Ο καθηγητής Φυτοπαθολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών Επαμεινώνδας Παπλωματάς μιλάει στο Sputnik για τη «βιβλική» καταστροφή που έχει προκαλέσει στην Ιταλία το βακτήριο ξυλέλλα, αλλά και για τους αυξημένους κινδύνους που διατρέχουν οι καλλιέργειες ελιάς στην Ελλάδα.
Μεγάλη ανησυχία προκαλεί σε ελαιοπαραγωγούς και επιστήμονες η εμφάνιση του βακτηρίου Xylella Fastidiosa σε ελιές της περιοχής Απούλια στην Ιταλία. Το επιθετικό βακτήριο θέτει σε μεγάλο κίνδυνο τις καλλιέργειες ελιάς, ενώ η γρήγορη εξάπλωσή του θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες και στην Ελλάδα, όπως εξηγεί στο Sputnik ο καθηγητής Φυτοπαθολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Επαμεινώνδας Παπλωματάς.
Μάλιστα, αξίζει να τονιστεί το γεγονός ότι μετά την εμφάνιση του βακτηρίου στην Ιταλία έχει εμφανιστεί επίσης στην Ισπανία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
«Το βακτήριο Xylella Fastidiosa είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό παθογόνο, πάρα πολύ επικίνδυνο για τις καλλιέργειες που προσβάλλει και είναι πράγματι επικίνδυνο για την Ελλάδα που είναι κοντά στην Ιταλία και έχει επικοινωνία με μεταφορικά μέσα», τονίζει από την αρχή της συζήτησης ο κ. Παπλωματάς.
«Η εξάπλωση του βακτηρίου είναι γρήγορη και τα συμπτώματα τα οποία προκαλεί είναι τρομακτικά. Είναι πολύ σοβαρά συμπτώματα, πολύ ισχυρά και αν δείτε φωτογραφίες από την Ιταλία θα δείτε ότι η καταστροφή είναι βιβλική», σημειώνει, αναφερόμενος στην καταστροφή των ελαιόδεντρων στην Απούλια της Ιταλίας.
Τονίζει επίσης ότι οι παραγωγοί θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί, καθώς τα συμπτώματα της ξυλέλλας μοιάζουν πολύ και με άλλα παθογόνα που προσβάλλουν την ελιά, όπως για παράδειγμα η βερτισιλλίωση της ελιάς.
Χαρακτηριστικό της επικινδυνότητας της ασθένειας είναι το ότι, όπως σημειώνει ο κ. Παπλωματάς, το μικρόβιο «απαγορεύεται να μετακινηθεί από μια περιοχή σε μια άλλη, ακόμη και μεταξύ επιστημονικών εργαστηρίων. Απαγορεύεται να μετακινηθεί ο ζων οργανισμός και γι’ αυτό, όπου χρειάζεται να μελετηθεί, μετακινείται μόνο DNA, όχι το ίδιο το παθογόνο επειδή είναι πάρα πολύ σοβαρό».
Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν υπάρχουν περιοχές της Ελλάδας που έχουν μεγαλύτερη επικινδυνότητα να προσβληθούν οι καλλιέργειές τους, ο κ. Παπλωματάς σημειώνει: «Δε νομίζω ότι υπάρχουν περιοχές με μεγαλύτερη επικινδυνότητα στη χώρα μας. Η Ελλάδα καλλιεργεί ελιά και θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Δε θεωρώ ότι υπάρχουν περιοχές περισσότερο ή λιγότερο επικίνδυνες».
«Βέβαια, στα σημεία εισόδου εμπορευμάτων και επιβατών, εκεί, λόγω της ιδιαιτερότητας αυτής, ίσως να είναι μεγαλύτερος ο κίνδυνος, επομένως να πρέπει να είμαστε ακόμα περισσότερο επιφυλακτικοί», συμπληρώνει ο καθηγητής και τονίζει ότι «θα πρέπει να είμαστε πάντοτε σε τρομερή εγρήγορση. Θα πρέπει να γίνονται συνεχώς έλεγχοι και μάλιστα σε φυτά που δείχνουν ύποπτα συμπτώματα για να είμαστε προετοιμασμένοι».
«Όταν φτάσουμε σε αυτά τα μέτρα τότε ‘ο Θεός να φυλάει’ είμαστε πάρα πολύ αργά. Εκείνο που έχει μεγάλη σημασία είναι, εάν —ο μη γένοιτο- εντοπιστεί κάπου θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνει αυτό που λέμε ‘εξάλειψη’, δηλαδή η περιοχή να μπει σε καραντίνα και να καταστραφούν όλα τα ύποπτα, και μέρος των υγιών δέντρων τριγύρω για να προφυλαχθούν». «Υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα που προβλέπονται και από την κοινοτική και από την εθνική νομοθεσία σε τέτοιες περιπτώσεις», συμπληρώνει.
Εξηγεί πάντως, ότι ήδη το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει ήδη προχωρήσει σε αρκετές κινήσεις σε επίπεδο ενημερώσεων και ελέγχων, ενώ ο ΕΛΓΟ Δήμητρα και το ΤΕΙ Ηρακλείου έχουν δημιουργήσει και τηλεοπτικά ενημερωτικά σποτ.
Σε ό,τι αφορά τη φύση της ασθένειας, ο καθηγητής εξηγεί ότι γενικότερα είναι μια ασθένεια που προσβάλλει κυρίως το αμπέλι. «Απ’ αυτό έχει πάει σε εσπεριδοειδή, σε καλλωπιστικά κλπ. Στην περιοχή όμως της Ιταλίας, εμφανίστηκε μια φυλή του παθογόνου που είναι όμοια με απομονώσεις που έχουν προέλθει από πικροδάφνη στην Κόστα Ρίκα».
«Είναι χαρακτηριστικό ότι σε εκείνη την περιοχή, παρόλο που συνυπάρχουν μαζί με τις ελιές και εσπεριδοειδή, δεν έχουν προσβληθεί τα εσπεριδοειδή. Εξαρτάται λοιπόν από τη φυλή και από τις συνθήκες τόσο του φυτού, όσο και τις γενικότερες συνθήκες», εξηγεί ο κ. Παπλωματάς.
