Παρακολουθώ το τι γίνεται τώρα στην Αρμενία. Μια μικρη χριστιανικη χώρα, με πληθυσμο περι τα 3.000.000 ψυχές.
Η Αρμενία δέχτηκε επιθεση απο τους εχθρους της Αζερους, οι οποιοι με τη βοηθεια των Τουρκων, προσπαθουν να επαναφερουν στην κυριαρχια τους, μια αμφισβητουμενη περιοχη. Κι η κυβερνηση της κηρυξε γενικη απιστρατευση, στην οποια οι Αρμενιοι προσετρεξαν με χαρα και πιστη
Οχι, δεν ψαχνω ποιος εχει δικιο και ποιος εχει αδικο.
Δεν ειναι το θεμα μου αυτο…
Παρατηρω όμως με βαθια μου θλίψη, την ψυχη, το κουραγιο, το θαρρος και την ζωική ενεργεια ενός εθνους, που ειναι αποφασισμενο να επιζησει!
Κι όπως όλα τα έθνη που δεν έχουν εκφυλιστει ακομα σε εσχατο βαθμο σηψης, οι Αρμενιοι ειναι ετοιμοι να πολεμησουν εως θανατου, για την πατριδα τους!
Συγκρινοντας αυτη την πιστη με το δικο μας χαλι, που εχουμε φτασει αν υποκλινόμαστε στον Τουρκο, ετοιμοι να του δωσουμε γη, υδωρ και ουρανο, με πιανει καταθλιψη.
Αυτοι οι ανδρες, οι Χριστιανοι ανδρες, αν ειχαν το 1/10 της δικης μας δυναμης πυρος, των δικων μας αεροπλανων, των δικων μας καραβιων, των δικων μας κανονιων, μπορει σημερα να ειχαν φτασει ως την Κωνσταντινουπολη!
Αλλα βλεπεις κυρια μου, εμεις που έχουμε και τα κανονια, εχουμε και τα καραβια, εχουμε και τα υποβρυχια, βανουμε τους στραιτωτες μας να χτιζουν χοτ σποτ για τους λαθρεποικους μας!
Ναι,. τοσο καλα…
Και ξερεις κυρια μου…
Αεροπλάνα και φρεγάτες αγοραζουμε. Ψυχη δεν αγοραζουμε!
Κι οι πολεμοι κερδιζονται μονο με την ψυχη.
Αλλα αυτη μας λειπει…
http://panusis.blogspot.com/2020/09/blog-post_619.html
