Γράφει ο Σπύρος Μακρής
Οι πυραμίδες έχουν αρκετά μυστήρια και μυστικά, πολλά από τα οποία κρύβονται μέσα σε παραδόσεις αρχαίων λαών και πολιτισμών. Αυτά χάθηκαν μέσα στον χρόνο, για πολλούς και διάφορους λόγους.
Κατά συνέπεια καλούμαστε εμείς να τα βρούμε και στο μέτρο που μπορούμε να τα αποκρυπτογραφήσουμε.
Είναι σχεδόν βέβαιο, ότι οι Αιγύπτιοι δεν έχτισαν τις πυραμίδες. Πολλές θεωρίες υπάρχουν πάνω σε αυτό το ζήτημα. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να σας πει με σιγουριά: Ποιός τις έχτισε, γιατί τις έχτισε, πότε χτίστηκαν, πώς οικοδομήθηκαν ούτε γιατί οι πυραμίδες στο συγκρότημα ήταν διατεταγμένες με τη συγκεκριμένη τάξη στην οποία είναι τοποθετημένες.
Υπάρχουν, όμως κάποιοι που ξέρουν…
Η Γυναίκα-Αράχνη και Βοηθοί της
Η Ιστορία της Δημιουργίας των Ινδιάνων Χόπι περιγράφει ποιος έχτισε τις πυραμίδες: Η γηραιά Γυναίκα-Αράχνη και οι βοηθοί της οι Άνθρωποι-Μυρμήγκια (οι Χοπι αναφέρουν τις πυραμίδες ως μεγάλους λόφους μυρμηγκιών).
Λέγεται ότι το έκανε αυτό επειδή ο Δημιουργός της έδωσε εντολή να θέσει το σχέδιό του κάτω στη Γη ώστε να το δουν όλοι. Πέραν αυτού, όμως, είχε έναν πολύ καλό λόγο και ένα πανέξυπνο σχέδιο.
Ο λόγος που ο Δημιουργός χρειαζόταν πυραμίδες στην Αίγυπτο, το Μεξικό και την Κίνα, ήταν ότι η Γη είχε κάποιο πρόβλημα. Θεωρήθηκε ότι η Γη δεν βρισκόταν σε ισορροπία όταν την βρήκε για πρώτη φορά να κινείται στο Ηλιακό Σύστημα. Αφού η Γυναίκα-Αράχνη έκτισε τις πυραμίδες, σχηματίστηκαν δύο δίδυμα καπάκια πάγου σε κάθε πόλο και το βάρος τους σταθεροποίησε τον πλανήτη.
Σύμφωνα με την χρονολόγηση και την αρίθμηση των Χόπι, αυτή είναι η τέταρτη φορά που ο Δημιουργός επέστρεψε για να διορθώσει αυτό το επαναλαμβανόμενο πρόβλημα. Αυτός μπορεί να είναι και ο λόγος για τον οποίο οι πυραμίδες έχουν χτιστεί σε διαφορετικές χρονικές περιόδους αφού οι πρώτοι άνθρωποι καταστράφηκαν από πυρκαγιά, οι δεύτεροι καταστράφηκαν από τον πάγο και οι τρίτοι καταστράφηκαν από το νερό, την μεγάλη πλημμύρα.
Ποιο ήταν λοιπόν το σχέδιο του Δημιουργού;
Το Σχέδιο στο Συγκρότημα Πυραμίδων
Ο Δημιουργός είπε στην Γυναίκα-Αράχνη και τον Ανιψιό του ότι θα παραμείνουν εδώ στη Γη να ξεκινήσουν τον πολιτισμό.
Ο Δημιουργός ήθελε ένα (πολιτισμό) για τον εαυτό του και έναν για τον Ανιψιό του, και θα επανερχόταν να διορθώσει το πρόβλημα επτά φορές, ελπίζοντας ότι θα «ξυπνήσουμε» και θα φροντίσουμε για τη γη μας και τα προβλήματά της στο μέλλον.
Η μεγαλύτερη πυραμίδα, στα αριστερά, ήταν για τον Δημιουργό, η κεντρική πυραμίδα ήταν για τον Ανιψιό. Η πυραμίδα που αντιπροσωπεύει τη θέση μας στο σχέδιο σήμερα είναι τοποθετημένη στην ισημερία – η τέλεια ισορροπία όπου η ημέρα διαιρείται σε δύο ίσα μέρη, μισά σκούρα και μισά φως, αυτή η πυραμίδα είναι μικρότερη από τις δύο μεγάλες πυραμίδες.
Οι τρεις μικρές δορυφορικές πυραμίδες μπροστά από την πυραμίδα του Δημιουργού θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύσουν τους επόμενους τρεις κόσμους που πρέπει να δημιουργήσει. Οι τρεις μικρές δορυφορικές πυραμίδες πίσω από την πυραμίδα που αντιπροσωπεύουν τη σημερινή μας θέση στο σχέδιο, θα μπορούσαν να σταθούν για τους τρεις προηγούμενους κόσμους που καταστράφηκαν από τη φωτιά, τον πάγο και το νερό.
Όταν ο ετήσιος κύκλος τελετουργίας των Χόπι προστίθεται στο συγκρότημα, τότε βλέπετε ότι βρισκόμαστε μεταξύ του τέταρτου και του πέμπτου κύκλου και πρόκειται να περάσουμε από αυτόν τον κόσμο στο επόμενο.
Αν αυτή η πεποίθηση είναι σωστή, θα πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις ότι οι μικρές δορυφορικές πυραμίδες έχουν μετακινηθεί κατά το μακρινό παρελθόν στο πρώτο, δεύτερο και τρίτο τμήμα.
Η Ιστορία της Δημιουργίας του Χόπι δεν μας λέει πώς χτίστηκαν οι πυραμίδες, αλλά καλύπτει το ποιος (η Γυναίκα-Αράχνη και οι βοηθοί της οι Άνθρωποι-Μυρμήγκια), το γιατί (για να βοηθήσει στη σταθεροποίηση του πλανήτη όταν ήταν εκτός ισορροπίας) και το πότε (στην αρχή αλλά και μετά την καταστροφή της Γης από φωτιά, πάγο και μεγάλη πλημμύρα).
Αυτά μας περιγράφει ο Thomas O. Mills, συγγραφέας του The Book Of Truth – A New Perspective on the Hopi Creation Story
Μπορεί για πολλούς να μην είναι ικανοποιητικά όλα αυτά, ωστόσο θα μπορούσαν να καλύψουν κάποια κενά ως προς τον λόγο της δημιουργίας των πυραμίδων, έστω και με τον γλαφυρό τρόπο που έφτασε ως τις μέρες μας.
Ενδεχομένως, ο πυρήνας του μύθου των Χόπι, με απλά λόγια, είναι πως οι Πυραμίδες αξιοποιήθηκαν και τοποθετήθηκαν σε συγκεκριμένα σημεία του πλανήτη προκειμένου να επιτευχθεί μία συμμετρική κατανομή του βάρους της Γης ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή κίνηση κατά την περιστροφή της.
Αυτή είναι μία γνωστή διαδικασία που οι περισσότεροι από εμάς την γνωρίζουμε ως ζυγοστάθμιση στις ζάντες των ελαστικών στα αυτοκίνητα, αλλά και σε πλοία που φέρουν φορτίο ώστε να υπάρχει ισοβαρή κατανομή αυτού, ώστε το πλοίο να βυθίζεται στο νερό εξίσου στην πρύμνη και την πλώρη καθώς και στη δεξιά και αριστερή πλευρά του.
Τώρα, αν αυτό το σκεπτικό της «ζυγοστάθμισης ενός πλανήτη», θα μπορούσε να έχει πρακτική εφαρμογή ή όχι είναι μία άλλη ιστορία που θα μπορούσαν να την επιβεβαιώσουν ή να την διαψεύσουν πιο ειδικοί. Όπως και να έχει, το σκεπτικό των ινδιάνων (ή των θεών) δείχνει πολύ εξειδικευμένες γνώσεις σε σύγκριση με την εντύπωση που έχουμε γ’ αυτούς ως «πρωτόγονους» .
Άραγε, αν ισχύει ότι οι Χόπι έχουν μία κάποια «σχέση» ή «συγγένεια» με τους πολύ αρχαίους Έλληνες, λόγω πολλών ομοιοτήτων, θα μπορούσε να συνδεθεί η προαναφερθείσα παράδοσή τους με την δική μας μυθολογία μας και την Αράχνη που τιμώρησε η θεά Αθηνά;
Σύμφωνα με τον μύθο, μια κοπέλα από τη Λυδία που την έλεγαν Αράχνη, φημισμένη υφάντρα, κάλεσε σε διαγωνισμό υφαντικής την θεά Αθηνά, επίσης, εκπληκτική στην ίδια τέχνη. Η Αράχνη κόμπαζε ότι ήταν καλύτερη από την θεά. Η Αθηνά αρχικά εμφανίστηκε στην κοπέλα μεταμορφωμένη σε γριά και της σύστησε μετριοφροσύνη. (Στον μύθο των Χόπι υπάρχει μία Γυναίκα-Γριά-Αράχνη)
Αλλά η Αράχνη δεν πτοήθηκε, εξακολούθησε να κομπάζει ώσπου η Αθηνά εμφανίστηκε κανονικά και ύφανε την καθημερινή ζωή των θεών στο κέντρο, ενώ γύρω-γύρω την πανωλεθρία των θνητών, όταν δεν υπάκουαν στους νόμους των θεών. (Στον μύθο των Χόπι: Ο πανικός των ανθρώπων όταν η Γη έχασε την ισορροπία της, δηλαδή μην υπακούοντας στους νόμους της φύσης, οπότε χρειάστηκε η επέμβαση των πυραμίδων)
Η Αράχνη αναπαράστησε στο υφαντό της τις εξωσυζυγικές σχέσεις των θεών. Όταν τελείωσε ο διαγωνισμός, όσο κι αν έψαξε, η Αθηνά δε βρήκε κανένα μα κανένα ψεγάδι στο ύφασμα της Αράχνης. Όμως, είχε ήδη θυμώσει τόσο πολύ με την αλαζονεία της που την μεταμόρφωσε στην γνωστή σε όλους μας αράχνη να φτιάχνει τον ιστό της ξανά και ξανά όταν της το χαλούν οι καιρικές συνθήκες (δηλαδή, στον μύθο των Χόπι: να φτιάχνει πυραμίδες όταν «χαλάει» ο κόσμος ξανά και ξανά, ή όταν η Γη χάνει την ισορροπία της).
Ποιός ξέρει;
Ίσως και να μην υπάρχει καμία σχέση ανάμεσα στις δύο μυθολογικές παραδόσεις…
