Ο π. Παΐσιος διηγήθηκε αργότερα ως εξής αυτό που συνέβη και τον έκανε να πάει αντί για τα Κατουνάκια στην Μονή Στομίου: «Έκανα προσευχή στο κελλί μου. Ξαφνικά ακινητοποιήθηκα τελείως. Δεν μπορούσα να σηκωθώ. Ήταν αδύνατο. Μια αόρατη δύναμη με κρατούσε ακίνητο. Κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει. Έμεινα έτσι βιδωμένος για δυο-δυόμισι ώρες. Μπορούσα να προσεύχομαι, να σκέφτομαι, αλλά δεν μπορούσα να κινηθώ καθόλου.
Ενώ βρισκόμουν σ΄ αυτή την κατάσταση είδα σαν σε τηλεόραση από τη μια μεριά τα Κατουνάκια και από την άλλη τη Μονή Στομίου στην Κόνιτσα.
Εγώ με λαχτάρα γύρισα τα μάτια μου στα Κατουνάκια.
Μια φωνή τότε – ήταν της Παναγίας – μου είπε καθαρά: «Δε θα πας στα Κατουνάκια, θα πας στην Μονή Στομίου».
(Από το βιβλίο του Ιερομόναχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου)
