INOTV
Εάν το πρόβλημα του Brexit ήταν σε θέση να ενώσει τους Ευρωπαίους και να τους κάνει να ξεχνούν τις τριβές τους, η διαφωνία για το Ιταλικό δημοσιονομικό έλλειμμα, αντιθέτως, απειλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση με μια νέα διάσπαση, γράφει η Le Temps. Δεδομένου ότι η ΕΕ χρειάζεται την έγκριση της Ρώμης για τα σχεδιαζόμενα μεταρρυθμιστικά προγράμματα, και η Ρώμη δεν μπορεί να κάνει χωρίς την Ευρωπαϊκή στήριξη σε περίπτωση οικονομικής κρίσης, η απροθυμία των πλευρών να κάνουν παραχωρήσεις μπορεί να φέρει την κατάσταση σε αδιέξοδο, προειδοποιεί η δημοσίευση.
Το πρόβλημα του Brexit έγινε “κοινός παρανομαστής” για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώνοντας την ΕΕ και έκανε τους Ευρωπαίους να ξεχάσουν τις διαφωνίες, σημειώνει η Ελβετική έκδοση Le Temps .
Παρ ‘όλα αυτά, οι Βρυξέλλες δεν καταφέρνουν να έχουν σαφείς προτάσεις σχετικά με τους όρους “διαζυγίου” με την Ευρωπαϊκή κοινότητα από τους Βρετανούς και η κατάσταση συνεχίζει να “βράζει σε χαμηλή φωτιά”.
Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να «ενεργήσει ως ενωμένο μέτωπο» και σε άλλα βασικά ζητήματα για αυτήν, αλλά στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει, αναφέρει ο δημοσιογράφος ανταποκριτής της εφημερίδας από το Παρίσι. Το σχέδιο κρατικού προϋπολογισμού της Ιταλίας, του οποίου το έλλειμμα των €22.000.000.000 υπερβαίνει τα αριθμητικά στοιχεία του 2017, έχει γίνει ένα ακόμη “σύννεφο θύελλας” που επισκιάζει την ΕΕ και είναι σε θέση να προκαλέσει νέες συγκρούσεις μεταξύ Βορρά και Νότου της Ευρώπης.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η αποστολή της οποίας μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση της 2008 είναι να ελέγχει όλα τα δημοσιονομικά σχέδια των κρατών μελών της ΕΕ στο πλαίσιο του « συντονισμού εξαμήνου», καταδίκασε το «πρωτοφανές» δημοσιονομικό έλλειμμα και απαίτησε από την Ιταλική κυβέρνηση να παρουσιάσει “εξηγήσεις” μέχρι την Δευτέρα-εξαναγκασμός που απειλεί τη Ρώμη με την “απώλεια αξιοπιστίας”.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, το “Ιταλικό ζήτημα” δεν έχει ακόμη μετακινηθεί στο στάδιο της “κρίσης”, αλλά αν η Ρώμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκονται στο “αδιέξοδο του προϋπολογισμού”, οι “παράπλευρες απώλειες” και από τις δύο πλευρές δεν θα συνεχίσουν να περιμένουν. Σε αυτήν την περίπτωση, θα είναι δύσκολο να αναμένουμε από την Ιταλία να εγκρίνει το σχέδιο μεταρρύθμισης της ευρωζώνης που προωθεί η Γαλλία και η Γερμανία, καθώς και άλλες προτάσεις που απαιτούν τη συγκατάθεση όλων των κρατών μελών της ΕΕ.
Την ίδια στιγμή, αν χωρίς τη συγκατάθεση της Ιταλίας-την τρίτη σε μέγεθος της οικονομίας της ΕΕ-για τη μεταρρύθμιση των σχεδίων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι αρκετή, τα εργαλεία που απαιτούνται για να έρθουν να βοηθήσουν τη Ρώμη σε περίπτωση που οι χρηματοπιστωτικές αγορές δηλώνουν στην Ιταλία μποϊκοτάζ, δεν θα υπάρχουν από καμιά από τις Ευρωπαϊκές χώρες.
Επιπλέον, οι συνέπειες μιας νέας σπείρας έντασης στις σχέσεις με την Ιταλία μπορούν να χωριστούν εντός της ΕΕ όσον αφορά το ζήτημα των σχέσεων με τρίτες χώρες, όπως με την Ρωσία και την Κίνα. Ο Πρόεδρος του Ιταλικού Συμβουλίου Υπουργών, Giuseppe Conte, έχει ήδη ανακοινώσει ότι η χώρα του εξετάζει θετικά την επανάληψη της χρηματοδότησης των Ιταλικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η προσέγγιση με τη Ρωσία-” τον αναντικατάστατο” εμπορικό εταίρο και “τον στρατηγικά σημαντικό συνομιλητή”-“καθαρά και ξάστερα ” είναι γραμμένο στο πρόγραμμα του συνασπισμού που είναι εξουσία στη χώρα, υπενθυμίζει ο ανταποκριτής του Le Temps.
Ταυτόχρονα, η θέση της Γαλλίας και της Γερμανίας σχετικά με το ζήτημα των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στη Ρωσία παραμένει σταθερή, τόσο λόγω των στρατιωτικών δράσεων στην Ουκρανία όσο και για την προστασία της “Ευρωπαϊκής κυριαρχίας” στον τομέα των “στρατηγικών επενδύσεων”.
Με κάθε τρόπο, το Παρίσι δεν είναι σε θέση να τιμωρήσει τους Ιταλούς για έναν υπερβολικά φουσκωμένο προϋπολογισμό, σημειώνει η εφημερίδα. Μόνο τον Μάιο του τρέχοντος έτους, η Γαλλία μπόρεσε να βγει από την “υπερβολική διαδικασία του προϋπολογισμού” σύμφωνα με την οποία η χώρα είχε τεθεί σε ισχύ από το 2009.
Σύμφωνα με διπλωμάτη των Βρυξελλών, η λύση του Ιταλικού ζητήματος εξαρτάται από την ικανότητα των Ευρωπαίων να αναπτύξουν μια κοινή προσέγγιση. “Η Ιταλία χρειάζεται την Ευρώπη για να αντιμετωπίσει το μεταναστευτικό ζήτημα, και το χρέος της χρηματοδοτείται πλέον αποκλειστικά από τις ιταλικές τράπεζες. Μέχρι σήμερα, η ισορροπία των δυνάμεων δεν είναι υπέρ της, “-ο συνομιλητής της δημοσίευσης είναι σίγουρος.
