Τέτοια ημέρα το 1893 ο Χ. Τρικούπης είπε την περίφημη φράση ¨δυστυχώς επτωχεύσαμεν¨, αποτυπώνοντας την οικονομική πραγματικότητα της χώρας την εποχή εκείνη και την ταυτόχρονη αδυναμία της να ανταπεξέλθει στις οικονομικές εκκρεμότητες.
Αν συγκρίνουμε το τότε με το σήμερα, θα διαπιστώσουμε, ότι πολύ λίγα έχουν αλλάξει και η χώρα παραμένει πτωχευμένη. Λες και δεν πέρασε μια ημέρα, λες και οι πολιτικοί μας έχουν μάθει το ίδιο μάθημα από τους … δασκάλους τους – ας είναι και της αλλοδαπής, λες και η διαχρονική στόχευση του Ελληνισμού από τα ίδια κέντρα δεν έχει σταματημό.
Το θετικό σημείο του τότε έως το σήμερα είναι ένα: υπάρχει ο Έλληνας, ο πολίτης, ο απόγονος των προγόνων που οι ρίζες τους χάνονται στα βάθη των αιώνων, αυτός που έχει το ίδιο DNA με αυτούς που παρουσίασαν παγκοσμίως ό,τι καλό και ευγενές υπάρχει ακόμη. Όσες προσπάθειες και αν έχουν καταβληθεί, ¨φιλότιμες¨ οι περισσότερες, ο Ελληνισμός δεν έχει εξαφανιστεί και καλό θα είναι, να το θυμούνται όλοι αυτό.
Οι μόνοι που ¨πτώχευσαν¨ πραγματικά είναι οι πολιτικοί, που θυσίασαν τα πάντα, τα ιερά και όσια του Έθνους, για σκοπιμότητες.
Η Ελλάδα, δυστυχώς για κάθε ενδιαφερόμενο, υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει όσο ο πλανήτης αυτός υφίσταται και κατοικείται.
