Σερένα Νομικού
Ξεπουλήσαμε τη Μακεδονία έναντι ανταλλαγμάτων, όπως φαίνεται να ισχυρίζεται ο προστάτης των Σκοπίων, ο Soros, σε μία έκθεση του ιδρύματος του που είχε δημοσιευτεί πολύ πριν. Χάσαμε λοιπόν, ηττηθήκαμε κατά κράτος. Όλοι εμείς οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που ανήκουμε στο 70% του πληθυσμού. Νικητής ο Καίσαρας.
Επικαιρότητα
«Χαίρε Καίσαρα, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν», ήταν η προσφώνηση των μονομάχων στον αυτοκράτορα της Ρώμης, λίγο πριν χάσουν τη ζωή τους. Αυτή είναι και η δική μου στον Έλληνα πρωθυπουργό, λίγο πριν παραδώσουμε το όνομα της Μακεδονίας. Τη γλώσσα, την εθνότητα, καθώς επίσης ένα από τα σημαντικότερα κληροδοτήματα των προγόνων μας. Της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας.
Αυτό που με ενόχλησε βέβαια περισσότερο δεν ήταν αυτού καθαυτού η συντριπτική απώλεια, όσο ο εξευτελιστικός τρόπος που δρομολογήθηκε. Χωρίς να ερωτηθεί κανένας με δημοψήφισμα, με μόλις 153 βουλευτές αντί 180 (εκ των οποίων οι οχτώ αποστάτες), με μία συμφωνία που δεν είχε υπογραφεί από τον πρόεδρο των Σκοπίων, χωρίς να έχουν καν τηρήσει οι Σκοπιανοί αυτά που υποσχέθηκαν και με τη βιαστική υπογραφή του δικού μας προέδρου. Του ανθρώπου που αποτελεί τη δικλείδα ασφαλείας του Συντάγματος μας! Αυτού που αν δεν υπέγραφε, η Μακεδονία δεν θα ξεπουλιόταν.
Ξεπουλήσαμε τη Μακεδονία έναντι οικονομικών (δημοσιονομικών) ανταλλαγμάτων όπως φαίνεται να ισχυρίζεται ο προστάτης των Σκοπίων, ο Soros, σε μία έκθεση του ιδρύματος του που είχε δημοσιευτεί πολύ πριν (πηγή). Τα καταφέραμε με το αισιόδοξο σενάριο των 153-158 ψήφων που είχε προβλέψει (εικόνα, άρθρο). Του δώσαμε αυτό που ήθελε, οπότε δίκαια το γιόρταζε μαζί με τον πρωθυπουργό των Σκοπίων στην Ελβετία. Με εκείνον που «πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις» δεν σεβάστηκε καμία υπόσχεση του, αναφερόμενος σε Μακεδόνες, σε Έλληνες και στη συνεργασία μεταξύ τους!
Χάσαμε λοιπόν, ηττηθήκαμε κατά κράτος. Όλοι εμείς οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που ανήκουμε στο 70% του πληθυσμού. Μαζί με αυτούς τα κόμματα της αντιπολίτευσης, οι δικηγορικοί σύλλογοι, δεκάδες νομικοί, συνταγματολόγοι, ιστορικοί, οι διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος και όλοι οι άλλοι που τοποθετήθηκαν εναντίον, τεκμηριώνοντας τις απόψεις τους.
Μεγάλοι νικητές οι 153, η συμμαχία της καρέκλας, αλλά στην ουσία ο ένας. Αυτός που το Σύνταγμα μας του δίνει τις δικαιοδοσίες ενός Καίσαρα που αποφασίζει και διατάζει μόνος του, ακόμη και για τόσο κρίσιμα εθνικά θέματα. Που δεν του επιτρέπεται μόνο να ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία ή να καταδικάζει στην αιώνια σκλαβιά και εξαθλίωση εκατομμύρια Έλληνες αλλά, επί πλέον, ελληνικά εδάφη, ιστορία και πολιτισμό.
Ο ένας κατάφερε να επιβάλλει την άποψη του (να φέρει εις πέρας τη αποστολή του καλύτερα, να εκτελέσει το «συμβόλαιο θανάτου» της Μακεδονίας που είχε αναλάβει), στα 8.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες που είχαν ακριβώς την αντίθετη θέση. Αδιαφορώντας εντελώς για τους πάντες. Συνήθισε προφανώς από το δημοψήφισμα του 2015 που ο ίδιος δρομολόγησε και αντέστρεψε. Κατάλαβε πως μπορεί να κάνει ότι θέλει, χωρίς να φοβηθεί τίποτα και κανέναν, αφού ελέγχει την πανίσχυρη κρατική μηχανή που είναι σε θέση να πνίξει με χημικά (και με χρήματα) κάθε διαμαρτυρία.
Θρίαμβος για τη Γερμανία, για τον Soros και για τους Σκοπιανούς. Εξευτελιστική ήττα για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, για τους Μακεδόνες, αλλά και για την αντιπροσωπευτική δημοκρατία που στάθηκε αδύνατον να προστατέψει τα δικαιώματα της πλειοψηφίας και τη συλλογική βούληση. Σημαντική πολιτική νίκη για τον πρωθυπουργό, με τη στήριξη βέβαια της αξιωματικής αντιπολίτευσης που δεν έχει διαφορετική άποψη, αλλά απλά δεν ήθελε να πληρώσει αυτή το κόστος (εκτός από το ότι η υπόθεση Novartis θα μπει στο αρχείο, αφού όλοι κάτι πρέπει να πάρουν) .
Κλείνοντας, ορισμένοι μιλούν για συνέχιση του αγώνα, για ακύρωση της συμφωνίας. Κατά την ταπεινή μου άποψη όμως, πρόκειται για ευχολόγια. «Αλίμονο στους ηττημένους» όπως είχαν πει κάποτε οι Ρωμαίοι, απορώντας με όσους δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμη, παρά το ότι αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα συνεχώς μετά το 2010. Από τότε που βιώνουμε τη μία απώλεια πίσω από την άλλη, το ένα μαρτύριο μετά το άλλο, χωρίς σταματημό και, ακόμη χειρότερα, χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον. Άλλωστε 1.000.000 νέες Ελληνίδες και Έλληνες έχουν εγκαταλείψει ήδη τη χώρα τους, σχεδόν όσοι τη Συρία μετά το βομβαρδισμό της. Ποιός λοιπόν θα αγωνιστεί και ποιός θα πολεμήσει;
