκλησιά να ξέρεις ,εγώ δεν θα κοινωνήσω!
Δεν πρόλαβα να πω τον λόγο μου και Φράααπ…και ένα χαστούκι μου ήρθε από την ροζιασμένη χείρα του μακαρίτη του Πατέρα μου που ακόμη βουϊζει στα αυτιά μου.
-Αυτά τα λόγια να μην σε ξανακούσω να τα πείς!Άνθρωπος είσαι σύ ή ζώο;
Ετούτη η αγία καρπαζιά ήταν πολύ πιο Θεολογικότερη και Ορθόδοξη από τα φιλοσοφικές και τορνευτές ιδέες κάποιων γραμματιζούμενων ψευδαδέλφων που θέλουν να αλλάξουν τώρα τον τρόπο της Θείας Μεταλαβιάς και να τον κάμουνε μονδέρνο για να μην τους λένε οπισθοδρομικούς οι εχθροί του Υιού Της Παρθένου.»
π.Διονύσιος Ταμπάκης
